Πότε η άσκηση μπορεί να σας βλάψει

Πότε η άσκηση μπορεί να βλάψει

Η άθληση είναι ευεργετική αλλά μπορεί να γίνει επικίνδυνη όταν ο αθλούμενος ξεπερνάει τα όριά του. Τα αποτελέσματα των νεώτερων ερευνών καταδεικνύουν ότι θα πρέπει και στην άσκηση να υπάρχει ένα μέτρο το οποίο είναι εξατομικευμένο.

Τα παραπάνω επισήμαναν ο καθηγητής αθλητιατρικής στο ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ, Αστέριος Δεληγιάννης, και ο  επίκουρος καθηγητής Aξιολογόγησης Σωματικής Υγείας Αθλουμένων στο ΤΕΦΑΑ-ΑΠΘ, Νικόλαος Κουτλιάνος, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου με αφορμή το 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο με διεθνή συμμετοχή: “Ιατρική της Άθλησης” το οποίο θα διεξαχθεί στη Θεσσαλονίκη από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου.

“Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να υπάρχουν υπερβολές, ιδιαίτερα από τους ερασιτέχνες αθλητές και κυρίως σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή τους σε υπερμαραθώνιες προσπάθειες. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι ίσως υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του μυοκαρδίου.

Όσον αφορά την συμμετοχή σε υπερμαραθώνιες προσπάθειες  καλύτερα να μην το επιχειρήσουν και όσοι δεν είναι αθλητές αλλά και οι αθλητές οι οποίοι δεν έχουν ένα προηγούμενο σχετικό προπονητικό υπόβαθρο προκειμένου να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους αγώνες. Θα πρέπει πρώτα να έχει προπονηθεί ο αθλητής και σιγά-σιγά να ακολουθήσει το δρόμο προς την κορυφή. Ο δρόμος προς την κορυφή δεν θα πρέπει να είναι ποτέ απότομος, θα πρέπει να υπάρχουν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις προπονητικά για να μπορέσει να ασχοληθεί με τέτοιου είδους επίπονες προσπάθειες για τον ανθρώπινο οργανισμό” επισήμανε ο κ. Κουτλιάνος.

Ο κ. Δεληγιάννης, από την πλευρά του, επισήμανε ότι το όριο στην άθληση εξαρτάται από τις προσαρμογές που έχει ο κάθε αθλητής. “Αλλο είναι ένας Ολυμπιονίκης να φτάσει στο μέγιστό του κι άλλο είναι ένας χαμηλότερου επιπέδου αθλητής να μπορέσει κι αυτός να ξεπεράσει τις δυνατότητές του. Σίγουρα εκείνο που έχουμε παρατηρήσει επιστημονικά είναι ότι σε πολύ εξαντλητικές προσπάθειες, όπως είναι στους υπερμαραθώνιους δρόμους ή στην υπερμαραθώνια κολύμβηση, έχουμε ακόμη και βλάβες στο μυοκάρδιο, αλλά και σε άλλα όργανα ως αποτέλεσμα της εξαντλητικής άσκησης”, πρόσθεσε ο κ. Δεληγιάννης.

“Sweaty Hearts” ένα πρόγραμμα δια βίου άσκησης για καρδιοπαθείς

Ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα για ασθενείς με καρδιακές παθήσεις, το “Sweaty Hearts”, θα παρουσιαστεί στη διάρκεια του συνεδρίου σε ενότητα που είναι αφιερωμένη στην θεραπευτική άσκηση, αλλά και στην αξία της άθλησης για ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. Στο πρόγραμμα αυτό μετέχουν επτά  επιστημονικοί φορείς από πέντε χώρες (Ιταλία, Ουγγαρία, Βέλγιο, Αυστρία και Ελλάδα) με αντικείμενο την άθληση, την ιατρική της άθλησης και την καρδιολογία. Εταίρος του προγράμματος από την Ελλάδα είναι το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ.

Επειδή η στεφανιαία νόσος θεωρείται η πιό συχνή αιτία θανάτου (υπολογίζεται ότι οι θάνατοι στην Ευρώπη από τη νόσο ανέρχονται 1,7 εκατομμύρια ετησίως) στόχος του προγράμματος είναι η προώθηση των εθελοντικών δραστηριοτήτων στον αθλητισμό, καθώς και την κοινωνική ένταξη και συνειδητοποίηση της σημασίας της σωματικής άσκησης που ενισχύει την υγεία μέσω της αυξημένης συμμετοχής και της ισότιμης πρόσβασης στον αθλητισμό όλων και κυρίως των καρδιοπαθών.

“Στην Ελλάδα ξεκινήσαμε πιλοτικά το πρόγραμμα με 30 καρδιοπαθείς από την 1η Σεπτμεβρίου. Την προηγούμενη χρονιά “χτίσαμε” το πρόγραμμα μέσα από συζητήσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους και από 1η Σεπτεμβρίου είμαστε στη φάση της εκπαίδευσης των ασθενών. Από το νέο έτος θα τους παρακολουθούμε πως εφαρμόζουν το πρόγραμμα στην καθημερινή ζωή και θα γίνει αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Οι ασθενείς θα έχουν μία εφαρμογή στο κινητό με οδηγίες τις οποίες μπορούν να εφαρμόσουν μετά από μία πολύ μικρή εκπαίδευση στην υπόλοιπη ζωή τους. Ο ασθενής δεν χρειάζεται να πηγαίνει στο  γυμναστήριο.

Η εφαρμογή του λέει, πχ πόσα βήματα πρέπει να κάνει την ημέρα,   τι ασκήσεις ενδυνάμωσης μπορεί να κάνει, πως να φερθεί σε ταξίδια. Με αυτό το πρόγραμμα καθιερώνουμε κάποιες νόρμες, κάποιους τρόπους φυσικής δραστηριότητας που να είναι αφενός ασφαλείς αφετέρου αποτελεσματικές αλλά και ευχάριστες για τους χρόνιους ασθενείς. Δηλαδή δεν επικεντρωνόμαστε αμέσως μετά από ένα έμφραγμα ή μετά από μία καρδιοχειρουργική επέμβαση, στο τι ασκήσεις πρέπει να κάνει στο εργαστήριο ή  σε ειδικά κέντρα και στα νοσοκομεία, αλλά μιλάμε για τη λεγόμενη τέταρτη φάση αποκατάστασης, για τη δια βίου άσκηση που θα πρέπει να κάνει κομμάτι της ζωής του ένας ασθενής ώστε από κει και πέρα να μπορεί να γυρίσει υγιής στην κοινωνία, να συμμετέχει στην εργασία του χωρίς προβλήματα και να είναι ωφέλιμη φυσική δραστηριότητα”, εξήγησε ο κ.Δεληγιάννης.

Οικονομική κρίση vs ντόπινγκ

To γονιδιακό ντόπινγκ  ευτυχώς δεν εξαπλώθηκε στον βαθμό που φοβόμασταν, επισήμανε ο κ.  Δεληγιάννης, αναφερόμενος στην ενότητα του συνεδρίου κατά την οποία θα γίνει και  κοινή συζήτηση πάνω στις καινούργιες νόρμες του Παγκόσμιου Οργανισμού Αντι-Ντόπινγκ (WADA) στο θέμα της προστασίας των αθλητών. Αναφερόμενος στο τι συμβαίνει στη χώρα μας ο κ. Δεληγιάννης, είπε: “Από την εμπειρία μου μπορώ να πω ότι στη χώρα μας ίσως να υπάρχει όχι τόσο πολλή έξαρση του ντόπινγκ.

Ίσως αυτό να είναι από λίγα καλά της οικονομικής κρίσης. Σήμερα για  να παίρνει ο αθλητής εργογόνα βοηθήματα, στο βαθμό που θα ήθελε, ή απαγορευμένες ουσίες, θα πρέπει να πληρώσει πάρα πολλά χρήματα. Δεν μιλάω για αθλητές που έχουν την οικονομική δυνατότητα, αλλά για το μεγάλο αριθμό των αθλητών. Είναι ένας οικονομικός λόγος που περιορίζει ίσως λίγο τη χρήση τους”.

Previous ArticleNext Article

H αντικαταθλιπτική δράση της αερόβιας άσκησης

H αντικαταθλιπτική δράση της αερόβιας άσκησης

«Η αερόβια άσκηση ως συμπληρωματική μορφή παρέμβασης φέρει υψηλή αντικαταθλιπτική δράση σε ενήλικες ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή όταν καθοδηγείται από ειδικούς της άσκησης και πραγματοποιείται 3 φορές την εβδομάδα για περίπου 45 λεπτά με μέτρια ένταση επί 9 περίπου εβδομάδες».

Αυτά δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Δρ. Ιωάννης Δ. Μωρρές, στο πλαίσιο μελέτης επιστημονικής ομάδας της οποίας είναι επικεφαλής, για την αντικαταθλιπτική δράση της άσκησης, η οποία έλαβε υψηλή αναγνώριση από το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας στην Υγεία (National Institute for Health Research-NIHR) του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ακόμα και για ένα μήνα…

Επιπλέον, προσθέτει, η αερόβια άσκηση έδειξε μεγάλο αντικαταθλιπτικό όφελος ακόμα και όταν διήρκησε ένα μόλις μήνα ή όταν συγκρίθηκε με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα ή διάφορες ψυχοθεραπευτικές τεχνικές.

Την ίδια μεγάλη βελτίωση είχαν ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία είτε εντός είτε εκτός νοσοκομείου και ή παρουσίασαν σοβαρή, μέτρια ή ήπια κατάθλιψη. Επίσης, σύμφωνα με τον ίδιο, η αερόβια άσκηση έδειξε εξίσου μεγάλα αντικαταθλιπτικά οφέλη και με τη χρήση αλλά και χωρίς τη χρήση αθλητικού εξοπλισμού/εγκαταστάσεων. Είναι εξίσου σημαντικό να σημειωθεί ότι η αερόβια άσκηση έδειξε μεγάλη αντικαταθλιπτική δράση ακόμα και σε πειραματικές συνθήκες χαμηλού συστηματικού σφάλματος».

Κατόπιν δημοσίευσης στην επίσημη Ιατρική Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ένωσης Κατάθλιψης και Άγχους, η μετα-ανάλυση του Δρ. Ιωάννη Δ. Μωρρέ έλαβε περαιτέρω διεθνή αναγνώριση και σηματοδοτήθηκε ως υπόδειγμα επιστημονικής τεκμηρίωσης υψηλής ποιότητας και κεντρικής σημασίας για τη λήψη αποφάσεων στον χώρο της ψυχικής υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου. Tα ευρήματα αυτής τής διακεκριμένης μελέτης θα χρησιμοποιηθούν για να καθοδηγήσουν μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες και πιο αποτελεσματικές κλινικές πρακτικές στην θεραπεία της κλινικής κατάθλιψης.

Σωστή εφαρμογή

Ο επικεφαλής της έρευνας Δρ. Ιωάννης Δ. Μωρρές δεν παραλείπει να τονίσει επίσης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι τα ευρήματα είναι πολύ σημαντικά για τους ασθενείς και τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και τονίζει ότι η σωστή εφαρμογή της αερόβιας άσκησης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας για τη θεραπεία της κατάθλιψης μπορεί να βοηθήσει με πολλαπλούς τρόπους. Συγκεκριμένα, η άσκηση δεν είναι κοστοβόρα παρέμβαση και δεν συνδέεται με κοινωνικό στίγμα. Επιπλέον, βελτιώνει τη βεβαρυμμένη σωματική υγεία και ποιότητα ζωής των ασθενών με κατάθλιψη και μπορεί να μειώσει τις αυξημένες λίστες αναμονής που καταγράφονται στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Με βάση τα ευρήματα της μελέτης αλλά και την επαναλαμβανόμενη διεθνή επιστημονική τεκμηρίωση, οι ερευνητές του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας τονίζουν τη σπουδαιότητα συνταγογράφησης της άσκησης στη θεραπεία της κατάθλιψης στην Ελλάδα. Η συνταγογράφηση της άσκησης στην κατάθλιψη αποτελεί γεγονός εδώ και αρκετά χρόνια σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Εργαστήριο Ψυχολογίας της Άσκησης και Ποιότητας Ζωής του ΤΕΦΑΑ ΠΘ καλεί όσους ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν σε προγράμματα «άσκησης για την προώθηση της ψυχικής υγείας και βελτίωσης της ποιότητας ζωής για όλους τους συμπολίτες», να έρθουν σε επικοινωνία με το [email protected] και [email protected]. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να διαμένουν σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας και η συμμετοχή τους είναι δωρεάν.

Στους ερευνητές τής μελέτης από το Εργαστήριο Ψυχολογίας της Άσκησης και Ποιότητας Ζωής του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, εκτός από τον Δρ. Ιωάννη Δ. Μωρρέ, συμμετείχαν και ο καθηγητής Αντώνης Χατζηγεωργιάδης, ο καθηγητής Γιάννης Θεοδωράκης, ο αναπληρωτής καθηγητής Νίκος Κομούτος, ο δρ Χαράλαμπος Κρομμύδας και οι συνεργάτες/συνερευνητές στην ίδια μελέτη, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Αφροδίτη Στάθη του πανεπιστημίου του Birmingham (Ηνωμένο Βασίλειο) και η αναπληρώτρια καθηγήτρια Chantal Arpin-Cribbie του πανεπιστημίου Laurentian (Καναδάς).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το γρήγορο περπάτημα χαρίζει ζωή

Το γρήγορο περπάτημα χαρίζει ζωή

Το πιο γρήγορο περπάτημα, αυτό που μοιάζει με το πιο αργό τρέξιμο ή με το βάδην  χαρίζει ζωή και βελτιώνει την υγεία, όπως διαπιστώνουν οι ειδικοί σε πολλές σχετικές έρευνες. Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ και συναδέλφων τους από άλλα τέσσερα πανεπιστήμια (Κέιμπριτζ, Εδιμβούργου, Λίμερικ και Ούλστερ) επικεφαλής των οποίων ήταν ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ Εμμανουήλ Σταματάκης, συνδέουν το γρήγορο περπάτημα με τη μείωση της θνησιμότητας.

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες αναφέρουν σε μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε στην British Journal of Sports Medicine, ότι το περπάτημα σε έναν μέτριο ρυθμό συνδέεται με μείωση της θνησιμότητας κατά 20% -και μάλιστα θνησιμότητας που μπορεί να προέλθει από όλα τα αίτια- σε σύγκριση με το περπάτημα σε αργό ρυθμό.

Τα μεγαλύτερα οφέλη, όμως, για την υγεία έχει το περπάτημα σε γρήγορο ρυθμό το οποίο συνδέεται με μείωση του κινδύνου θανάτου από όλα τα αίτια κατά 24%, και με περισσότερο ωφελημένα να είναι τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω εμφάνιζαν μείωση του κινδύνου θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια κατά 46% όταν περπατούσαν με μέση ταχύτητα και κατά 53% όταν επιτάχυναν.

Σύμφωνα με τον ομογενή επικεφαλής Δρ. Σταματάκη «ως γρήγορος βηματισμός θεωρείται γενικώς το να καλύπτει το άτομο πέντε με επτά χιλιόμετρα την ώρα, ωστόσο αυτό εξαρτάται από τη φυσική κατάσταση του κάθε ανθρώπου. Ένας εναλλακτικός δείκτης για να καταλάβει κάποιος αν περπατά όντως με ταχύ ρυθμό είναι το να λαχανιάζει ελαφρώς ή και να ιδρώνει όταν περπατά για αρκετή ώρα». Για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι επιστήμονες μελέτησαν αρχεία θανάτων και τα αποτελέσματα 11 πληθυσμιακών μελετών που είχαν διεξαχθεί στην Αγγλία και τη Σκωτία μεταξύ του 1994 και του 2008 και στις οποίες οι συμμετέχοντες είχαν δηλώσει με τι ρυθμό περπατούσαν.

Μεταξύ άλλων το περπατο-τρέξιμο, δηλαδή το όσο περισσότερο γρήγορο περπάτημα, μπορεί να χρησιμεύσει και ως ζέσταμα για την προπόνηση που θα ακολουθήσει, ειδικά στους ανθρώπους που είναι μιας κάποιας ηλικίας.

Γιατί οι μέρες απόλυτης ξεκούρασης είναι απαραίτητες για τις προπονήσεις σας

Γιατί οι μέρες απόλυτης ξεκούρασης είναι απαραίτητες για τις προπονήσεις σας

Το να ξεκουράζεσαι από τις συνεχόμενες προπονήσεις, ακόμα και αν αυτή η ξεκούραση αφορά μόνο μια μέρα, μπορεί να αποδειχθεί κάτι πολύ πιο δύσκολο απ’ όσο ακούγεται.

Άλλωστε, έχουμε την τάση να επικεντρωνόμαστε μόνο στις θετικές πτυχές του αθλήματος και δικαίως: το τρέξιμο μας επιτρέπει να περνάμε χρόνο εκτός σπιτιού, να απαλλασσόμαστε από το άγχος, να ενδυναμώνουμε τους μύες μας, να βελτιώνουμε την αντοχή μας και να είμαστε ανταγωνιστικοί.

Ταυτόχρονα, οι ενδορφίνες που παράγονται μέσα από το τρέξιμο βελτιώνουν την διάθεσή μας. Ωστόσο, όλα αυτά τα χιλιόμετρα που διανύουμε εβδομαδιαίως μπορεί να μας γυρίσουν μπούμερανγκ αν δεν μας απασχολεί το πως θα ξεκουραζόμαστε.

Για την ακρίβεια, το πως απομακρύνεσαι από το τρέξιμο είναι ένα ζήτημα τόσο σύνθετο σε επίπεδο διαχείρισης όσο το τρέξιμο το ίδιο. Οι ημέρες ξεκούρασης συμβάλλουν στην ενίσχυση του σώματός σας, στην εστίαση και την αναζωογόνηση του πνεύματός σας και γενικά, σας κάνουν να θέλετε να συνεχίσετε την εκπαίδευσή σας.

“Δεν πρέπει να το αγνοούμε”

«Η ξεκούραση δεν είναι μια έννοια που πρέπει να αγνοείται», λέει ο Κέβιν Βίνσεντ, διευθυντής της Γυμναστικής Κλινικής του Πανεπιστημίου της Φλόριντα. «Ο βασικός λόγος που πρέπει να επιδιώκουμε την ξεκούραση είναι η ανάκτηση. Αυτό βοηθάει ώστε το σώμα σας να γίνεται ισχυρότερο», συνεχίζει.

Όταν τρέχετε, δεν «χτίζετε» απλώς αντοχή, αλλά προκαλείτε και ένα μικρό ποσοστό βλάβης των ιστών. Το να αφιερώνετε στον εαυτό σας χρόνο να ανακάμψει είναι αυτό που σας επιτρέπει να τρέχετε ακόμα καλύτερα την επόμενη εβδομάδα, τον επόμενο μήνα, στον επόμενο αγώνα.

«Όσο και αν οι αθλητές επικεντρωθούν στον όγκο της προπόνησης και τον ρυθμό με τον οποίο προπονούνται, η ξεκούραση είναι εξίσου σημαντική για να γίνει ισχυρότερο και πιο ανθεκτικό το σώμα τους στο μέλλον», λέει ο Άνταμ Τένφορντ, επίκουρος καθηγητής φυσικής ιατρικής και αποτοξίνωσης στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και πρώην δρομέας.

Μαζί του συμφωνεί και η Μπόνι Μαρκς, ψυχολόγος προσωπικού στο Κέντρο Αθλητικής Απόδοσης της Νέας Υόρκης: «Το να μην αφιερώνετε χρόνο για να γεμίσετε τις μπαταρίες σας, μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη αδράνεια τελικά».

Με άλλα λόγια, ξεκουραστείτε και αφενός θα τρέχετε πιο γρήγορα, αφετέρου θα είστε πιο υγιείς. Αγνοήστε αυτή τη συμβουλή και ίσως να τραυματιστείτε σοβαρά. Άλλωστε, μερικές φορές χρειάζεται ένα διάλειμμα για να είστε πιο δυνατοί και πιο ξεκούραστοι στις προπονήσεις.

Ακολουθούν μερικά πλεονεκτήματα από την ξεκούραση:

Οι μύες σας γίνονται δυνατοί

Όταν τρέχετε (ή κάνετε οποιαδήποτε άσκηση), απορρέουν κάποιες μικροσκοπικές σταγόνες από τις μυϊκές σας ίνες και το σώμα σας ανοίγεται με αποτέλεσμα να είναι σε καλύτερη κατάσταση ενόψει της επιστροφή σας στις προπονήσεις. Η απόκριση αυτή συμβαίνει μόνο στον χρόνο που δεν προπονείστε.

Ο Βίνσεντ λέει ότι, ανάλογα με την ποιότητα και την ένταση της προπόνησής, το σώμα χρειάζεται τουλάχιστον 36 έως 48 ώρες για να είναι σε θέση να γυμναστεί εκ νέου. Με απλά λόγια, χωρίς την απαραίτητη ξεκούραση, το σώμα δεν «κεφαλαιοποιεί» την προπόνηση και όχι απλά δεν βρίσκεται τελικά σε καλύτερη κατάσταση αλλά ακόμα πιο πιθανή είναι η κατάρρευση.

Αποφεύγετε τα κατάγματα κόπωσης

Αν θέλετε να αποφεύγετε τους συχνούς τραυματισμούς (και φυσικά, γιατί να μην το θέλετε;) η ξεκούραση είναι κομβικής σημασίας. «Αν τρέχετε κάθε μέρα, το σώμα δεν έχει ποτέ το χρόνο να αποκατασταθεί πλήρως», λέει ο Βίνσεντ.

Μάλιστα, ακόμα κι αν έχετε προγραμματισμένη μόλις μια μέρα ξεκούρασης από το τρέξιμο μέσα στην εβδομάδα, θα πρέπει να είστε προετοιμασμένοι να διαφοροποιείται τον ρυθμό και την ένταση της προπόνησης κάθε μέρα. Για παράδειγμα, αν κάνετε σκληρά διαστήματα προπόνησης τη Δευτέρα, πρέπει να τρέξετε με χαλαρό ρυθμό την Τρίτη και πάει λέγοντας. Το αντίθετο, είναι δεδομένο πως θα σας προκαλέσει κατάγματα καταπόνησης.

Προστατεύονται οι τένοντες

Οι τένοντες είναι συνδετικοί ιστοί που συγκρατούν τον μυ στο κόκκαλο, έτσι ώστε να λειτουργούν από κοινού καθώς κινείται το σώμα. Αλλά δεν φτάνει εύκολα το αίμα σε αυτούς με αποτέλεσμα να χρειάζονται περισσότερη προσπάθεια για να τεθούν σε λειτουργία σε σχέση με τους τους ιστούς που έχουν υψηλότερη αγγειότητα (όπως οι μύες).

Αυτό σημαίνει πως αν δεν πάρουν τον αντίστοιχο χρόνο ξεκούρασης, η συνεχής λειτουργία του σώματος μπορεί να τους προκαλέσει χρόνιες βλάβες, όπως η τενοντίτιδα (η οποία είναι φλεγμονή που προκύπτει από την υπερβολική λειτουργία του τένοντα).

Ο εγκέφαλός σας χαλαρώνει

Το τρέξιμο είναι μια μορφή ανακούφισης από το στρες. Αλλά κάθε φορά που τρέχουμε, αυξάνονται τα επίπεδα της κορτιζόλης μέσα μας, δηλαδή της ορμόνης του στρες στο σώμα σας. Γιατί; «Γιατί το σώμα δεν γνωρίζει αν τρέχετε για διασκέδαση ή όχι», λέει ο Βίνσεντ. Η καθημερινή παραγωγή κορτιζόλης από τον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα διάθεσης, ευερεθιστότητα, αϋπνίες και άλλα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τα ανεβασμένα επίπεδα στρες. Προγραμματίστε λοιπόν μερικές μέρες ολοκληρωτικής ανάπαυσης για να χαλαρώνει ο εγκεφαλός σας και να εξασφαλίσετε την και κατάλληλη ισορροπία.

Διαβάστε ακόμα: Ενεργητική ή παθητική αποκατάσταση μετά την προπόνηση;

Send this to a friend