Γιατί οι άντρες επιταχύνουν όταν τρέχουν δίπλα σε γυναίκες;

Γιατί οι άντρες επιταχύνουν όταν τρέχουν δίπλα σε γυναίκες;

Ένα κείμενο του Peter Sagal*

Έκανα προπόνηση τρέχοντας μέσα στο Σέντραλ Παρκ, στην ανατολική του πλευρά και βόρεια από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. Έτρεχα μαζί με την Ντόροθι, μια γυναίκα που ήταν δικηγόρος, μητέρα και βιοχημικός και ειχε περίπου την ηλικία μου. Την είχα γνωρίσει το προηγούμενο βράδυ σε ένα γκαλά και αφού είχαμε πιεί ήδη πολλά μαρτίνι, της είχα ζητήσει με πολύ χαρά να συναντηθούμε το επόμενο πρωί για να τρέξουμε παρέα.

«Να ρίξουμε το ρυθμό;»

«Ντόροθι», της είπα ενώ τρέχαμε, «σε ξέρω πολύ λίγο αλλά είσαι πολύ ενδιαφέρουσα γυναίκα. Είσαι σοφιστικέ, μορφωμένη, επαγγελματικά καταρτισμένη σε πολλούς τομείς και προφανώς, είσαι μια αφοσιωμένη και πετυχημένη δρομέας».

Με κοίταξε με ένα ύφος σαν να έστελνε ένα σήμα συναγερμού. Φαντάζομαι ότι προσπαθούσε να θυμηθεί αν είχε αναφέρει πως έχει σύζυγο. Το είχε κάνει. Συνέχισα να της μιλάω.

«Θα ρισκάρω να προβλέψω πως και εσύ είσαι το ίδιο εντυπωσιασμένη μαζί μου», της είπα, «αν αναλογιστώ την φήμη μου, την επαγγελματική μου επιτυχία, την γοητεία και την εξυπνάδα μου και φυσικά την φημισμένη καριέρα μου ως δρομέας».

Άφησα ένα μικρό κενό ανάμεσα στα τελευταία μου λόγια και την επόμενη πρότασή μου. Λίγο για να δώσω έναν τόνο τραγικότητας στον τρόπο που μιλούσα και λίγο επειδή χρειαζόμουν απελπισμένα να πάρω μια ανάσα πριν συνεχίσω να μιλάω.

«Από την στιγμή λοιπόν που είμαι ενθουσιασμένος μαζί σου και όπως ανέφερα είμαι σίγουρος πως είσαι και εσύ ενθουσιασμένη μαζί μου, μήπως πρέπει να χαμηλώσουμε λίγο τον ρυθμό που τρέχουμε;»

«Ω, σε ευχαριστώ», είπε, «τα έφτυσα προσπαθώντας να τρέχω δίπλα σου».

«Κι εγώ το ίδιο», της απάντησα και επιβραδύναμε. Ήμασταν και οι δυο ευχαριστημένοι που ρίξαμε τον ρυθμό που τρέχαμε και απολαύσαμε το υπόλοιπο της διαδρομής μας.

Ο πιο γρήγορος επιβραδύνει…

Έχω τρέξει πολλές φορές μαζί με ανθρώπους που μόλις έχω γνωρίσει και αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις με το άθλημά μας: η δυνατότητα να το μοιράζεσαι με όλων των ειδών τους ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Και δεδομένου πως πάντα υπάρχει διαφορά τόσο σε επίπεδο δυνατοτήτων όσο και σε επίπεδο φόρμας, πάντα διαπραγματεύεσαι με τον άνθρωπο που τρέχει δίπλα σου πόσο γρήγορα θα πάτε. Λες πόσο γρήγορα μπορείς να τρέξεις και αν διαφορά ανάμεσά σας είναι μεγάλη, ο πιο γρήγορος δρομέας επιβραδύνει. Ή απλά ανταλλάζετε ένα χαμόγελο, συμφωνείτε πως θα τα ξαναπείτε στην αφετηρία και μένεις πίσω τρώγοντας την σκόνη του δρομέα που τρέχει μαζί σου.

Το σκηνικό με την Ντόροθι ωστόσο ήταν διαφορετικό. Δεν μπορώ να θυμηθώ άλλη φορά να πιέζω τον εαυτό μου τόσο πολύ ώστε να φανώ καλύτερος δρομέας απ’ ότι ήμουν. Και η Ντόροθι μου είπε ότι έκανε ακριβώς το ίδιο και ήταν το ίδιο πρωτόγνωρο και γι’ αυτήν. Για ποιό λόγο έγινε αυτό όμως; Αποφάσισα να στραφώ στην επιστήμη για να βρω την απάντηση.

Τα τελευταία χρόνια, οι κοινωνικοί επιστήμονες και οι ψυχολόγοι έχουν ανακαλύψει ένα φαινόμενο, το οποίο ένας συγγραφέας έχει αποκαλέσει «ανάληψη κινδύνων ως στρατηγική των αρσενικών για το ζευγάρωμα». Λίγο πιο λαϊκά θα μπορούσαμε να το πούμε ως εξής: «οι άντρες συμπεριφέρονται σαν ηλίθιοι για να εντυπωσιάσουν τις γυναίκες». Κάποτε είχε γίνει ένα κοινωνικό πείραμα με κάποιους υποτιθέμενους επιστήμονες να λένε σε κάποιους skaters πως θέλουν να τους παρακολουθήσουν ενώ κάνουν τα κόλπα τους με τα πατίνια τους στην πλατεία για να καταγράψουν τα επίπεδα τετοστερόνης τους. Μερικοί από τους skaters παρακολουθήθηκαν από γυναίκες «επιστήμονες», άλλοι από άντρες «επιστήμονες».

Όταν ήταν γυναίκες που παρακολουθούσαν τους skaters, τα επίπεδα τεστοτερόνης τους ήταν απίστευτα πιο υψηλά απ’ ότι όταν δεν τους παρακολουθούσαν αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Μπροστά στις γυναίκες έπεφταν πολύ πιο συχνά από τα πατίνια τους γιατί έκαναν πιο ριψοκίνδυνα κόλπα με αυτά. Μάλιστα, μετά το τέλος του πειράματος, οι skaters ζήτησαν από τις παρατηρήτριες τους τα τηλέφωνά τους. Γιατί έτσι είναι τα αγόρια.

Μια άλλη μελέτη που έχει χρησιμοποιηθεί για τυχερά παιχνίδια έχει αποδείξει πως όταν οι άντρες τζογάρουν υπό την παρουσία γυναικών το κάνουν με μεγαλύτερο ρίσκο. Δεν αναλογίζονται τις πιθανές επιπτώσεις ενός αποτυχημένου τζογαρίσματος αλλά αντίθετα ρισκάρουν χωρίς να το σκεφτούν πολύ. Όταν μάλιστα τους παρακολουθεί μια ελκυστική γυναίκα που γνωρίζουν πως είναι ελεύθερη, τα στοιχήματά τους γίνονται εξαιρετικά ριψοκίνδυνα.

Είναι ενδιαφέρον από την άλλη πως οι γυναίκες δεν δείχνουν αυτή την συμπεριφορά. Αντίστοιχα πειράματα που έχουν γίνει πάνω σε γυναίκες έχουν δείξει πως οι γυναίκες παίρνουν πάντα τις ίδιες αποφάσεις ανεξάρτητα από το ποιός τις παρατηρεί. Μάλλον τα παιχνίδια της ανθρώπινης εξέλιξης διαμόρφωσαν ένα γονίδιο στον άντρα που τον αναγκάζει να κάνει ριψοκίνδυνα πράγματα για να ζευγαρώσει με το αντίθετο φύλο ενώ αυτό δεν ισχύει για τις γυναίκες. Ή απλά, για αυτές μια τέτοια συμπεριφορά δεν είναι μια πετυχημένη στρατηγική ζευγαρώματος.

Ή ακόμα πιο απλά οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες από τους άντρες.

Ήξερα πως η Ντόροθι είναι παντρεμένη. Κι εγώ ήμουν επίσης δεσμευμένος. Τα πειράματα σχετικά με το υποσυνείδητό μας λένε πως αν ένας άντρας δεν ψάχνει για κάτι ρομαντικό από μια γυναίκα και ξέρει πως το ίδιο ισχύει και για αυτή, τότε δεν παίρνει τελικά μεγάλα ρίσκα.

Έτσι, δεν είμαι σίγουρος για το για ποιόν λόγο επιχειρούσα να τρέξω τόσο γρήγορα αλλά μπορώ να κάνω μια υπόθεση, βασισμένη σε μια λεπτομέρεια της ιστορίας που ξέχασα να αναφέρω. Εγώ και η Ντόροθι γνωριστήκαμε σε ένα γκαλά μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης που μάζευε λεφτά. Εγώ ήμουν εκεί για να διασκεδάζω τους προσκεκλημένους. Η Ντόροθι δεν ήταν απλά κάποια που βρισκόταν στο γκαλά. Ήταν αυτή που το οργάνωνε. Ήταν η επικεφαλής της φιλανθρωπικής οργάνωσης που έκανε την εκδήλωση.

Με άλλα λόγια, έστω και για ένα βράδυ, αυτή η γυναίκα ήταν το… αφεντικό μου. Ήθελα να ξέρει πως όχι μόνο ήμουν ο κατάλληλος για να ψυχαγωγήσει αυτή και τους καλεσμένους της αλλά ένας πολύ ενδιαφέρον τύπος. Κάποιος που μετά από ένα βράδυ με πολλά μαρτίνι παει για τρέξιμο στις 8 το πρωί, κάποιος που είναι ένας πολύ καλός δρομέας. Γιατί, όπως είπα και πριν, έτσι είναι τα αγόρια.

Το θέμα με την Ντόροθι είναι πως μια τέτοια γυναίκα δύσκολα θα μπορούσε να εντυπωσιαστεί επειδή απλά έτρεχα πιο γρήγορα από αυτή. Ήταν έξυπνη, μορφωμένη, με νομικές και επιστημονικές γνώσεις, κατείχε μια ηγετική θέση στην δουλειά της και είχε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Ήταν σίγουρα πιο έξυπνη και πιο εργατική από πολλούς ανθρώπους γύρω της. Το να έχει δίπλα της άλλο έναν ηλίθιο τύπο που προσπαθούσε να την ανταγωνιστεί δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για αυτή.

Κράτησα επαφή μαζί της και κάποια στιγμή την ρώτησα αν αυτό όντως ισχύει. «Ζω μέσα στον ανταγωνισμό. Έτσι είμαι, δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό», μου απάντησε δείχνοντάς μου πως δεν είχε ιδιαίτερη σημασία για εκείνη το ότι ήμουν άντρας και είχα αυτή τη συμπεριφορά απέναντί της και αυτό με παρηγόρησε κάπως.

Δεν ήμουν βέβαια και ο μοναδικός ερασιτέχνης αθλητής με μια ορισμένη ηλικία που προσπαθούσε να εντυπωσιάσει τους γύρω του και τον εαυτό του. Συμβαίνει διαρκώς τα γυμναστήρια, στα γήπεδα μπάσκετ και ποδοσφαίρου σε όλο τον κόσμο και στο τέλος νιώθουμε ηλίθιοι απέναντι στα κορίτσια. Το μόνο που ξέρω είναι πως θα ήθελα να έχω ξανά την ευκαιρία να τρέξω μαζί με την Ντόροθι και ελπίζω να τα καταφέρω. Είναι εξαιρετική δρομέας και φοβερή παρέα. Και θα ήθελα να της υπενθυμίσω πως το γνωρίζω ήδη αυτό πριν ξεκινήσουμε να τρέχουμε.

Διαβάστε ακόμα:  Τι παθαίνουν οι άντρες όταν μπαίνει στο γυμναστήριο μια όμορφη κοπέλα


*Ο Peter Sagal είναι σεναριογράφος, κωμικός και ραδιοφωνικός παραγωγός. Είναι ερασιτέχνης μαραθωνοδρόμος και έχει στήλη στο runnersworld.com


Previous ArticleNext Article

5.000 άνθρωποι έτρεξαν προς τιμήν του Τσακ Νόρις ντυμένοι… Τσακ Νόρις!

5.000 άνθρωποι έτρεξαν προς τιμήν του Τσακ Νόρις ντυμένοι... Τσακ Νόρις!

Στον αγώνα δρόμου με το όνομα «Chuck Norris 5K», τον αγώνα δηλαδή που είναι αφιερωμένος στον θρυλικό Τσακ Νόρις, όσοι συμμετέχουν και καταφέρνουν να τερματίζουν, δεν κερδίζουν μόνο την ηθική ικανοποίηση πως τερμάτισαν σε έναν αγώνα αλλά θα έχουν να λένε πως έκαναν και high-5 με τον ίδιο τον Τσακ Νόρις!

Στον πρώτο «Chuck Norris 5K», που έλαβε χώρα στις αρχές Μαΐου, συμμετείχαν 5000 άνθρωποι που κατέφθασαν στο Κολλέγιο του Τέξας από κάθε γωνιά των ΗΠΑ (και όχι μόνο) για να τρέξουν στην κούρσα.

5.000 άνθρωποι έτρεξαν προς τιμήν του Τσακ Νόρις ντυμένοι... Τσακ Νόρις!

«Είναι τόσο διασκεδαστικό να βλέπεις τόσους πολλούς οπαδούς του Τσακ μαζεμένους σε ένα μέρος. Είναι σαν το Comic-Con για τους φαν του Τσακ», λέει ο φανατικός οπαδός του Τσακ Νόριος, Τζόελ Στράσερ που ταξίδεψε από την Ουάσινγκτον για να δει από κοντά τον αγαπημένο του ηθοποιό.

«Αγκάλιασα τον Τσακ Νόρις. Ήταν η καλύτερη στιγμή της μέχρι τώρα ζωής μου. Μην το πείτε όμως στην γυναίκα μου», προσθέτει ο Στράσερ, που ήταν ένας από τους χιλιάδες οπαδούς που συναγωνίστηκαν στον αγώνα. Ένας αγώνας που ήταν επίσης μια προσπάθεια να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ αναφορικά με τους περισσότερους ανθρώπους ντυμένοι σαν τον Τσακ Νόρις που είναι συγκεντρωμένοι σε ένα μέρος.

Ο Τσακ Νόρις σταματάει το τρέξιμο μόνο όταν κουραστεί ο διάδρομος

«Δεν θέλαμε απλά να είναι ένας αγώνας που απλά ο Τσακ Νόρις θα χαιρετάει τον κόσμο αλλά κάτι παραπάνω από αυτό», λέει ο υπέυθυνος διοργάνωσης της κούρσας, Κρις Φιλντ εξηγώντας τους λόγους που κάθε διαγωνιζόμενος έπαιρνε από μια αμφίεση Τσακ Νόρις για να τρέξει φορώντας την.

«Δώσαμε σε όλους μια αμφίεση Texas Ranger που είναι χαρακτηριστική για τον Τσακ καθώς και μια γενιάδα σαν του Τσακ», εξηγεί ο Φιλντ ενώ η Λίλα Στράσερ, μια από τις συμμετέχουσες στον αγώνα λέει: «Ήταν εξαιρετικά εντυπωσιακό να βλέπεις μπροστά σου τον Τσακ Νόρις. Σκεφτείτε πως δεν έπλυνα για μια εβδομάδα το χέρι με το οποίο τον άγγιξα! Εντάξει, αυτό ήταν ψέμμα αλλά ήταν όντως συναρπαστικό».

Ο νικητής της κούρσας πάντως, ένας μαθητής με το όνομα Κεντάρο Λίο, είπε: «Χάρηκα που τερμάτισα γρήγορα γιατί δεν είναι και πολύ βολικό να τρέχεις με αυτή τη γενιάδα. Πάντως, είναι αξέχαστη εμπειρία να δίνεις τα χέρια με τον Τσακ Νόρις».

Για να κατανοήσει κανείς το φαινόμενο, αρκεί να αναλογιστεί ότι στην κούρσα πήρε μέρος και ένας 96χρονος με αναπηρικό καροτσάκι, απλά για να χαιρετήσει τον Τσακ Νόρις, ο οποίος δώρισε όλα τα έσοδα της διοργάνωσης στην δωρεάν σχολή πολεμικών τεχνών που ο ίδιος έχει ιδρύσει στην Γκάνα.

Διαβάστε ακόμα: Γιατί ο Θωρ από τους Avengers… βαριέται το τρέξιμο!

 

Επτά μύθοι για την ηλιοθεραπεία που καταρρίπτονται πανηγυρικά!

Επτά μύθοι για την ηλιοθεραπεία που καταρρίπτονται πανηγυρικά!

Πολλοί πιστεύουν πως η σκιά και η συννεφιά προστατεύουν αποτελεσματικά από τον ήλιο ή ότι εφόσον φορούν αντηλιακό ή βρίσκονται μέσα στο νερό δεν είναι δυνατό να καούν. Οι ειδικοί καταρρίπτουν επτά διαδεδομένους μύθους για την ηλιοθεραπεία.

Μύθος: Το κοκκίνισμα είναι απαραίτητο για να μαυρίσει το δέρμα

Η αλήθεια: Το κοκκίνισμα είναι η πρώτη συνέπεια από την υπερβολική έκθεση στην UV και όχι προϋπόθεση μαυρίσματος. Επιπλέον, το μαύρισμα είναι ένδειξη βλάβης του δέρματος από τον ήλιο (όπως μαυρίζει το κρέας όταν το ψήνουμε στον φούρνο).

Μύθος: Ο ήλιος “καίει” μόνο από τις 12 ως τις 3 το μεσημέρι

Η αλήθεια: Η υπεριώδης ακτινοβολία Α (UVA) η οποία ευθύνεται για τη φωτογήρανση (ρυτίδες, κηλίδες κ.λπ.) είναι σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή που παρουσιάζει διακύμανση είναι η υπεριώδης ακτινοβολία Β (UVB) η οποία συνδέεται με το κακoήθες μελάνωμα (είναι η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος) και έχει τη μέγιστη έντασή της το μεσημέρι και νωρίς το απόγευμα. Ωστόσο, το δέρμα χρειάζεται προστασία και από τις δύο, γι’ αυτό συστήνεται αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο το μεσημέρι.

Μύθος: Όταν βρίσκεται κάποιος μέσα στο νερό, δεν καίγεται

Η αλήθεια: Πολλοί νομίζουν ότι είναι ασφαλείς μέσα στο νερό, επειδή αισθάνονται δροσερά και δεν αντιλαμβάνονται τις επιδράσεις της UV στο δέρμα τους. Η αλήθεια όμως είναι ότι το έγκαυμα θα το αντιληφθούν 2-6 ώρες αργότερα (συνήθως το βράδυ) όταν θα δουν ξαφνικά το δέρμα τους να κοκκινίζει και θα το νιώθουν ζεστό. Αυτό οφείλεται στο ότι χρειάζεται χρόνος έως ότου ενεργοποιηθούν οι αισθητήριοι μηχανισμοί του δέρματος, που μας “ενημερώνουν” για τη δερματική βλάβη του εγκαύματος.

Μύθος: Το αντηλιακό δεν είναι απαραίτητο στη σκιά

Η αλήθεια: Η ηλιακή ακτινοβολία αντανακλάται από το νερό, την άμμο, τα τζάμια και όλες τις λείες επιφάνειες, ενώ τα δέντρα και οι ομπρέλες δεν απορροφούν τελείως την ηλιακή ακτινοβολία. Ούτε τα σύννεφα την απορροφούν, αφού τα διαπερνά σε ποσοστό πάνω από 80%. Άρα, όποιος βρίσκεται σε υπαίθριους χώρους το καλοκαίρι, πρέπει να φορά αντηλιακό.

Μύθος: Τα καλύτερα αντηλιακά είναι όσα έχουν SPF 50

Η αλήθεια: Οι διαφορές στην προστασία που παρέχουν τα αντηλιακά δεν είναι τόσο μεγάλες όσο νομίζουμε. Ένα καλό αντηλιακό με δείκτη προστασίας (SPF) 15 δεσμεύει το 93% της υπεριώδους ακτινοβολίας (UV) του ήλιου, ένα με SPF 30 το 97% και ένα με SPF 50 το 98%. Αυτά όμως ισχύουν με δύο προϋποθέσεις: α) θα χρησιμοποιείται επαρκής ποσότητα και β) δεν θα κάθεται κάποιος με τις ώρες στον ήλιο. Ο γενικός κανόνας είναι πως όποιος μαυρίζει από τον ήλιο, έχει υποστεί δερματικές βλάβες, επομένως το μαύρισμα πρέπει να πάψει να αποτελεί στόχο των θερινών διακοπών.

Μύθος: Αντηλιακό χρειάζονται μόνο τα εκτεθειμένα σημεία του σώματος

Η αλήθεια: Αυτό ισχύει μόνο όταν φοράει κάποιος ρούχα από ύφασμα με ειδικά αντηλιακά φίλτρα. Τα κοινά ρούχα απορροφούν την UV όσο και ένα αντηλιακό με SPF κάτω από 10, δηλαδή αφήνουν μεγάλο μέρος της να περνάει στο δέρμα. Πιο απορροφητικά είναι τα σκούρα υφάσματα με σφιχτή πλέξη (όταν τα σηκώνετε ψηλά στο φως και τα κοιτάτε, δεν “φεγγίζουν” καθόλου) αλλά για μεγαλύτερη σιγουριά να απλώνετε αντηλιακό σε όλο το σώμα σας, ειδικά αν είστε υψηλού κινδύνου για ηλιακό έγκαυμα (λευκό δέρμα που εύκολα καίγεται ή δύσκολα μαυρίζει, με γαλάζια μάτια και/ή ξανθά ή κόκκινα μαλλιά).

Μύθος: Τα αδιάβροχα αντηλιακά αντέχουν όλη τη μέρα

Η αλήθεια: Δεν υπάρχουν εντελώς αδιάβροχα (waterproof) αντηλιακά. Υπάρχουν αντηλιακά που είναι ανθεκτικά στο νερό (water-resistant) και τα οποία καθυστερούν να φύγουν από το δέρμα κατά την εφίδρωση ή το κολύμπι. Και πάλι, όμως, χρειάζονται ανανέωση. Ο γενικός κανόνας για τα απλά αντηλιακά είναι πως πρέπει να χρησιμοποιούνται μισή ώρα πριν βγούμε από το σπίτι και από  ΄κει και πέρα να επαναλαμβάνεται η επάλειψη κάθε δύο ώρες, εκτός κι αν κάποιος κολυμπήσει ή ιδρώσει πάρα πολύ, οπότε πρέπει να γίνει νωρίτερα. Η επανάληψη της εφαρμογής στα water-resistant αντηλιακά μπορεί να γίνεται κάθε 3-4 ώρες, εκτός κι αν κάποιος κολυμπήσει ή ιδρώσει πολύ οπότε θέλουν συντομότερα.

Οταν βρίζεις δυνατά αυξάνεται η σωματική σου δύναμη;

Οταν βρίζεις δυνατά αυξάνεται η σωματική σου δύναμη;

Το βρίσιμο χαρίζει μυική δύναμη. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανο-αμερικανικής επιστημονικής έρευνας.

Δεν μπορεί να μην σας έχει συμβεί. Όταν τρέχετε ή κάνετε ποδήλατο και φτάνετε σε μια μεγάλη ανηφόρα. Αν φωνάξετε και βρίσετε λιγάκι, είναι δεδομένο ότι θα καταφέρετε να φτάσετε στην κορυφή.

Όταν παίζετε ποδόσφαιρο. Με ένα… μπινελίκι το σπριντ είναι πιο γρήγορο και το σουτ πιο δυνατό. Ακόμα και στο γυμναστήριο με τα βάρη. Αν φωνάξεις μια βρισιά δυνατά θα σηκώσεις περισσότερα κιλά.

Οι ψυχολόγοι Ρίτσαρντ Στέφενς του Πανεπιστημίου του Κιλ της Βρετανίας και Εμμανουήλ Κατέχης του Πανεπιστημίου του Λονγκ Άϊλαντ των ΗΠΑ, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας στο Μπράιτ.

Τα δύο πειράματα

Πραγματοποίησαν δύο πειράματα. Στο πρώτο, 29 εθελοντές με μέση ηλικία 21 ετών χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: μία που έβριζε και μία όχι- και στη συνέχεια έκαναν ένα τεστ έντονης αεροβικής άσκησης με ποδήλατο.

Στο δεύτερο πείραμα, 52 εθελοντές με μέση ηλικία 19 ετών πάλι χωρίστηκαν σε όσους έβριζαν και σε όσους δεν έβριζαν και, στη συνέχεια, έκαναν ένα τεστ που αφορούσε τη δύναμη της λαβής του χεριού τους.

Και στις δύο περιπτώσεις -ποδήλατο και λαβή- όσοι προηγουμένως είχαν βρίσει δυνατά, εμφάνισαν ανώτερες επιδόσεις, έχοντας περισσότερη μυική δύναμη σε σχέση με όσους δεν είχαν βρίσει ή απλώς ξεφώνιζαν ουδέτερες λέξεις!

Η ενίσχυση της δύναμης στο τεστ της λαβής διάρκειας δέκα δευτερολέπτων ισοδυναμούσε με 2,1 κιλά κατά μέσο όρο, ενώ στο τεστ ποδηλάτου με 24 βατ.

Προηγούμενες μελέτες των ίδιων ερευνητών είχαν δείξει ότι το βρίσιμο κάνει κάποιον πιο ανθεκτικό στον πόνο. Τώρα προστίθεται και η δύναμη στα οφέλη του βρισίματος.

Οι ερευνητές δήλωσαν: «Γιατί το βρίσιμο έχει αυτή την επίδραση στη δύναμη και στην αντοχή στον πόνο, μένει να ανακαλυφθεί. Δεν έχουμε ακόμη κατανοήσει πλήρως τη δύναμη του βρισίματος».

Διαβάστε ακόμα: Έντονη άσκηση και θυμός: Ένας συνδυασμός επικίνδυνος για την καρδιά

Πόσο κακό κάνουν στα πόδια μας οι σαγιονάρες;

Πόσο κακό κάνουν στα πόδια μας οι σαγιονάρες;

Τι θα φορέσεις για να πας στην παραλία παπούτσια; Σίγουρα όχι αν και ορισμένοι τα προτιμούν από τις σαγιονάρες. Η αλήθεια είναι ότι σε χώρες όπως η Ελλάδα με το καλοκαίρι να κρατάει μήνες, είναι λίγο παράλογο να ισχυριστεί κανείς ότι δεν πρέπει να φοράμε σαγιονάρες.

Αυτό, ωστόσο, που οφείλουμε να κάνουμε είναι να γνωρίζουμε τόσο τους κινδύνους, όσο και το πως θα προφυλαχθούμε.

Άραγε σε ξεκουράζουν;

Οι σαγιονάρες εκτός των άλλων, είναι και το αγαπημένο… αξεσουάρ των δρομέων και γενικότερα των αθλητών που με αυτόν τον τρόπο θεωρούν ότι ξεκουράζουν τα πόδια τους. Είναι αλήθεια ότι μετά από μια έντονη προπόνηση, δεν υπάρχει καλύτερη αίσθηση από την ελευθερία του ποδιού, όμως, αυτή θα πρέπει να γίνεται με μέτρο και με το σωστό υπόδημα.

Οι λεπτές, χωρίς δομή σόλες της σαγιονάρας προσφέρουν μηδενική υποστήριξη στο πόδι και μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμούς όπως «διαστρέμματα, τενοντίτιδα, απονευρωσίτιδα, πόνους στη φτέρνα, κάλους, σφυροδακτυλία ή κατάγματα», όπως σχολιάσει η Jackie Sutera, ποδίατρος και μέλος του εργαστηρίου Vionic Show Innovation, στη HuffPost US.

Στο τέλος, προσθέτει, απλά προσπαθείς πάρα πολύ για να κρατήσεις τα παπούτσια στα πόδια σου.«Επίσης, δεν υπάρχει υποστήριξη της καμάρας του ποδιού, κάτι που σημαίνει πως οι κραδασμοί δεν απορροφούνται», σχολιάζει.

Έτσι, φορώντας σαγιονάρες, δεν βάζετε μόνο την υγεία σας σε κίνδυνο, αλλά ρισκάρετε και τη δημιουργία κάποιας μακροχρόνιας βλάβης στο σώμα σας.

«Τα διαστρέμματα των αστραγάλων και τα κατάγματα από την υπερβολική χρήση αυτών των υποδημάτων, θεωρώ πως είναι τα χειρότερα», λέει η Sutera. «Δεν είναι μόνο επώδυνα, αλλά η συνήθης περίοδος ανάκαμψης διαρκεί από 6 έως 8 εβδομάδες, κατά τις οποίες η δραστηριότητά σας είναι πολύ περιορισμένη».

Ο Dr. Alex Kor, πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Υποδιατρικής Αθλητικής Ιατρικής, ανέφερε προηγουμένως στη HuffPost US ότι «δεν μπορεί να συστήσει τις σαγιονάρες για μακροχρόνια χρήση», βάσει της ζημιάς που μπορούν να προκαλέσουν σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες.

«Οι τραυματισμοί από σαγιονάρες είναι τεράστιο πρόβλημα για τους ασθενείς που έχουν χάσει την αίσθηση των ποδιών τους (όπως π.χ. οι διαβητικοί), για τους ηλικιωμένους που μπορεί να στερούνται συντονισμού στο περπάτημα, ακόμη και για τα παιδιά που μπορεί να γλιστρήσουν σε μια σκάλα ή να παγιδευτούν με τη σαγιονάρα σε μια κυλιόμενη σκάλα κλπ», λέει.

Η… ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Ωστόσο, οι φανατικοί της σαγιονάρας δεν πρέπει να χάνουν ελπίδα.«Δεν είναι όλες οι σαγιονάρες ίδιες», λέει ο γιατρός. «Ψάξτε για μάρκες που είναι φιλικές προς τα πόδια και έχουν παχύτερες σόλες, στήριξη καμάρας, ευρύτερα λουράκια και μαξιλαράκια για απορρόφηση κραδασμών».

Το ηθικό δίδαγμα; Προμηθευτείτε καλά, ποιοτικά σανδάλια με σωστή υποστήριξη του ποδιού και κρατήστε τις σαγιονάρες για την παραλία και μόνο.

Διαβάστε ακόμα: Έτσι κάνετε ζημιά στα πόδια σας χωρίς να το ξέρετε!

Οι 10 καλύτεροι σκύλοι – δρομείς!

Οι 10 καλύτεροι σκύλοι – δρομείς που είναι οι τέλειοι παρτενέρ στο τρέξιμο

Στα περισσότερα σκυλιά αρέσει πάρα πολύ να τρέχουν. Κάποια το αγαπάνε περισσότερο από άλλα και φυσικά ορισμένα εξ’ αυτών δεν τρελαίνονται για τς μεγάλες αποστάσεις.

Ορισμένες ράτσες είναι επιρρεπείς στην υπερθέρμανση και δεν αντέχουν να τρέχουν για πολύ. Για κάποιες άλλες ράτσες ωστόσο το τρέξιμο είναι στη φύση τους και αν ένας δρομέας τις διαλέξει ως συνοδοιπόρους για την προπόνησή του είναι δεδομένο πως θα φτάσουν πολύ μακριά μαζί του.

Όσοι βρεθήκαμε στο 5ο Run Together που έγινε την περασμένη Κυριακή στο ΟΑΚΑ, είδαμε αρκετούς δρομείς να τρέχουν με τα σκυλιά τους, ακόμα και τις μεγαλύτερες αποστάσεις. Και αυτή ήταν η αφορμή για να γίνει το συγκεκριμένο θέμα.

Αν είσαι από εκείνους τους δρομείς που βρίσκει ελκυστική την ιδέα να προπονείται υπό την συντροφιά ενός σκύλου, τότε οι παρακάτω ράτσες είναι οι ιδανικές.

Πίτμπουλ

Πανέξυπνο και ταυτόχρονα παρεξηγημένο, το Πίτμπουλ είναι ένα σκυλί το οποίο πραγματικά ευχαριστιέται το τρέξιμο μαζί σου. Όπως τονίζει ο Αμερικάνος εκπαιδευτής σκύλων, Μπράιαν Μπαρέρα: «Έχουν χαμηλή απόσταση από το έδαφος και είναι ό,τι πρέπει για προπονήσεις που περιλαμβάνουν μικρές διαδρομές. Μία από τις ράτσες που μοιάζουν σαν να δουλεύουν τόσο σκληρά όσο εσύ στο τρέξιμο».

Μπιγκλς

Μην σε παραπλανά η όψη τους. Μπορεί να μοιάζουν τεμπέλικα σαν τον Σνούπι και να σου δίνουν την αίσθηση ότι τους αρέσει να κάθονται διαρκώς στο σπίτι αλλά δεν είναι έτσι. Το ένστικτό τους τα ωθεί διαρκώς στο τρέξιμο όταν βρίσκονται σε ανοιχτούς χώρους, είναι πολύ δραστήρια και πολύ γρήγορα και με δεδομένο πως πρόκειται για κυνηγετικά σκυλιά, σε περνάνε με χαρακτηριστική ευκολία στο τρέξιμο.

Δαλματίας

Τα αγαπημένα σκυλιά των Άγγλων δρομέων, τα σκυλιά Δαλματίας τρελαίνονται να τρέχουν και στις μεγάλες αποστάσεις είναι ασυναγώνιστα. Ο Μπαρέρα πάντως επισημαίνει πως απαιτούν την προσοχή σας αν τρέχετε μαζί τους: «Είναι σκυλιά πολύ μεγάλου μεγέθους οπότε μην τρέχετε μαζί τους στην πόλη, καλύτερα να προτιμήσετε κάποιο μονοπάτι στη φύση ή κάποιο μεγάλο πάρκο».

Φοξ Τεριέ

Αν ψάχνετε ένα σύντροφο για να τρέχετε μαζί τις ζεστές μέρες, ένα Φοξ Τεριέ είναι ότι πρέπει. Φιλικά, ενεργητικά και γεμάτα ζωντάνια, τα Φοξ Τεριέ αν μάθουν να τρέχουν μαζί σας θα ανυπομονούν να το κάνουν, μπορεί να σε ακολουθήσουν σε κάθε πιθανή διαδρομή.

Γερμανικός ποιμενικός

Το καλύτερο είναι φυσικά να τρέχετε στο κρύο με ένα τέτοιο σκύλο. Αγαπούν να τρέχουν. Ο ενθουσιασμός, η νοημοσύνη και η ανάγκη έντονης άσκησης καθιστούν αυτή τη φυλή τον ιδανικό συνεργάτη για έναν δρομέα ακόμα και μεγάλων αποστάσεων, αρκεί το θερμόμετρο να βρίσκεται κάτω από τους 17 βαθμούς Κελσίου.

Χάσκι

Όσο πρόθυμο είναι ένα Φοξ Τεριέ να τρέξει μαζί σας τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, άλλη τόση προθυμότητα να βρείτε σε ένα Χάσκι τις κρύες μέρες του χειμώνα. Γρήγορο και με ελαφριά πόδια, δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι απολαμβάνει οποιαδήποτε δραστηριότητα έχει να κάνει με κίνηση. «Πολύ αθλητικά σκυλιά που σίγουρα τα πάνε καλύτερα με πιο κρύο καιρό αλλά διατηρούν την ενεργητικότητά τους τόσο την άνοιξη όσο και το φθινόπωρο», λέει ο Μπαρέρα.

Λαμπραντόρ και Γκόλντεν Ριτρίβερ

Για σύντομες διαδρομές. Long run και αργό τρέξιμο. Σκυλιά με προσωπικότητα, πολύ φιλικά και όμως με μεγάλη ενέργεια παρά το βάρος τους και το μεγάλο κορμί τους. Είναι εύκολο να τα εκπαιδεύσει κανείς και είναι εξαιρετικά πιστά. Τα ριτρίβερ θα γίνουν ένας εξαιρετικός συνεργάτης σε σχεδόν οποιαδήποτε απόσταση και αν επιλέξει ο «δρομέας αφεντικό».

Σέτερ

Φυσικά ένα από τα καλύτερα σκυλιά με μεγάλη αντοχή που σίγουρα δεν θα απογοητεύσει τον δρομέα ιδιοκτήτη του. Έχει ανεξάντλητες αντοχές και σίγουρα μπορεί να σας καθοδηγήσει και σε μονοπάτια σε ορεινό τρέξιμο, αφού είναι κυνηγός. Χρειάζεται και αυτό εκπαίδευση, του αρέσει περισσότερο το χώμα από την άσφαλτο.

Τζακ Ράσελ και Πάρσον Ράσελ

Και για μικρές και για μεγάλε αποστάσεις. Είναι ταχύτατα, αλλά έχουν και αντοχές. Τα Τζάκ Ράσελ (και τα Πάρσον) αγαπούν να παίζουν και είναι πάντα πρόθυμα και δραστήρια. Θα πρέπει, ωστόσο, να περάσετε αρκετό χρόνο στην εκπαίδευση, γιατί στα συγκεκριμένα σκυλιά σαν κυνηγοί, ακολουθούν κυρίως τη… μύτη τους. Για να μην βγάλετε, λοιπόν, κάνα λαγό από το λαγούμι του, τρέξτε αρχικά με λουρί μαζί με το σκυλί σας. Ανεβάστε χιλιόμετρα σταδιακά.

Πόιντερ

Τρέχει μακριά, σταθερά, γρήγορα όταν χρειαστεί και του αρέσουν τα μονοπάτια. Είναι μεσαίου μεγέθους και ξέρει να εκμεταλλεύεται το βάρος του. Είναι πρόθυμο να μείνει μαζί σας σχεδόν σε οποιαδήποτε διαδρομή, εξαιτίας της υψηλής ενέργειας του. Είναι γρήγοροι, ανθεκτικοί δρομείς που έχουν καλή τελική ταχύτητα, αλλά έχουν επίσης την κατασκευή για να διατηρήσουν υψηλές αποστάσεις.

Ότι σκύλο και να έχεις, πάντως, μπορείς να δοκιμάσεις να τρέξεις μαζί του. Χωρίς να τον ταλαιπωρήσεις αν δεν είναι τόσο… φαντικός δρομέας όσο εσύ.

Διαβάστε ακόμα: Η αδέσποτη σκυλίτσα Γκόμπι έτρεξε 126 χλμ για να βρει μια ζεστή αγκαλιά! (pics+vid)

Πέντε ευεργετικές δραστηριότητες για την υγεία όσο και η γυμναστική!

Πέντε ευεργετικές δραστηριότητες για την υγεία όσο και η γυμναστική!

Σιχαίνεσαι τη γυμναστική; Βαριέσαι όσο τίποτα άλλο τα προγράμματα εκγύμνασης και την πειθαρχία; Δεν πειράζει, κανένας λόγος δεν υπάρχει να αγχώνεσαι. Άλλωστε, ακόμα και αν δεν γυμνάζεσαι υπάρχουν άλλοι τρόποι να κρατάς σε υψηλά επίπεδα τη φόρμα σου. Όπως και να έχει ωστόσο, το να διατηρείς τη φόρμα σου είναι ζήτημα υγείας.

Μπορεί είτε να μην είσαι φτιαγμένος για να ακολουθείς εξειδικευμένα προγράμματα γυμναστικής είτε να μην έχεις βρει το κατάλληλο είδος γυμναστικής που σε εξιτάρει αλλά πρέπει πάση θυσία να αποφεύγεις την αδράνεια.

Όπως έχουν αποδείξει άλλωστε και διάφορες έρευνες, το λεγόμενο «καθισιό» είναι υπεύθυνο για ορισμένα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας όπως οι καρδιακές παθήσεις, ο καρκίνος, ο διαβήτης, το πάρκινσον και το αλτσχάιμερ. Γι’ αυτό, αν δεν θες να γυμναστείς μην το κάνεις αλλά, όπως και να έχει μην κάθεσαι απλά στον καναπέ!

Να μερικοί τρόποι να διατηρείς την φόρμα σου χωρίς να κάνεις γυμναστική αν δεν το θες:

Παίξε βιντεοπαιχνίδια

Αν είσαι ήδη gamer γνωρίζεις πολύ καλά την αδρεναλίνη που ξεσηκώνεται στο σώμα σου και την αύξηση στους χτύπους της καρδιάς που προκαλούν τα βιντεοπαιχνίδια. «Κάθε βιντεοπαιχνίδι είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να αυξάνει τα συναισθήματά σου. Εκ των πραγμάτων σε ανεβάζουν και σε κάνουν να κινείσαι». λέει η γυμνάστρια Κάμι Πράις. Αρκεί φυσικά να μην το παρακάνεις…

Κάνε σχοινάκι

Το κάναμε όλοι σαν παιδιά και δεν είναι τόσο δύσκολο να το κάνεις και σαν ενήλικας. Όπως τονίζει η μπαλαρίνα και φανατική με το σχοινάκι, Τζανίν Ντιλάνεϊ: «Είναι μια από τις πιο αναζωογονητικές δραστηριότητες και μπορεί να το κάνει κάθε σώμα, ανεξαρτήτως κιλών ή ηλικίας. Ταυτόχρονα, είναι και πολύ διασκεδαστικό».

Πήγαινε σε ένα πάρτι

Ο χορός είναι μια δραστηριότητα που έχει τις ίδιες ευεργετικές ιδιότητες με τη γυμναστική. «Πενήντα με εξήντα λεπτά χορού καίνε γύρω στις 450 θερμίδες», λέει ο Αρνίτ Κόμπρινιετς, πιστοποιημένος προσωπικός προπονητής στην Νότια Φλόριντα. Οργάνωσε λοιπόν ένα πάρτι ή πήγαινε σε κάποιο άλλο αλλά όπως και να έχει συναντήσου με τους φίλους σου, βάλτε δυνατά τη μουσική που σας αρέσει και… δώσε του να καταλάβει.

Περπάτα

Δεν χρειάζεται κανένας ειδικός εξοπλισμός, ούτε φυσικά να είσαι ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου αθλητής. Δεν χρειάζεται καν να φορέσεις αθλητικά ρούχα για να το κάνεις. Απλά περπάτα. Βγες από το σπίτι και κάνε βόλτα με τα πόδια σου. Με ένα μισάωρο ή μια ώρα περπατήματος την ημέρα διατηρείσαι σε φόρμα οπότε είναι κρίμα να μην κάνεις για τον εαυτό σου κάτι που είναι τόσο απλό.

Εκτονώσου χτυπώντας κάτι

Όχι φυσικά κάποιον άνθρωπο ή κάποιο ζώο. Αλλά το να δίνεις μπουνιές σε ένα άψυχο αντικείμενο, όπως για παράδειγμα έναν σάκο του μποξ ή ένα μαξιλάρι, μπορεί να είναι ταυτόχρονα αγχολυτικό αλλά και θετικά επιδραστικό ως προς την υγεία σου.

«Το να ζεις μέσα στην πόλη, να ακούς διαρκώς το κινητό σου να χτυπάει, να έχεις οικογενειακά προβλήματα στην καθημερινότητά σου και διαρκείς επαγγελματικές υποχρεώσεις μπορεί να είναι μια συνθήκη που θα σε κάνει να καταρρεύσεις. Όταν βρίσκω χρόνο ξεσπάω δίνοντας μπουνιές σε ένα σάκο του μποξ και το ίδιο συμβουλεύω και τους πελάτες μου. Σου διώχνει το στρες και σε επαναφέρει στην ηρεμία σου», τονίζει ο επαγγελματίας γυμναστής Τζόναθαν Τζόρνταν.

Διαβάστε ακόμα:Τρόποι για να γυμναστούν όσοι δεν είναι… αθλητικοί τύποι!

x

Send this to a friend