Βελονισμός: Θαυματουργός και χωρίς ρίσκο στα σωστά… χέρια

Επιμέλεια κειμένου Γιώργος Καραμάνος

Ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ (acupuncture) είναι πανάρχαια τεχνική που δεν εμπεριέχει κανένα ρίσκο, είναι απολύτως ασφαλής (εφόσον γίνεται απο εξειδικευμένο θεραπευτή με αποστειρωμένες, μιας χρήσης βελόνες βελονισμού και μπορεί να ανακουφίσει από τον πόνο και από διάφορα είδη ασθενειών.

Πριν όμως την εφαρμογή του, ενημερωθείτε , εάν ο βελονισμός είναι η κατάλληλη αγωγή για την περίπτωσή σας.

Ο βελονισμός (acupuncture) μπορεί να μην έχει ενταχθεί πλήρως στην καθημερινή ζωή της ελληνικής ιατρικής και φυσικοθεραπείας και οι ασθενείς να μην γνωρίζουν περί τίνος ακριβώς πρόκειται, αλλά στην πραγματικότητα είναι μία πανάρχαια θεραπευτική μέθοδος, η οποία έχοντας υποστεί με την πάροδο των αιώνων πολλές τροποποιήσεις και βελτιώσεις, σήμερα έχει κερδίσει ένα σημαντικό μερίδιο για τη θεραπεία διαφόρων προβλημάτων.

Οι ρίζες του βελονισμού εντοπίζονται στην αρχαία Κίνα και η φιλοσοφία του στηρίζεται στην παρατήρηση ότι… στη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος σημαντικό ρόλο παίζουν μερικοί ενεργειακοί δρόμοι, οι οποίοι ακολουθούν τις διαδρομές βασικών νεύρων ή ομάδων νευρώνων, που στο βελονισμό ονομάζονται «μεσημβρινοί». Σε αυτή τη διαδρομή τους υπάρχουν μερικά σημεία, στα οποία επεμβαίνοντας και εισάγοντας βελόνες στο δέρμα, βελτιώνεται η διαταραγμένη ροή της ενέργειας με θεραπευτικό αποτέλεσμα και η αποκατάσταση της σωστής ροής της ενέργειας της ζωής (σ.σ.: του γνωστού chi ή chee).

Οι πολύ λεπτές αυτές ΒΕΛΟΝΕΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ (Acupuncture needles), εισάγονται ουσιαστικά σε στρατηγικά σημεία του σώματος. Η συνηθέστερη χρήση  τους αφορά τη μείωση του πόνου, αλλά έχει τεράστιο εύρος εφαρμογών που φτάνει ακόμα και μέχρι την καταπολέμηση του στρες ή ακόμα και στη δημιουργία καλής διάθεσης-ενέργειας και αυτό γιατί καθώς η βελόνες εισέρχονται στο δέρμα ενεργοποιούν τις μεταβολικές διαδικασίς , βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος , και παράγωντας αναλγητικά χημικά. Σε αντίθεση με τους Ασιάτες, στη Δύση, οι περισσότεροι που  εφαρμόζουν τον βελονισμό, βλέπουν την πρακτική της χρήσης του σε πιο σωματικό επίπεδο, ως μέρη όπου υπάρχουν μύες, νεύρα, συνδετικός ιστός. Και ότι μέσω αυτόν ο βελονισμός μπορεί να γίνει το απόλυτο… painkiller.

Γενικότερα, υπάρχουν πολλές και διάφορες τεχνικές βελονισμού που στηρίζονται σε διαφορετικές φιλοσοφίες και με διάφορα είδη απο βελόνες βελονισμού (ενδοδερμικές βελονες , sujok, βελόνες ωτοβελονισμού κτλ). Συνήθως ο βελονισμός χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα θεραπευτικά μέσα, όπως…

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΣΤΙΣ ΒΕΛΟΝΕΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΒΕΛΟΝΕΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ: ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΟΦΕΛΗ

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ – ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ

Οι έρευνες έχουν αποδείξει ότι ο βελονισμός προσφέρει τεράστια ανακούφιση σε περιπτώσεις ημικρανίας και πονοκεφάλων τάσης. Γενικότερα όμως τα οφέλη του έχουν αναγνωριστεί ευρέως από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), αλλά και τον αντίστοιχο Αμερικανικό, οι οποίοι έχοντας παρουσιάσει επισήμως μία λίστα, παραδέχονται ότι συμβάλει στη θεραπεία των ακόλουθων δυσλειτουργιών…

ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ Ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΟΠΩΣ…

  • Χημειοθεραπείες
  • Μείωση κινδύνου εγκεφαλικού
  • Μείωση φλεγμονών
  • Μείωση πιθανοτήτων αιματώματος στον εγκέφαλο
  • Βοήθεια σε μετεγχειρητικά στάδια
  • Απεξάρτηση από καπνό, αλκοόλ, ναρκωτικά
  • Αιμορραγικός πυρετός
  • Σύνδρομο Τουρέτ (κληρονομική νευροψυχιατρική διαταραχή)
  • Καθώς και σε πλήθος μολύνσεων, πυρετών και επιδημιολογικών νόσων!

ΡΙΣΚΑ – ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ

Τα ρίσκα του βελονισμού είναι σχεδόν μηδαμινά. Αρκεί βέβαια εκείνος που θα τον εφαρμόσει, να είναι ένας έμπειρος γιατρός ή φυσιοθεραπευτής, να έχει την απαιτούμενη εξειδίκευση και οι ΒΕΛΟΝΕΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ φυσικά να είναι μιας χρήσης ,απολύτως αποστειρωμένες, και πιστοποιημένες με CE και FDA (Προσοχή και στην ημερομηνία λήξης) . Υπάρχει πάντα μία μικρή πιθανότητα να δημιουργηθεί κάποιος μικρός ερεθισμός ή μελάνιασμα στο σημείο που θα εφαρμοστεί η θεραπεία και θα εισχωρήσει η βελόνα. Πλέον βέβαια οι περισσότεροι χρησιμοποιούν βελόνες μίας χρήσης κι αυτό από μόνο του εξαλείφει τις πιθανότητες μόλυνσης.

Ωστόσο, δεν είναι κάθε ασθενής υποψήφιος για να κάνει βελονισμό. Καλύτερα είναι όσοι πάσχουν από κάποια αιμορραγική διαταραχή ή εάν παίρνουν αντιπηκτικά αίματος, να αποφύγουν τον βελονισμό, καθώς αυξάνονται οι πιθανότητές τους για κάποια αιμορραγία ή μώλωπες. Επίσης, όσοι έχουν βηματοδότη, μιας και μπορεί οι βελόνες να επηρεάσουν τη λειτουργία του, ενώ και για τις γυναίκες που κυοφορούν, ορισμένοι τύποι βελονισμού ενδέχεται να διεγείρουν τον τοκετό.

ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΤΟΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗ ΣΑΣ

Από την πλευρά του ασθενή δεν απαιτείται καμία απολύτως προετοιμασία. Ωστόσο, η επιλογή του θεραπευτή που θα εφαρμόσει τον βελονισμό, δεν μπορεί να γίνεται με κλειστά μάτια. Το πιο σωστό είναι ο ασθενής να ακολουθήσει ορισμένα βήματα…

  1. Ρωτήστε άτομα που εμπιστεύεστε για να σας δώσουν συστάσεις.
  2. Ενημερωθείτε για την εκπαίδευση και την εμπειρία του πρακτικού.
  3. Ρωτήστε τα πάντα. Μάθετε τι ακριβώς περιλαμβάνει η θεραπεία και πώς θα σας βοηθήσει.
  4. Μάθετε για το εάν η ασφάλειά σας καλύπτει τις συνεδρίες.
  5. Δείτε αν βελόνες βελονισμού είναι μιας χρήσης και αποστειρωμένες
  6. Μην ξαπλώσετε στο ιατρικό κρεβάτι έχοντας άλυτες απορίες.

ΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟ

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, ο θεραπευτής τοποθετεί τις βελόνες σε πολύ συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Αυτή η αίσθηση είναι κάπως ενοχλητική, ίσως και ελαφρώς επώδυνη σε ορισμένες περιπτώσεις. Κάθε πρακτικός έχει το δικό του στιλ και το δικό του… χέρι. Αλλοι ακολουθούν Ανατολίτικες μεθόδους και άλλοι Δυτικές. Ο πρακτικός πριν κάνει το οτιδήποτε, οφείλει να δημιουργήσει ένα ιστορικό για…

  • Τα συμπτώματα
  • Τα σημεία όπου εμφανίζεται ο πόνος
  • Το σχήμα ή το χρώμα της γλώσσας
  • Τον καρδιακό παλμό, τη δύναμη και τον ρυθμό του, μετρώντας τον μέσω του καρπού

Η θεραπεία κατά μέσο όρο διαρκεί μία ώρα, ενώ κάποια σημεία χρειάζονται τον μισό χρόνο. Συνήθως, ένα θεραπευτικό πλάνο καταρτίζεται με βάση τις δύο συνεδρίες ανά βδομάδα. Ο συνολικός αριθμός των επισκέψεων εξαρτάται από πολλά δεδομένα, αλλά συνήθως 6-8 είναι αρκετές. Στις περισσότερες των περιπτώσεων χρησιμοποιούνται 5-20 βελονεσ βελονισμου, τοποθετούνται σε διαφορετικό βάθος και μένουν εκεί για 10-20 λεπτά.

Εάν έπειτα από τις επαναλαμβανόμενες θεραπείες δεν υπάρχει βελτίωση, τότε είναι εξαιρετικά πιθανό ο βελονισμός να μην είναι η κατάλληλη αγωγή για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Γενικότερα, τα ευεργετικά αποτελέσματα του βελονισμού δεν είναι πάντα ευδιάκριτα και άμεσα ορατά. Ωστόσο, σε βάθος χρόνου οι περισσότεροι τα βρίσκουν ανακουφιστικά. Καθώς όμως ο βελονισμός δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις, ακόμα και οι δύσπιστοι ίσως είναι καλό να κάνουν μία δοκιμή, ώστε να κοντρολάρουν τον πόνο με μία αγωγή που δεν περιλαμβάνει φάρμακα και δεν κάνει κακό στην υγεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό και πάρτε πληροφορίες για το επίπεδο της δουλειάς του…

Μπορείτε να δείτε και κάποια σχετικά βιντεάκια για τον βελονισμό:

“Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟ” 

οπου εξηγείται , το πώς ο βελονισμός , βοηθάει τον οργανισμό σε μεταβολικό επίπεδο να παράξει τα δικά του “αναλγητικά” ενώ ταυτόχρονα να χαλαρώσει το νευρικό σύστημα. Επιπλέον βοηθάει στη καλύτερη αιμάτωση και κυκλοφορία του αίματος.

ΒΕΛΟΝΕΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Παρουσιάζονται θέματα όπως αν πονάει ο βελονισμός ή πώς μοιάζουν οι βελόνες βελονισμού (λεπτότερες απο μια τρίχα) κτλ.

* Βρείτε ότι χρειάζεστε στο Physiomart.gr

Previous ArticleNext Article

Πρωτεΐνες: Ο ρόλος, οι πηγές και οι ανάγκες των αθλητών

Πρωτεΐνες: Ο ρόλος, οι πηγές και οι ανάγκες των αθλητών
Γράφει ο Νίκος Καφετζόπουλος*
Η πρωτεΐνη είναι βασικό συστατικό για τη ρύθμιση του ανθρώπινου μεταβολισμού. Έκτος από δομικό συστατικό των μυών, εμπλέκεται σε όλες τις σωματικές διεργασίες. Χρησιμοποιείται για τον σχηματισμό ενζύμων, ορμονών, όπως η ινσουλίνη, αντισωμάτων του ανοσοποιητικού συστήματος, αιμοσφαιρίνης κ.α.
Η έρευνα τα τελευταία χρόνια έχει δείξει ότι οι αθλητές που ασχολούνται με την έντονη προπόνηση πρέπει να καταναλώνουν σχεδόν διπλάσια ποσότητα πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους από τον γενικό πληθυσμό, προκειμένου να διατηρηθεί η ισορροπία της.
Οι βασικοί λόγοι των αυξημένων αυτών απαιτήσεων είναι η χρήση ποσοτήτων πρωτεΐνης για την επιδιόρθωση των μικροβλαβών των μυϊκών ινών κατά την άσκηση, την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών και την υποστήριξη της μυϊκής ανάπτυξης. Οι πρωτεϊνικές ανάγκες εξαρτώνται επιπλέον από τον τύπο της άσκησης, την ένταση και τη διάρκεια της δραστηριότητας.

Μια ανεπαρκής πρόσληψη, θα έχει ως αποτέλεσμα τον καταβολισμό των σωματικών πρωτεϊνών, την μειωμένη αποκατάσταση μετά την προπόνηση, την απώλεια μυϊκής μάζας και τελικά την μειωμένη ικανότητα προσαρμογής του αθλητή στο προπονητικό πρόγραμμα.

Γενικές πληροφορίες και κύριες πηγές πρωτεϊνών

Οι πρωτεΐνες αποτελούνται από αμινοξέα. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα, διότι οργανισμός δεν μπορεί να τα συνθέσει και τα προσλαμβάνει από τα τρόφιμα. Οι πρωτεΐνες που περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα στην αναλογία που τα χρειάζεται ο οργανισμός ονομάζονται υψηλής βιολογικής αξίας και βρίσκονται σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όπως το κόκκινο και το λευκό κρέας, το ψάρι, το αυγό, το γάλα, το γιαούρτι και το τυρί.

Αντίθετα, οι πρωτεΐνες που δεν περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα στην αναλογία που τα έχει ανάγκη ο οργανισμός θεωρούνται χαμηλής βιολογικής αξίας και περιέχονται σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης, όπως τα δημητριακά, τα όσπρια και οι ξηροί καρποί.

Πόση πρωτεΐνη χρειάζονται οι αθλητές;

Μέχρι πρότινος, οι συστάσεις για την συνιστώμενη πρόσληψη πρωτεΐνης διέφεραν  για τους αθλητές αντοχής και τους αθλητές δύναμης. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει πρόσφατα και οι ανάγκες καθορίζονται με κύριο γνώμονα το προπονητικό φορτίο του αθλητή, ανεξάρτητα από το είδος του αγωνίσματος.

Η πρώτη κατηγορία αθλητών αφορά εκείνους που λαμβάνουν μέρος σε μέτριου προς υψηλού (προπονητικού) όγκου, έντονης έντασης προπόνηση (2-3 ώρες έντονης προπόνησης την ημέρα, 5-6 φορές την εβδομάδα), στους οποίους συστήνεται πρόσληψη 1.0 – 1.5 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους.

Η δεύτερη και πιο απαιτητική κατηγορία αφορά αθλητές που εμπλέκονται σε υψηλού προπονητικού όγκου, έντονης έντασης προπόνηση (3-6 ώρες την ημέρα – διπλές καθημερινές προπονήσεις), στους οποίους συστήνεται πρόσληψη  1.5 – 2.0 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους.

Αν και οι μικρόσωμοι αθλητές δεν δυσκολεύονται να καταναλώσουν τις συνιστώμενες ποσότητες, δεν ισχύει το ίδιο για τους μεγαλόσωμους. Αθλητές που παρουσιάζουν μειωμένη πρωτεϊνική κατανάλωση είναι οι δρομείς, οι ποδηλάτες, οι κολυμβητές, οι τριαθλητές, οι αθλητές της γυμναστικής και οι παλαιστές. 


Ο Νίκος Καφετζόπουλος είναι Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος. Το άρθρο είναι απόσπασμα από το βιβλίο του  “Πρακτικός οδηγός Αθλητικής Διατροφής”.Στο www.nutribase.gr μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τη δουλειά του. Τηλ: 213 002 48 54 | 6942 84 24 63 | [email protected]

Να πάψουν πια οι… ενστάσεις για το θρίαμβο του Λούη!

Γράφει ο Ηρακλής Αθανασόπουλος*

 “Ποτέ μην αρχίζεις μια δουλειά, μια μάχη, μια ερωτική σχέση αν ο φόβος της ήττας επισκιάζει την προοπτική της νίκης…”   Αριστοτέλης Ωνάσης

Ο Σπύρος Λούης είχε εργασία, δουλειά. Κέρδιζε αξιοπρεπώς τον επιούσιο! Ζούσε παράλληλα τον έρωτά του με την Ελένη Κόντου. Ετοίμαζαν το γάμο τους! Εισήλθε στη μάχη, την αθλητική επί της μαραθώνιας διαδρομής.

Τότε αρχές του 1896 το επερχόμενο γεγονός, οι ΟΑ και κυρίως ο μαραθώνιος είχε ξεσηκώσει τους νέους. Μέγα κίνητρο… Εν αρχή πατριωτικό: «το αγώνισμα είναι κατ΄εξοχή Ελληνικό και γι΄αυτό ο νικητής πρέπει να είναι Ελλην…». Είχε γόητρο: «σημασία έχει η συμμετοχή…». Αυτή η βασική Ολυμπιακή ιδέα διαδιδόταν ταχύτατα! Βέβαια στο… βάθος διακρινόταν η ελπίδα των πολλών: ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή!!!

Ο μαραθώνιος εντάχθηκε στον «κορμό» του αγωνιστικού προγράμματος των ΟΑ «Αθήνα 1896» όταν αυτός συζητήθηκε κατά την πρώτη συνεδρίαση της ΟΕ το Νοέμβριο του 1894 στο Ζάππειο. Ας εστιάσουμε πόσο εύστοχα και χιουμοριστικά η εφημερίδα «Ακρόπολις», μια από τις «πηγές» της εποχής περιγράφει το δημιουργηθέν κλίμα: «Η είδησις περί του μαραθωνίου δρόμου έχει ενσπείρει εν είδος παραφροσύνης στους νέους και στα παιδιά των συνοικιών. Μετά το σχολείον αρχίζουν ένα ατελεύτητον τρέξιμον, απομένουν γυμνοί με την φανελίτσα των, φθείροντας τα υποδήματά των. Ιδίως αι περί την Ακρόπολιν συνοικίαι παρέχουν τέτοιο θέαμα…». Βέβαια ο Σπύρος, ο «νερουλάς» επίθετο με μπόλικη ενίοτε δόση υποτίμησης από κάποιους, ένα λυγερόκορμο αθλητικό παλληκάρι +20 ετών (γεν: 12 Ιαν 1873) μαζί με συγχωριανούς του ανταποκρίθηκε στην πρόκληση…

Ηταν ικανός ελεύθερος δρομέας γαλουχημένος στα απέραντα χωράφια/δάση του Αμαρουσίου και δοκιμασμένος στις δρομικές «κόντρες» με τους…αιώνιους ανταγωνιστές, τους Χαλανδραίους. Σε αυτές τις «κόντρες» μετείχαν και νέοι από την Κηφισιά, τη Μαγκουφάνα, τις Κουκουβάουνες, κοκ. Αθλητικός χώρος προπόνησης, προετοιμασίας, αγώνων έγινε ακολουθώντας τα απλά πρότυπα της εποχής μια έκταση στη βορεινή άκρη του χωριού εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το μικρό κλειστό γυμναστήριο με το όνομα του θρύλου πλάι στις ράγες του ΗΣΑΠ. Ηταν η έδρα του ΓΣ Αμαρουσίου…

Ο Σπύρος δεν φοβήθηκε! Τόλμησε…Αναζήτησε τις ευκαιρίες συμμετοχής! Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος την Παρασκευή 29η Μαρ 1896 αναδείχθηκε ο ταχύτερος των 17 δρομέων που ξεκίνησαν από το Μαραθώνα και στέφθηκε πανάξιος Ολυμπιονίκης!

Ο πρώτος χρονικά. Πραγματοποίησε έτσι το ραντεβού του με το θρύλο και την ιστορία. Η προσωπικότητά του, η φήμη του εκτινάχθηκαν σε όλο τον κόσμο. Κινήθηκαν έως και τη σφαίρα του μύθου! Ε, λοιπόν, είναι λυπηρό να συντηρούνται σήμερα 125 ολόκληρα χρόνια μετά, έστω ολίγες, αμφισβητήσεις ή ενστάσεις περί αυτής της εθνικής επιτυχίας.

Αυτές οι αμφισβητήσεις εντάθηκαν τον περασμένο Σεπτέμβριο όταν ο ηθοποιός Πάνος Βλάχος παρουσίασε την πρώτη σκηνοθετική δουλειά του, το ντοκιμαντέρ, «έρευνα» όπως ονομάστηκε, με τίτλο «Επτά λεπτά ψυχής». Προβάλλεται και… συζητείται σε αυτό ο γνωστός  ισχυρισμός: ο Λούης αγωνίστηκε αντικανονικά, παρέκαμψε διαδρομή, διέτρεξε πολλά ολιγότερα μέτρα, δηλαδή «έκλεψε»…

Το ντοκυμαντέρ παρουσιάζει μια τεράστια ηχηρή έλλειψη: δεν ασχολείται, αγνοεί, παρακάμπτει τις πηγές της εποχής. Με άλλα λόγια αρνείται την απλή, ουσιώδη και επιβαλλόμενη έρευνα περί της τεκμηρίωσης!

Τότε οι πηγές δηλαδή οι εφημερίδες και τα περιοδικά, έντυπα όλα, φιλοξένησαν ένα πλούτο ενημέρωσης, πληροφοριών και ρεπορτάζ ειδικά περί του μαραθωνίου δρόμου.

Αναφέρω μόνο τέσσερις από τις καθημερινές εφημερίδες: «Ακρόπολις», «Αστυ», «Εμπρός» και «Σκριπ».

Οι εκδότες τους είχαν σοβαρό λόγο να βγάλουν «άπλυτα στη φόρα» γιατί  συνέβη αντίθεση, πολλά επεισόδια και εντάσεις με την Οργανωτική Επιτροπή γιατί αυτή προχώρησε σε περιορισμούς του Τύπου.

Αυτοί (οι εκδότες) λειτούργησαν ως «ένωση» και απείλησαν με μποικοτάζ ενημέρωσης κατά τη διάρκεια των αγώνων και έτσι η ΟΕ υποχώρησε…

Η κάθε εφημερίδα έστειλε τουλάχιστον ένα δημοσιογράφο εποχούμενο επί ολόκληρης της διαδρομής ώστε να εξασφαλιστεί η ακρίβεια και η ζωντάνια του ρεπορτάζ. Ειδικά αυτές οι τέσσερις αφιέρωσαν μία και δύο σελίδες λεπτομερούς περιγραφής όλων όσων συνέβησαν επί της κλασσικής διαδρομής των 40χλμ τότε…

Την επομένη του αγώνα, 30η Μαρτίου, παρουσίασαν ένα πλούτο γεγονότων και πληροφοριών μαζί βέβαια με τις θριαμβολογίες. ΔΕΝ υπάρχει πουθενά-πουθενά ούτε ένας υπαινιγμός όποιας παράβασης. Υπαινιγμός ΔΕΝ θα βρεθεί και σε όλα, τα πολλά  δημοσιεύματα που ακολούθησαν τις επόμενες ημέρες αλλά και σε βάθος χρόνου…

Υστερα από πολύχρονη μελέτη αυτών των πηγών κυρίως στο αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων (Καπνεργοστάσιο) καταδεικνύω με τη σειρά μου την κανονικότητα του θριάμβου του Σπύρου Λούη σε μια σύνοψη του Ολυμπιακού μαραθωνίου του 1896 επί 24 (!!!) σελίδων στο βιβλίο μου «Μαραθώνιος & Μαραθώνας: η πλήρης διατριβή επί της κλασσικής διαδρομής», εκδόσεις 2010 και 2020.

Ο πατέρας μου, ηθοποιός του Εθνικού θεάτρου, με έμαθε ότι η υποκριτική τέχνη και επιστήμη παράγει έργο «πατώντας», ερευνώντας τις πηγές…

Θεωρώ σίγουρο ότι ο κος Βλάχος πολλάκις έχει ανατρέξει σε πηγές ιστορικές, εποχών και  υποκριτικής προκειμένου να βελτιώσει, να τελειοποιήσει το παίξιμό του σ΄ένα ρόλο, πχ έριξε μια ματιά στο πως υποδύθηκαν στο μακρυνό παρελθόν τον Ξανθία ο Κώστας Χέλμης, ο Μιχάλης Καλογιάννης, κ.α. όταν αυτός ετοιμαζόταν για την Επίδαυρο (2014). Στο «Επτά λεπτά ψυχής» απαξιώνει τις πηγές, την τεκμηρίωση. Γιατί;

Ελάχιστες και ασήμαντες δείχνουν ΣΗΜΕΡΑ οι «ευκαιρίες» παράκαμψης της κλασσικής διαδρομής με αναπτυγμένο και διαμορφωμένο ένα τεράστιο οδικό δίκτυο από την εκκίνηση του Μαραθώνα έως και το Παναθηναϊκό  στάδιο. Επί 31500μ, δηλαδή έως και την έξοδο από τον κόμβο του Σταυρού οι παράλληλες ευθείες  διαφυγής στη Νέα Μάκρη, στη Ραφήνα-Πικέρμι, στην Παλλήνη και στο Γέρακα έχουν, δεν έχουν μεγαλύτερο μήκος τα 4χλμ. Είναι «τυφλές» ή αποκλίνουν και οδηγούν πολύ μακρυά από τη διαδρομή, πχ από τη Ραφήνα προς την Αρτέμιδα, από το Πικέρμι στα Σπάτα, κοκ. Δεν βολεύουν για παράκαμψη, δηλαδή διαφυγή και «κλοπή» ούτε οι παράλληλες οδοί εντός οικιστικού πυρήνα Αγίας Παρασκευής, Χολαργού, Αμπελοκήπων…

Ολες οι πληροφορίες από εκείνα τα χρόνια μιλούν ότι μια άμαξα, ένα κάρο με δυό άλογα χρειαζόταν τέσσερις ώρες για να διανύσει τη διαδρομή από την Αθήνα έως το Μαραθώνα ή ανάποδα. Γι΄αυτό λειτουργούσε το Χάνι του Σκορδά στο Πικέρμι, δλδ στο 20ο χλμ, το ήμισυ της απόστασης (σημ: 4 ώρες η άμαξα, 3 ώρες ένας καλός δρομέας), Οι ειδικοί με την αποκτημένη εμπειρία είχαν ορίσει ότι ύστερα από τόσα χιλιόμετρα πορείας τα ζώα είχαν ανάγκη ξεκούρασης και αναπλήρωσης χαμένης ενέργειας. Χάνι ή Σταθμός λειτουργούσε και επάνω ψηλά στην Πεντέλη, στις κατηφόρες του Διονύσου, ακριβώς 20χλμ από το Μαραθώνα, παράπλευρα από το σημερινό ασφάλτινο ορεινό δρόμο που ενώνει τη Νεα Μάκρη με τα βόρεια προάστεια. Η πορεία στο πέρασμα του χρόνου παρέμεινε ίδια!!! Οποιος δοκίμαζε διαφυγή από εκεί θα έφτανε κατόπιν… εορτής στο Στάδιο. Ο δρόμος, λοιπόν,  ήταν ένας, η σημερινή Μαραθώνος, στενός και δύσκολος!!! Ευκαιρία διαφυγής: καμία….

Οχι, ο Λούης δεν ανέβηκε σε κάρο. Δεν καβάλησε άλογο. Ενας ίππος έχει δυνατότητα συνεχούς καλπασμού το πολύ 5 χλμ! Ο Ολυμπιακός αγώνας του 1896 δεν συνέβη σε μια έρημη διαδρομή…Περισσότεροι από 150χιλ θεατές υπολογίζεται ότι βρέθηκαν σε όλα τα επίκαιρα σημεία της και εντός Σταδίου. Υπήρχε έντονότατο ενδιαφέρον, πόρρωση με τη μοντέρνα ορολογία. Στριμωξίδι θεατών σημειώθηκε από το Πικέρμι…Μόλις δύο – τρία μέτρα ελεύθερο πλάτος υπήρχε για να διαβούν οι δρομείς και όλοι όσοι (πολλές δεκάδες…) επέβλεπαν, παρακολουθούσαν, υποστήριζαν…Εκεί δεν εμπόδισε κανένας ιερέας με άλογο τον Χαρίλαο Βασιλάκο. Η «Ακρόπολις» έγραφε: «Από του Πικερμίου ο δρόμος είχε πληρωθεί από χωρικούς.

Ότι περιείχεν το λεκανοπέδιον είχε συγκεντρωθεί εις τα κράσπεδα της Μαραθώνος…». Χιλιάδες θεατές ελθόντες από τα Σπάτα και το Μαρκόπουλο είχαν ακροβολιστεί εις μήκος του τότε 22ου  χλμ όπου σήμερα ευρίσκεται η διασταύρωση προς και από την Αττική οδό. Τεράστιο πλήθος ανέμενε εντός Παλλήνης έχοντας ετοιμάσει υποδοχή με άνθη, μουσικά όργανα, σημαίες και ανάψυξη (νερό). Το πλήθος πύκνωσε ένθεν και ένθεν από την είσοδο στη λεωφόρο Λαυρίου (σήμερα Μεσογείων), δλδ στις κατηφόρες προς το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. Ηταν αδιαπέραστο στα κράσπεδα από το νοσοκομείο «Σωτηρία» και κάτω…

Οι εφημερίδες της εποχής, δλδ οι πηγές βεβαιώνουν ότι ο Λούης διέβη όλα τα επίκαιρα/κρίσιμα σημεία της διαδρομής. Αναφέρω τα έξι – Αγιος Διονύσιος (Νέα Μάκρη) εντός ομάδας Ελλήνων σε μειονέκτημα 9 λεπτών από τον Lermusiaux) – Πικέρμι (Χάνι του Σκορδά – σταθμός ανάψυξης/ξεκούρασης) 7ος σε μειονέκτημα 8 λεπτών – Χαρβάτι (Παλλήνη – σταθμός χρονομέτρησης) 5ος σε 1ω41:30 – Σταυρός (εκκλησάκι Αγίας Θέκλας) 4ος αποθεώνεται από 60 Αμαρουσιώτες, στο τότε 35ο χλμ σήμερα «Σωτηρία» 2ος ολίγα μέτρα πίσω από τον Flack και στο 37ο χλμ, Κηφισίας/Βας Σοφίας επικεφαλής, καθυστερεί να διαβεί ένεκα του πλήθους που παραληρεί. Η μνηστή του Ελένη προλαβαίνει να τον φιλήσει και να του δώσει φέτες πορτοκαλιού. Βρείτε που κρύβεται σε αυτό το διάβα του ευκαιρία διαφυγής και επανόδου…  Ολοι οι χιλιάδες θεατές έκαναν τα στραβά μάτια;

Παρένθεση: έντεκα «εκδόσεις» του ΚΜΑ, αυτές από το 2002 έως και το 2012 εξελίχθηκαν έχοντας το μίνιμουμ των check points. Αρχικά τρεις και αργότερα τέσσερις τάπητες εσωτερικής χρονομέτρησης. Οι τέσσερις τοποθετήθηκαν στο 5ο, στο 10ο, στον «ημι» και στο 30ο χλμ. Δηλάδή από το Γέρακα και μετά επί 12195μ δεν υπήρχε  check point! Οι έντεκα αγώνες ορθά θεωρήθηκαν «καλώς γενόμενοι». Ο κος Βλάχος μετείχε σε αυτόν του 2012. Κατέγραψε 3ω32:43 (687ος). Ρητορική ερώτησις: γιατί δεν κατέθεσε τη δυσαρέσκειά του περί της έλλειψης ηλεκτρονικού ελέγχου σε αυτό το τελικό κρίσιμο κομμάτι για την κανονικότητα ή αντικανονικότητα εαυτού και άλλων;

 «Πως ένας μη αθλητής έτρεξε δύο φορές μέσα σε πέντε ημέρες μαραθώνιο και τη δεύτερη έφερε 20 λεπτά μικρότερο χρόνο». 

Αυτή η πρόταση ευρίσκεται στην εισαγωγή της ταινίας – ντοκυμαντέρ… Περί του «μη αθλητής» έγραψα παραπάνω. Ο Σπύρος Λούης είχε αθλητικό βιογραφικό! Ας εξετάσουμε εν συντομία τις δυνατότητες για επίδοση κατά 20 λεπτά ταχύτερη…Κατάφεραν κάτι τέτοιο σχεδόν όλοι οι πρωταγωνιστές των τριών μαραθωνίων δρόμων εντός Μαρτίου 1896 επί της κλασσικής διαδρομής.

Ιδού ένα δείγμα

Λούης  προκρ: 3ω18:27 – ΟΑ: 2ω58:50 διαφορά 19:37

Βασιλάκος παν πρω: 3ω18 – ΟΑ: 3ω06:03 διαφορά 11:57

Δεληγιάννης παν πρω: 3ω33 – ΟΑ: 3ω12 διαφορά 21:00

Υπολογίζω ως χειρότερη επίδοση κατά τους ΟΑ για τον δρομέα του ΠΓΣ την παραπάνω με δοσμένα το πέρασμά του από την Παλλήνη (1ω45) και την τελική του Kellner (3ω06:35).

Σήμερα όλοι οι αρχάριοι δρομείς στο δεύτερο μαραθώνιό τους  συντρίβουν την πρώτη επίδοσή τους! Τότε δεν υπήρχε καμία εμπειρία περί του αγωνίσματος, δλδ όλοι οι δρομείς είχαν τα χαρακτηριστικά του αρχάριου…

Ως παράδειγμα ο Δεληγιάννης παραδέχεται ότι παρασύρθηκε κατά το πανελλήνιο πρωτάθλημα δηλώνοντας: «Εδέχθην την πρόκλησιν του Δουβανά…Εως το Πικέρμι έκαμε αγώνα ταχύτητος! Αυτός απεχώρησεν…Ο βίαιος αγών του με εξήντλησεν». Τερμάτισε σε 3ω33 και στους ΟΑ έτρεξε γύρω από τις 3ω12. Επίσης ήταν δυνατή και είναι η σωματική αποκατάσταση στο μικρότερο δυνατό χρόνο. Ισχυρά δοσμένα γίνονται 1ον η πλειοψηφία των  μετεχόντων στον προκριματικό προφανώς αγωνίστηκε συγκρατημένα και  2ον στον Ολυμπιακό αγώνα οι Ελληνες δρομείς υπάκουσαν σε τακτική, σε σχέδιο βασισμένο στην αποκτηθείσα εμπειρία από τους δύο προηγηθέντες αγώνες κσι την προπονητική προσαρμογή τους ( σελ 53 «Μαραθώνιος & Μαραθώνας»). Η ιδιαιτερότητα του αρχάριου αντανακλάται εν μέρει και σε κορυφαίους των 5 και 10 χλμ όταν δοκιμάζουν για δεύτερη ή τρίτη φορά σε μαραθώνιο, πχ Mo Farah, Αλεξία Παππά, κ.α.

Ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος, ο πρωταθλητής του 2009 και 2011 επί της κλασσικής διαδρομής δηλώνει στην κάμερα: «Αν θα μπορούσα να ριξω το ρεκόρ μου; Σε καμία περίπτωση….». Εννοείται ότι μιλά για την ατομική επίδοσή του ύστερα από ικανό αριθμό συμμετοχών σε μαραθωνίους με ανταγωνισμό!

Συμπέρασμα: ήταν και είναι δυνατή η επιτυχία επιδόσεων με μεγάλη απόκλιση από την πρώτη και εντός ολίγων ημερών…

Δίδεται ο λόγος κατά την πλοκή του ντοκυμαντέρ και σε άλλους. Ο Paco Borao, πρόεδρος της AIMS και δ/ντής του Valencia maraton αποφαίνεται: «δεν υπήρχε κανένας έλεγχος…». Εδειξα παραπάνω ότι ο αγώνας της 29ης Μαρτιου 1896 συνέβη μπροστά σε χιλιάδες θεατές και ποτέ σε μια έρημη αφύλακτη, διαδρομή.Υπήρξε μέριμνα για όλα! Δύο στρατιωτικοί έφιπποι επέβλεπαν από ένα δρομέα. Ικανός αριθμός ιατρών και νοσηλευτών επάνδρωσε σταθμούς πρώτης ανάγκης. Ορίστηκαν επιβλέποντες και για τα αδέσποτα ζώα! Δημοσιογράφοι, Ελληνες και ξένοι, εκινούντο εμπρός – πίσω με ποδήλατα.

Επετράπη η παράλληλη κίνηση συνοδών. Ολοι οι άνδρες της πρεσβείας της Μεγ Βρετανίας βρέθηκαν με κάθε τρόπο στη διαδρομή κυρίως για να υποστηρίξουν τον Teddy Flack. Αυτός αγωνίστηκε με τα χρώματα της Αυστραλίας. Σε επιστολή του προς τον πατέρα του περιγράφει τη μαραθώνια υπερ – προσπάθειά του και τονίζει: «Οι θεατές επί της διαδρομής ήταν εκδηλωτικοί και γενναιόδωροι…».

Σύσσωμη παρακολούθησε από κοντά τον πρότυπο αγώνα η αποστολή της ΒΑΑ, του club που οργανώνει τον Boston marathon με επικεφαλής τον δ/ντη George Graham. Υποστήριζαν τον δρομέα Arthur Blake…Πριν από την αναχώρησή τους παρέδωσαν συγχαρητήρια επιστολή στο βασιλιά Γεώργιο. Εγραφαν ανάμεσα στα άλλα: «..επιθυμούμε να εκφράσουμε την πλήρη ικανοποίησή μας για τη διαδικασία και τη διεύθυνση των αγώνων…». Υπέγραψαν όλοι, δλδ και ο Blake! Ηταν η πιό τρανή βεβαίωση ότι ο 1ος διεθνής μαραθώνιος στον κόσμο εξελίχθηκε κανονικά και άψογα! Απλά συμπληρώνω ότι ο Alphonse Grishel συνόδευε τον Γάλλο Albin Lermusiaux. Επί της διαδρομής κινήθηκε και ένας Γερμανός, ο Anton Godrich, επιχειρηματίας, κατασκευαστής ποδηλάτων.

Μετέφερα στον κο Borao αυτή την πραγματικότητα…Η απάντησή του καταλήγει με αυτό:  «Again, sorry if I made any kind of error, I promise again this is out of my mind. Receive my best regards and my best wishes of health for you,your family,  and your team” .Paco Borao President.

Ανάξιες σχολίων κρίνονται οι on camera δηλώσεις των Σπύρου Καπράλου και Γιάννη Μαμούζελου. Αυτές του κου Βασιλάκου υπηρετούν προσωπικές φιλοδοξίες, πολύ μα πάρα πολύ καθυστερημένες χρονικά και κρύβουν σκοπιμότητες. Η σιωπή της οικογένειας Λούη καταδεικνύει σεμνότητα και γι΄αυτό κάνει…κρότο!

Ξεκίνησα τη γνωριμία μου με το Αμαρούσιον και τους Μαρουσιώτες εντός δεκαετίας του ¨60. Φοίτησα στο εκεί τότε ένα και μοναδικό Γυμνάσιο από το 1971. Γνώρισα απογόνους μεγάλων δρομέων ως συμμαθητές, πχ τη Μάγδα Πουλημένου και τον εγγονό Κόσκορου. Επέστρεψα στο όμορφο προάστειο το 1978 ως ρεπόρτερ της μεγάλης τότε ομάδας μπάσκετ του ΓΣΑ για λογαριασμό της εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ». Αγωνίζονταν οι δυό Δημήτρηδες, Δαρίβας και Φωσσές, ο Στ Κόντος, ο Σπανουδάκης, ο Μαραθιανακης, κ.α. Στο πέρασμα του χρόνου γνώρισα τους εγγονούς  Λούη και Αλεπού, τον Σπύρο και τον Ανδρέα. Υποστηρίζω με θέρμη ότι στις ψυχές όλων αυτών των Μαρουσιιωτών κατοικούσε και κατοικεί η αρχοντιά!!! Να απαντήσουν, λοιπον, σε τι;

Να πάψουν πιά οι ενστάσεις για το θρίαμβο του Λούη!

x
Send this to a friend