Πότε η άσκηση μπορεί να σας βλάψει

Πότε η άσκηση μπορεί να βλάψει

Η άθληση είναι ευεργετική αλλά μπορεί να γίνει επικίνδυνη όταν ο αθλούμενος ξεπερνάει τα όριά του. Τα αποτελέσματα των νεώτερων ερευνών καταδεικνύουν ότι θα πρέπει και στην άσκηση να υπάρχει ένα μέτρο το οποίο είναι εξατομικευμένο.

Τα παραπάνω επισήμαναν ο καθηγητής αθλητιατρικής στο ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ, Αστέριος Δεληγιάννης, και ο  επίκουρος καθηγητής Aξιολογόγησης Σωματικής Υγείας Αθλουμένων στο ΤΕΦΑΑ-ΑΠΘ, Νικόλαος Κουτλιάνος, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου με αφορμή το 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο με διεθνή συμμετοχή: “Ιατρική της Άθλησης” το οποίο θα διεξαχθεί στη Θεσσαλονίκη από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου.

“Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να υπάρχουν υπερβολές, ιδιαίτερα από τους ερασιτέχνες αθλητές και κυρίως σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή τους σε υπερμαραθώνιες προσπάθειες. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι ίσως υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του μυοκαρδίου.

Όσον αφορά την συμμετοχή σε υπερμαραθώνιες προσπάθειες  καλύτερα να μην το επιχειρήσουν και όσοι δεν είναι αθλητές αλλά και οι αθλητές οι οποίοι δεν έχουν ένα προηγούμενο σχετικό προπονητικό υπόβαθρο προκειμένου να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους αγώνες. Θα πρέπει πρώτα να έχει προπονηθεί ο αθλητής και σιγά-σιγά να ακολουθήσει το δρόμο προς την κορυφή. Ο δρόμος προς την κορυφή δεν θα πρέπει να είναι ποτέ απότομος, θα πρέπει να υπάρχουν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις προπονητικά για να μπορέσει να ασχοληθεί με τέτοιου είδους επίπονες προσπάθειες για τον ανθρώπινο οργανισμό” επισήμανε ο κ. Κουτλιάνος.

Ο κ. Δεληγιάννης, από την πλευρά του, επισήμανε ότι το όριο στην άθληση εξαρτάται από τις προσαρμογές που έχει ο κάθε αθλητής. “Αλλο είναι ένας Ολυμπιονίκης να φτάσει στο μέγιστό του κι άλλο είναι ένας χαμηλότερου επιπέδου αθλητής να μπορέσει κι αυτός να ξεπεράσει τις δυνατότητές του. Σίγουρα εκείνο που έχουμε παρατηρήσει επιστημονικά είναι ότι σε πολύ εξαντλητικές προσπάθειες, όπως είναι στους υπερμαραθώνιους δρόμους ή στην υπερμαραθώνια κολύμβηση, έχουμε ακόμη και βλάβες στο μυοκάρδιο, αλλά και σε άλλα όργανα ως αποτέλεσμα της εξαντλητικής άσκησης”, πρόσθεσε ο κ. Δεληγιάννης.

“Sweaty Hearts” ένα πρόγραμμα δια βίου άσκησης για καρδιοπαθείς

Ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα για ασθενείς με καρδιακές παθήσεις, το “Sweaty Hearts”, θα παρουσιαστεί στη διάρκεια του συνεδρίου σε ενότητα που είναι αφιερωμένη στην θεραπευτική άσκηση, αλλά και στην αξία της άθλησης για ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. Στο πρόγραμμα αυτό μετέχουν επτά  επιστημονικοί φορείς από πέντε χώρες (Ιταλία, Ουγγαρία, Βέλγιο, Αυστρία και Ελλάδα) με αντικείμενο την άθληση, την ιατρική της άθλησης και την καρδιολογία. Εταίρος του προγράμματος από την Ελλάδα είναι το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ.

Επειδή η στεφανιαία νόσος θεωρείται η πιό συχνή αιτία θανάτου (υπολογίζεται ότι οι θάνατοι στην Ευρώπη από τη νόσο ανέρχονται 1,7 εκατομμύρια ετησίως) στόχος του προγράμματος είναι η προώθηση των εθελοντικών δραστηριοτήτων στον αθλητισμό, καθώς και την κοινωνική ένταξη και συνειδητοποίηση της σημασίας της σωματικής άσκησης που ενισχύει την υγεία μέσω της αυξημένης συμμετοχής και της ισότιμης πρόσβασης στον αθλητισμό όλων και κυρίως των καρδιοπαθών.

“Στην Ελλάδα ξεκινήσαμε πιλοτικά το πρόγραμμα με 30 καρδιοπαθείς από την 1η Σεπτμεβρίου. Την προηγούμενη χρονιά “χτίσαμε” το πρόγραμμα μέσα από συζητήσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους και από 1η Σεπτεμβρίου είμαστε στη φάση της εκπαίδευσης των ασθενών. Από το νέο έτος θα τους παρακολουθούμε πως εφαρμόζουν το πρόγραμμα στην καθημερινή ζωή και θα γίνει αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Οι ασθενείς θα έχουν μία εφαρμογή στο κινητό με οδηγίες τις οποίες μπορούν να εφαρμόσουν μετά από μία πολύ μικρή εκπαίδευση στην υπόλοιπη ζωή τους. Ο ασθενής δεν χρειάζεται να πηγαίνει στο  γυμναστήριο.

Η εφαρμογή του λέει, πχ πόσα βήματα πρέπει να κάνει την ημέρα,   τι ασκήσεις ενδυνάμωσης μπορεί να κάνει, πως να φερθεί σε ταξίδια. Με αυτό το πρόγραμμα καθιερώνουμε κάποιες νόρμες, κάποιους τρόπους φυσικής δραστηριότητας που να είναι αφενός ασφαλείς αφετέρου αποτελεσματικές αλλά και ευχάριστες για τους χρόνιους ασθενείς. Δηλαδή δεν επικεντρωνόμαστε αμέσως μετά από ένα έμφραγμα ή μετά από μία καρδιοχειρουργική επέμβαση, στο τι ασκήσεις πρέπει να κάνει στο εργαστήριο ή  σε ειδικά κέντρα και στα νοσοκομεία, αλλά μιλάμε για τη λεγόμενη τέταρτη φάση αποκατάστασης, για τη δια βίου άσκηση που θα πρέπει να κάνει κομμάτι της ζωής του ένας ασθενής ώστε από κει και πέρα να μπορεί να γυρίσει υγιής στην κοινωνία, να συμμετέχει στην εργασία του χωρίς προβλήματα και να είναι ωφέλιμη φυσική δραστηριότητα”, εξήγησε ο κ.Δεληγιάννης.

Οικονομική κρίση vs ντόπινγκ

To γονιδιακό ντόπινγκ  ευτυχώς δεν εξαπλώθηκε στον βαθμό που φοβόμασταν, επισήμανε ο κ.  Δεληγιάννης, αναφερόμενος στην ενότητα του συνεδρίου κατά την οποία θα γίνει και  κοινή συζήτηση πάνω στις καινούργιες νόρμες του Παγκόσμιου Οργανισμού Αντι-Ντόπινγκ (WADA) στο θέμα της προστασίας των αθλητών. Αναφερόμενος στο τι συμβαίνει στη χώρα μας ο κ. Δεληγιάννης, είπε: “Από την εμπειρία μου μπορώ να πω ότι στη χώρα μας ίσως να υπάρχει όχι τόσο πολλή έξαρση του ντόπινγκ.

Ίσως αυτό να είναι από λίγα καλά της οικονομικής κρίσης. Σήμερα για  να παίρνει ο αθλητής εργογόνα βοηθήματα, στο βαθμό που θα ήθελε, ή απαγορευμένες ουσίες, θα πρέπει να πληρώσει πάρα πολλά χρήματα. Δεν μιλάω για αθλητές που έχουν την οικονομική δυνατότητα, αλλά για το μεγάλο αριθμό των αθλητών. Είναι ένας οικονομικός λόγος που περιορίζει ίσως λίγο τη χρήση τους”.

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Φαινόμενο κατοπτρισμός: Τραυμάτισες το δεξί πόδι; Γύμνασε το αριστερό για αποθεραπεία

Ένα πολύ ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο αναφορικά με το τρέξιμο είναι πως περίπου το 50% των δρομέων παγκοσμίως τραυματίζονται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο.

Κάποιοι από αυτούς τους τραυματισμούς μπορεί να εκδηλώνονται με ένα απλό τσιμπηματάκι και να ξεπερνιούνται γρήγορα μέσω της ανάπαυσης, ενώ άλλοι τραυματισμοί μπορεί να είναι πιο σοβαροί και πιο αργοί στην επούλωση.

Όσον αφορά αυτές τις περιπτώσεις, οι μύες που περιβάλλουν την πληγείσα περιοχή θα αρχίσουν τελικά να εξασθενούν και να συρρικνώνονται. Εκτός αν αρχίσετε να ασκείτε τους αντίστοιχους μύες στην άλλη πλευρά του σώματός σας.

Τραυματισμοί δρομέων: Ο ρόλος του εγκεφάλου, το τερέν και η ταχύτητα

Η μελέτη 

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μιας πρόσφατης μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε στο Journal of Applied Physiology. Οι ερευνητές μελέτησαν 16 φοιτητές και φοιτήτριες δίνοντας μεγάλη βαρύτητα στους καρπούς τους. Το μέγεθος των μυών μετρήθηκε και η δύναμη του καρπού δοκιμάστηκε χρησιμοποιώντας μια μηχανή βάρους για τα χέρια, προτού βάλουν το αριστερό χέρι κάθε ενός εξ’ αυτών σε γύψο.

Στη συνέχεια, οι 16 εθελοντές χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Η μια κλήθηκε να συνεχίσει την καθημερινότητά της χωρίς να ακολουθήσει κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα άσκησης. Η άλλη ομάδα, ωστόσο, συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα προπόνησης που στόχευε στην λειτουργία των καρπών του ελεύθερου χεριού τους.

Μετά από ένα μήνα και οι δύο ομάδες επέστρεψαν στο εργαστήριο για να αφαιρέσουν τους γύψους τους. Και πάλι, μετρήθηκαν το μέγεθος των μυών και η δύναμη του καρπού τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εθελοντές που δεν είχαν κάνει κάποια συγκεκριμένη άσκηση παρουσίασαν σημαντική απώλεια μυών. Οι καμπτήρες του αριστερού καρπού τους ήταν 20% πιο αδύναμοι από ό,τι πριν βάλουν τα χέρια τους σε γύψο, ενώ οι μύες τους ήταν κατά 3% μικρότεροι.

Πόνος και τραυματισμοί στον τένοντα: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις

Αντίθετα, η ομάδα που είχε επεξεργαστεί τους καμπτήρες του δεξιού καρπού της είχε κρατήσει σχεδόν όλους τους μύες στο αρχικό μέγεθος και είχε συντηρήσει την ίδια δύναμη και στα αριστερά! Δηλαδή στο αδρανές χέρι λόγω γύψου!

Το φαινόμενο κατοπτρισμός

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται «κατοπτρισμός» και απαιτείται περισσότερη έρευνα για να μπορέσουν οι επιστήμονες να πουν με σιγουριά πώς – και σε ποιο βαθμό – συμβαίνει.

Ωστόσο στο μεταξύ, αν αντιμετωπίζετε έναν σοβαρό τραυματισμό και δεν μπορείτε να μετακινήσετε το ένα άκρο, δοκιμάστε να γυμνάσετε το άλλο. Ίσως κάνει τη διαφορά.

Διαβάστε επίσης: Οι τραυματισμοί θέλουν υπομονή

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Οι τρεις βασικοί σωματότυποι και οι επιπτώσεις στην αθλητική μας απόδοση

Οι τρεις βασικοί τύποι ανθρώπινου σώματος είναι το ενδομορφικό, το μεσόμορφο και το εκτόμορφο. Αυτές οι κατηγορίες ή «σωματότυποι», αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του ’40 από τον ψυχολόγο Γουίλιαμ Χέρμπερτ Σέλντον.

Αν και ορισμένες πτυχές του συστήματος του Σέλντον έχουν απομυθοποιηθεί, η σύγχρονη έρευνα έχει επιβεβαιώσει ότι ο σωματότυπός μας έχει επιπτώσεις στην αθλητική απόδοσή μας.

Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2018 στο περιοδικό PLoS One διαπίστωσε ότι οι μεσόμορφοι άνδρες είχαν καλύτερες επιδόσεις από τους εκτόμορφους σε εναέριες ασκήσεις και σε ασκήσεις με βάρη. Από την πλευρά της καρδιαγγειακής λειτουργίας, μια μελέτη του 2005 που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine διαπίστωσε ότι όσοι έχουν σωματότυπο που συνδυάζει το μεσόμορφο και εκτόμορφο μοντέλο, έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να βελτιώνονται στις την αερόβιες ασκήσεις.

Παρά το πώς μπορεί να νιώθετε μερικές φορές, δεν σημαίνει πως ανήκετε σε κάποια συγκεκριμένη από αυτές τις κατηγορίες! Η έρευνα έχει δείξει ότι τόσο η διατροφή όσο και η προπόνηση μπορούν να επηρεάσουν τον σωματότυπο σας και να το αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου.

Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία του κάθε σωματότυπου:

ΕΚΤΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Είναι αδύνατος από τη φύση του.
-Δυσκολεύεται πάρει όγκο.
-Έχει στενούς ώμους και γοφούς.
-Έχει γρήγορο μεταβολισμό.

Ένας άνθρωπος με εκτόμορφο σωματότυπο τείνει να είναι λεπτός και να αγωνίζεται διαρκώς να κερδίσει βάρος είτε ως σωματικό λίπος είτε ως μυς. Μπορεί να φάει σωρούς φαγητού και να μείνει στα ίδια κιλά. Αυτό δεν σημαίνει πως κάποιος με αυτό το σωματότυπο είναι καταδικασμένος να είναι αδύνατος. Αλλά θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να φάει υπερβολικά πολύ φαγητό αν θέλει να πάρει κιλά.

ΜΕΣΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Έχει στενούς γοφούς.
-Έχει μικρές αρθρώσεις (καρπός/αστραγάλοι).
-Είναι λεπτή κατασκευή.
-Έχει μακριά άκρα.

Αν είστε μεσόμορφος, έχετε μια φυσική τάση να είστε σε φόρμα και σχετικά μυώδης. Αυτό σημαίνει πως μπορείτε να τρώτε και να προπονείστε με μικρότερη πειθαρχία σε σχέση με τους άλλους δυο σωματότυπους και πάλι η προδιάθεσή σας να είναι να είστε πιο εύκολα σε φόρμα από αυτούς, κερδίζοντας μυς και καίγοντας λίπος με συγκριτική ευκολία.

ΕΝΔΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Βαρύτερη δομή των οστών
-Τετράγωνος κορμός
-Φαρδύτερη μέση, μεγαλύτεροι γοφοί
-Πιο αργός μεταβολισμός

Ένα άνθρωπος με ενδομορφικό σώμα τείνει να παίρνει εύκολα βάρος και να παλεύει να το χάσει. Η κατασκευή του είναι λίγο πιο φαρδιά από ένα εκτόμορφο ή μεσόμορφο, με παχύ θώρακα, φαρδιούς γοφούς και πιο κοντά άκρα.

Αυτός ο σωματότυπος μπορεί να έχει περισσότερους μύες από από τους άλλους σωματότυπους, αλλά συχνά αγωνίζεται να διώξει σημαντικές ποσότητες σωματικού λίπους από πάνω του. Αν νιώθετε ότι παίρνετε 5 κιλά απλά περνώντας μπροστά από ένα μαγαζί με ντόνατ, μπορεί να είστε ενδομορφικά άτομα.

Αυτό σίγουρα δεν σημαίνει ότι ένα ενδομορφικό είναι κατά κάποιο τρόπο λιγότερο υγιές. Μπορούν πραγματικά να έχουν κάποια πλεονεκτήματα στην προπόνηση δύναμης λόγω της πρόσθετης μυϊκής τους μάζας. Αλλά αν και όταν αποφασίσουν να αποχωριστούν, θα χρειαστούν σκληρή δουλειά!

Διαβάστε επίσης: Γιατί ο σωματότυπος καθορίζει την διατροφή και την προπόνησή σας;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend