Γιατί οι άντρες επιταχύνουν όταν τρέχουν δίπλα σε γυναίκες;

Γιατί οι άντρες επιταχύνουν όταν τρέχουν δίπλα σε γυναίκες;

Ένα κείμενο του Peter Sagal*

Έκανα προπόνηση τρέχοντας μέσα στο Σέντραλ Παρκ, στην ανατολική του πλευρά και βόρεια από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. Έτρεχα μαζί με την Ντόροθι, μια γυναίκα που ήταν δικηγόρος, μητέρα και βιοχημικός και ειχε περίπου την ηλικία μου. Την είχα γνωρίσει το προηγούμενο βράδυ σε ένα γκαλά και αφού είχαμε πιεί ήδη πολλά μαρτίνι, της είχα ζητήσει με πολύ χαρά να συναντηθούμε το επόμενο πρωί για να τρέξουμε παρέα.

“Να ρίξουμε το ρυθμό;”

«Ντόροθι», της είπα ενώ τρέχαμε, «σε ξέρω πολύ λίγο αλλά είσαι πολύ ενδιαφέρουσα γυναίκα. Είσαι σοφιστικέ, μορφωμένη, επαγγελματικά καταρτισμένη σε πολλούς τομείς και προφανώς, είσαι μια αφοσιωμένη και πετυχημένη δρομέας».

Με κοίταξε με ένα ύφος σαν να έστελνε ένα σήμα συναγερμού. Φαντάζομαι ότι προσπαθούσε να θυμηθεί αν είχε αναφέρει πως έχει σύζυγο. Το είχε κάνει. Συνέχισα να της μιλάω.

«Θα ρισκάρω να προβλέψω πως και εσύ είσαι το ίδιο εντυπωσιασμένη μαζί μου», της είπα, «αν αναλογιστώ την φήμη μου, την επαγγελματική μου επιτυχία, την γοητεία και την εξυπνάδα μου και φυσικά την φημισμένη καριέρα μου ως δρομέας».

Άφησα ένα μικρό κενό ανάμεσα στα τελευταία μου λόγια και την επόμενη πρότασή μου. Λίγο για να δώσω έναν τόνο τραγικότητας στον τρόπο που μιλούσα και λίγο επειδή χρειαζόμουν απελπισμένα να πάρω μια ανάσα πριν συνεχίσω να μιλάω.

«Από την στιγμή λοιπόν που είμαι ενθουσιασμένος μαζί σου και όπως ανέφερα είμαι σίγουρος πως είσαι και εσύ ενθουσιασμένη μαζί μου, μήπως πρέπει να χαμηλώσουμε λίγο τον ρυθμό που τρέχουμε;»

«Ω, σε ευχαριστώ», είπε, «τα έφτυσα προσπαθώντας να τρέχω δίπλα σου».

«Κι εγώ το ίδιο», της απάντησα και επιβραδύναμε. Ήμασταν και οι δυο ευχαριστημένοι που ρίξαμε τον ρυθμό που τρέχαμε και απολαύσαμε το υπόλοιπο της διαδρομής μας.

Ο πιο γρήγορος επιβραδύνει…

Έχω τρέξει πολλές φορές μαζί με ανθρώπους που μόλις έχω γνωρίσει και αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις με το άθλημά μας: η δυνατότητα να το μοιράζεσαι με όλων των ειδών τους ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Και δεδομένου πως πάντα υπάρχει διαφορά τόσο σε επίπεδο δυνατοτήτων όσο και σε επίπεδο φόρμας, πάντα διαπραγματεύεσαι με τον άνθρωπο που τρέχει δίπλα σου πόσο γρήγορα θα πάτε. Λες πόσο γρήγορα μπορείς να τρέξεις και αν διαφορά ανάμεσά σας είναι μεγάλη, ο πιο γρήγορος δρομέας επιβραδύνει. Ή απλά ανταλλάζετε ένα χαμόγελο, συμφωνείτε πως θα τα ξαναπείτε στην αφετηρία και μένεις πίσω τρώγοντας την σκόνη του δρομέα που τρέχει μαζί σου.

Το σκηνικό με την Ντόροθι ωστόσο ήταν διαφορετικό. Δεν μπορώ να θυμηθώ άλλη φορά να πιέζω τον εαυτό μου τόσο πολύ ώστε να φανώ καλύτερος δρομέας απ’ ότι ήμουν. Και η Ντόροθι μου είπε ότι έκανε ακριβώς το ίδιο και ήταν το ίδιο πρωτόγνωρο και γι’ αυτήν. Για ποιό λόγο έγινε αυτό όμως; Αποφάσισα να στραφώ στην επιστήμη για να βρω την απάντηση.

Τα τελευταία χρόνια, οι κοινωνικοί επιστήμονες και οι ψυχολόγοι έχουν ανακαλύψει ένα φαινόμενο, το οποίο ένας συγγραφέας έχει αποκαλέσει «ανάληψη κινδύνων ως στρατηγική των αρσενικών για το ζευγάρωμα». Λίγο πιο λαϊκά θα μπορούσαμε να το πούμε ως εξής: «οι άντρες συμπεριφέρονται σαν ηλίθιοι για να εντυπωσιάσουν τις γυναίκες». Κάποτε είχε γίνει ένα κοινωνικό πείραμα με κάποιους υποτιθέμενους επιστήμονες να λένε σε κάποιους skaters πως θέλουν να τους παρακολουθήσουν ενώ κάνουν τα κόλπα τους με τα πατίνια τους στην πλατεία για να καταγράψουν τα επίπεδα τετοστερόνης τους. Μερικοί από τους skaters παρακολουθήθηκαν από γυναίκες «επιστήμονες», άλλοι από άντρες «επιστήμονες».

Όταν ήταν γυναίκες που παρακολουθούσαν τους skaters, τα επίπεδα τεστοτερόνης τους ήταν απίστευτα πιο υψηλά απ’ ότι όταν δεν τους παρακολουθούσαν αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Μπροστά στις γυναίκες έπεφταν πολύ πιο συχνά από τα πατίνια τους γιατί έκαναν πιο ριψοκίνδυνα κόλπα με αυτά. Μάλιστα, μετά το τέλος του πειράματος, οι skaters ζήτησαν από τις παρατηρήτριες τους τα τηλέφωνά τους. Γιατί έτσι είναι τα αγόρια.

Μια άλλη μελέτη που έχει χρησιμοποιηθεί για τυχερά παιχνίδια έχει αποδείξει πως όταν οι άντρες τζογάρουν υπό την παρουσία γυναικών το κάνουν με μεγαλύτερο ρίσκο. Δεν αναλογίζονται τις πιθανές επιπτώσεις ενός αποτυχημένου τζογαρίσματος αλλά αντίθετα ρισκάρουν χωρίς να το σκεφτούν πολύ. Όταν μάλιστα τους παρακολουθεί μια ελκυστική γυναίκα που γνωρίζουν πως είναι ελεύθερη, τα στοιχήματά τους γίνονται εξαιρετικά ριψοκίνδυνα.

Είναι ενδιαφέρον από την άλλη πως οι γυναίκες δεν δείχνουν αυτή την συμπεριφορά. Αντίστοιχα πειράματα που έχουν γίνει πάνω σε γυναίκες έχουν δείξει πως οι γυναίκες παίρνουν πάντα τις ίδιες αποφάσεις ανεξάρτητα από το ποιός τις παρατηρεί. Μάλλον τα παιχνίδια της ανθρώπινης εξέλιξης διαμόρφωσαν ένα γονίδιο στον άντρα που τον αναγκάζει να κάνει ριψοκίνδυνα πράγματα για να ζευγαρώσει με το αντίθετο φύλο ενώ αυτό δεν ισχύει για τις γυναίκες. Ή απλά, για αυτές μια τέτοια συμπεριφορά δεν είναι μια πετυχημένη στρατηγική ζευγαρώματος.

Ή ακόμα πιο απλά οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες από τους άντρες.

Ήξερα πως η Ντόροθι είναι παντρεμένη. Κι εγώ ήμουν επίσης δεσμευμένος. Τα πειράματα σχετικά με το υποσυνείδητό μας λένε πως αν ένας άντρας δεν ψάχνει για κάτι ρομαντικό από μια γυναίκα και ξέρει πως το ίδιο ισχύει και για αυτή, τότε δεν παίρνει τελικά μεγάλα ρίσκα.

Έτσι, δεν είμαι σίγουρος για το για ποιόν λόγο επιχειρούσα να τρέξω τόσο γρήγορα αλλά μπορώ να κάνω μια υπόθεση, βασισμένη σε μια λεπτομέρεια της ιστορίας που ξέχασα να αναφέρω. Εγώ και η Ντόροθι γνωριστήκαμε σε ένα γκαλά μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης που μάζευε λεφτά. Εγώ ήμουν εκεί για να διασκεδάζω τους προσκεκλημένους. Η Ντόροθι δεν ήταν απλά κάποια που βρισκόταν στο γκαλά. Ήταν αυτή που το οργάνωνε. Ήταν η επικεφαλής της φιλανθρωπικής οργάνωσης που έκανε την εκδήλωση.

Με άλλα λόγια, έστω και για ένα βράδυ, αυτή η γυναίκα ήταν το… αφεντικό μου. Ήθελα να ξέρει πως όχι μόνο ήμουν ο κατάλληλος για να ψυχαγωγήσει αυτή και τους καλεσμένους της αλλά ένας πολύ ενδιαφέρον τύπος. Κάποιος που μετά από ένα βράδυ με πολλά μαρτίνι παει για τρέξιμο στις 8 το πρωί, κάποιος που είναι ένας πολύ καλός δρομέας. Γιατί, όπως είπα και πριν, έτσι είναι τα αγόρια.

Το θέμα με την Ντόροθι είναι πως μια τέτοια γυναίκα δύσκολα θα μπορούσε να εντυπωσιαστεί επειδή απλά έτρεχα πιο γρήγορα από αυτή. Ήταν έξυπνη, μορφωμένη, με νομικές και επιστημονικές γνώσεις, κατείχε μια ηγετική θέση στην δουλειά της και είχε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Ήταν σίγουρα πιο έξυπνη και πιο εργατική από πολλούς ανθρώπους γύρω της. Το να έχει δίπλα της άλλο έναν ηλίθιο τύπο που προσπαθούσε να την ανταγωνιστεί δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για αυτή.

Κράτησα επαφή μαζί της και κάποια στιγμή την ρώτησα αν αυτό όντως ισχύει. «Ζω μέσα στον ανταγωνισμό. Έτσι είμαι, δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό», μου απάντησε δείχνοντάς μου πως δεν είχε ιδιαίτερη σημασία για εκείνη το ότι ήμουν άντρας και είχα αυτή τη συμπεριφορά απέναντί της και αυτό με παρηγόρησε κάπως.

Δεν ήμουν βέβαια και ο μοναδικός ερασιτέχνης αθλητής με μια ορισμένη ηλικία που προσπαθούσε να εντυπωσιάσει τους γύρω του και τον εαυτό του. Συμβαίνει διαρκώς τα γυμναστήρια, στα γήπεδα μπάσκετ και ποδοσφαίρου σε όλο τον κόσμο και στο τέλος νιώθουμε ηλίθιοι απέναντι στα κορίτσια. Το μόνο που ξέρω είναι πως θα ήθελα να έχω ξανά την ευκαιρία να τρέξω μαζί με την Ντόροθι και ελπίζω να τα καταφέρω. Είναι εξαιρετική δρομέας και φοβερή παρέα. Και θα ήθελα να της υπενθυμίσω πως το γνωρίζω ήδη αυτό πριν ξεκινήσουμε να τρέχουμε.

Διαβάστε ακόμα:  Τι παθαίνουν οι άντρες όταν μπαίνει στο γυμναστήριο μια όμορφη κοπέλα


*Ο Peter Sagal είναι σεναριογράφος, κωμικός και ραδιοφωνικός παραγωγός. Είναι ερασιτέχνης μαραθωνοδρόμος και έχει στήλη στο runnersworld.com


Previous ArticleNext Article

Το σωστό πλύσιμο των μαγιό

“Ελα μωρέ, ξέπλυνε το λίγο, μέσα στο νερό είναι τόση ώρα δεν είναι βρόμικο”. Μια από τις κλασικότερες ανδρικές ατάκες διακοπών διαβάσατε παραπάνω και φυσικά αφορά το μαγιό.

Πόσοι δεν το έχετε κάνει. Επιστροφή από την παραλία στο δωμάτιο, ντους με το μαγιό φορεμένο για να το ξεπλύνουμε, να πέσει πάνω του και λίγο σαμπουάν, έτσι για το… καλό και στο σχοινί ή στην καρέκλα έξω από το παράθυρο για στέγνωμα.

Την ίδια στιγμή, η γυναίκα τρίβει το δικό της μέσα στον νιπτήρα ή σε μικρή λεκανίτσα με λίγο ΟΜΟ για το χέρι που έχει πάρει από την κύρα Σούλα με το μίνι μάρκετ.

Ποιος είναι ο πιο σωστός;

Το σωστό πλύσιμο αποτελεί μία καθημερινή διαδικασία, η οποία αν γίνει σωστά μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ζωής του μαγιό.

1. Ξέπλυνέ το με νερό 

Αν και το μαγιό σου δεν χρειάζεται να πλένεται με απορρυπαντικό κάθε φορά που το φοράς, θα πρέπει να πλένεται με κρύο νερό βρύσης μετά από κάθε μπάνιο ή ηλιοθεραπεία. Έτσι, απομακρύνονται τα περισσότερα κατάλοιπα αντηλιακού, βρωμιάς, ιδρώτα και χλωρίου.

2. Πρόσθεσε απορρυπαντικό μετά από μερικές χρήσεις

Μετά από μερικές χρήσεις του μαγιό, καλό είναι να προσθέσεις λίγο απορρυπαντικό στο πλύσιμο. Βάλε λίγο νερό σε μία λεκάνη, πρόσθεσε μία κουταλιά ή και λιγότερο υγρό απορρυπαντικό και βούτηξε το μαγιό, στο οποίο έχεις γυρίσει προς τα έξω την μέσα πλευρά. Τρίψτο ελαφρά για λίγα λεπτά και στη συνέχεια ξέβγαλέ το καλά.

3. Μην το στύβεις με μανία

Μην στύβεις ή τσαλακώνεις ποτέ το μαγιό. Απλά πίεσέ το απαλά για να φύγει το πολύ νερό κι άπλωσέ το σε επίπεδη επιφάνεια για να στεγνώσει.

4. Μην το απλώνεις στον ήλιο

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση (ή, τουλάχιστον, συνήθεια) όταν αφήνεις το μαγιό να στεγνώσει στον ήλιο μπορεί να εξασθενίσει πραγματικά το ύφασμα και να σπάσει τις λεπτές ίνες. Προτίμησε λοιπόν, τους εσωτερικούς χώρους ή τα σκιερά μέρη.

5. Αφαίρεσε τους ενοχλητικούς λεκέδες με μαγειρική σόδα ή ξύδι

Το καλύτερο τέχνασμα για να αποφύγεις τους λεκέδες στο μαγιό είναι να εφαρμόσεις το αντηλιακό πριν το φορέσεις και να το αφήσεις να στεγνώσει.  Αν συμβεί όμως κάποιο ατύχημα με φαγητό ή κανένα daiquiri, πασπάλισε μια γενναιόδωρη ποσότητα μαγειρικής σόδας απευθείας πάνω στον λεκέ, και άφησέ το να καθίσει για μία έως δύο ώρες πριν το πλύνεις απαλά, ακολουθώντας τις παραπάνω οδηγίες. Μπορείτε επίσης να καθαρίσεις  το μαγιό με αποσταγμένο λευκό ξύδι διαλυμένο σε ζεστό νερό (1 ξύδι προς 3 νερό) πριν το πλύσιμο.

6. Χρησιμοποίησε το πλυντήριο 3-4 φορές μέσα στη σεζόν

Αν κάνεις όλα τα παραπάνω, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις το πλυντήριο συχνά. Μπορείς να το κάνεις 3-4 φορές μέσα στη σεζόν και αυτό είναι όλο. Τα ανδρικά μαγιό αντέχουν περισσότερο, τα γυναικεία κανονικά πρέπει να τα βάζετε στο πλυντήριο 1-2 φορές τη σεζόν.

Διαβάστε ακόμα: Φυσικες λύσεις για να μην έχετε προβλήματα κακοσμίας το καλοκαίρι

Η αλήθεια για την επικινδυνότητα του ήλιου και οι μύθοι που κυκλοφορούν

Η ηλιοθεραπεία είναι απαραίτητη για να συνθέσει το δέρμα αρκετή βιταμίνη D. Δεν μπορεί να καεί όποιος οδηγεί με κλειστά τζάμια. Ότι ζημιά πάθαμε από τον ήλιο, την πάθαμε μέχρι τα 18 μας.

Απόψεις σαν κι αυτές πολλοί τις πιστεύουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι σωστές. Οι επιστήμονες της Ελληνικής Δερματολογικής & Αφροδισιολογικής Εταιρείας (ΕΔΑΕ) εξηγούν τι ισχύει και τι όχι στο θέμα της ηλιοπροστασίας.

Μύθος: Μόλις μαυρίσει το δέρμα, είναι προστατευμένο από τον ήλιο.

Η αλήθεια: Μόλις μαυρίσει το δέρμα, έχετε την ορατή απόδειξη ότι το δέρμα σας έχει ήδη υποστεί βλάβη από την υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου. Το μαύρισμα οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή μελανίνης, την οποία εκκρίνει το δέρμα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να προστατευθεί από την υπεριώδη ακτινοβολία (UV) και όταν φθάνουμε στο σημείο να μαυρίζουμε, είναι ήδη αργά. Όσον αφορά την «προστατευτική δράση» του μαυρισμένου (δηλαδή του καμένου) δέρματος, αυτή ισοδυναμεί με ένα αντηλιακό που έχει SPF ίσο με 4 επομένως είναι μηδαμινή.

Μύθος: Το 80% των δερματικών βλαβών από τον ήλιο συμβαίνουν πριν τα 18 μας χρόνια, επομένως ό,τι ζημιά ήταν να γίνει, έχει γίνει.

Η αλήθεια: Οι δερματικές βλάβες από τον ήλιο είναι αθροιστικές, επομένως η βλάβη κάθε καλοκαιριού προστίθεται σε εκείνες των προηγούμενων για να επιταχύνει την εμφάνιση ρυτίδων, κηλίδων και άλλων ενδείξεων φωτογήρανσης, καθώς και για να αυξήσει τον κίνδυνο δερματικού καρκίνου. Επιπλέον, νεότερες έρευνες έχουν δείξει ότι το ποσοστό 80% είναι παρωχημένο και ίσχυε πριν από μερικές δεκαετίες, όταν ο κόσμος δεν ήξερε καλά-καλά τι θα πει αντηλιακό, ούτε ήταν πλήρως γνωστοί οι κίνδυνοι του ήλιου. Στις μέρες μας, το αντίστοιχο ποσοστό έως την ηλικία των 18 ετών είναι γύρω στο 25%. Επομένως, ποτέ δεν είναι αργά για να προστατεύσετε το δέρμα σας.

Μύθος: Η ηλιοθεραπεία είναι απαραίτητη για τη βιταμίνη D.

Η αλήθεια: Ισπανοί επιστήμονες υπολόγισαν πρόσφατα πόση ώρα πρέπει να καθίσει κανείς κάτω από τον ήλιο για να συνθέσει το δέρμα του αρκετή βιταμίνη D. Με το 25% του σώματος, λοιπόν, εκτεθειμένο στον ήλιο, τον Απρίλιο θα χρειαζόταν 11 λεπτά και τον Ιούλιο μόλις 7 λεπτά, όπως έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό «Science of the Total Environment». Και αυτό αφορά έκθεση στον ήλιο το μεσημέρι (μεταξύ 12.30? και 13.30?). Άρα, η ηλιοθεραπεία ούτε είναι ούτε υπήρξε ποτέ απαραίτητη μετά τα πρώτα 7 λεπτά.

Μύθος: Το αντηλιακό δεν είναι απαραίτητο τις ώρες που δεν καίει ο ήλιος.

Η αλήθεια: Είναι εντελώς απαραίτητο, διότι δεν παρουσιάζει διακύμανση όλο το φάσμα της UV στη διάρκεια της ημέρας, αλλά μόνο ορισμένα μήκη κύματος. Έτσι, ναι μεν οι πιθανότητες ηλιακού εγκαύματος είναι αυξημένες το μεσημέρι επειδή κορυφώνονται τα επίπεδα της UVB, αλλά τα επίπεδα της UVA που προκαλεί φωτογήρανση είναι αυξημένα καθ? όλη τη διάρκεια της ημέρας. Επιπρόσθετα, τόσο η UVA όσο και η UVB ευθύνονται για την ανάπτυξη δερματικών καρκίνων, άρα χωρίς ηλιοπροστασία κινδυνεύουμε από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου.

Μύθος: Δεν μπορεί να καεί κανείς μέσα από τα τζάμια

Η αλήθεια: Τα τζάμια των οχημάτων, των σπιτιών και των κτηρίων κατά κανόνα δεσμεύουν την UVB που δρα επιφανειακά στο δέρμα και προκαλεί το ηλιακό έγκαυμα, αλλά δεν επηρεάζουν την UVA, η οποία εισδύει βαθιά στο δέρμα. Ακόμα, λοιπόν, κι αν δεν δείτε το δέρμα σας να κοκκινίζει, μπορεί άνετα να υποστεί βλάβη από τον ήλιο.

Μύθος: Μόνο τα αντηλιακά με SPF 100 προστατεύουν αποτελεσματικά από τον ήλιο

Η αλήθεια: Αυτό έχει καταρριφθεί εδώ και χρόνια. Τα αντηλιακά με SPF 15 δεσμεύουν το περίπου 93% της UVB, όσα έχουν SPF 30 δεσμεύουν το περίπου 97%, εκείνα με SPF 50 δεσμεύουν το σχεδόν 98% και όσα έχουν SPF 100 το 99%. Το ζητούμενο όμως είναι να προστατεύει το αντηλιακό και από την UVA (άρα να είναι ευρέος φάσματος), καθώς και να το βάζετε σε όλα τα ακάλυπτα σημεία του σώματος . Πρέπει επίσης να αλείφεστε με αρκετή ποσότητα (περίπου μια χούφτα για τον μέσο ενήλικα). Τα αντηλιακά με SPF κάτω από 15 δεν συνιστώνται, γιατί δεν παρέχουν επαρκή ηλιοπροστασία.

Μύθος: Το δέρμα που παθαίνει βλάβη από τον ήλιο κοκκινίζει και ξεφλουδίζει

Η αλήθεια: Δεν είναι διόλου απαραίτητο. Αντίθετα, τις βλάβες που δεν φαίνονται πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο, γιατί αφορούν το DNA των δερματικών κυττάρων απ? όπου μπορεί να αρχίσει χρόνια αργότερα ένας καρκίνος.

Μύθος: Αν πάθεις ηλιακό έγκαυμα, βάλε αμέσως βούτυρο

Η αλήθεια: Όποιος το κάνει αυτό, το μόνο που καταφέρνει είναι να επιδεινώνει το έγκαυμα, διότι «παγιδεύεται» η θερμότητα στο εσωτερικό του δέρματος από το στρώμα του λίπους (το ίδιο συμβαίνει και με τη βαζελίνη, το λάδι και κάθε άλλη λιπαρή ουσία). Η πρώτη επιλογή για την αντιμετώπιση ενός ηλιακού εγκαύματος είναι οι κομπρέσες παγωμένου νερού (να τις αφήνετε στο δέρμα σας για 20 λεπτά τη φορά και να τις βάζετε όσο συχνά χρειάζεστε, συνήθως κάθε 2-3 ώρες και επί όσες μέρες ανακουφίζουν τα συμπτώματά σας). Άλλη καλή επιλογή είναι η οδοντόπαστα (αλλά χωρίς μέντα ή παράγωγα μέντας όπως η μενθόλη, γιατί μπορεί να προκληθεί ερεθισμός του δέρματος) και το άπαχο γιαούρτι, το οποίο απάγει τη θερμότητα (όπως και η οδοντόπαστα) αλλά επιπλέον περιέχει πολύ νερό οπότε δρα και ενυδατικά.

Μύθος: Το ηλιακό έγκαυμα δεν είναι σοβαρό

Η αλήθεια: Μακροπρόθεσμα όλα τα ηλιακά εγκαύματα είναι σοβαρά, αλλά βραχυπρόθεσμα σοβαρά είναι όσα δημιουργούν φουσκάλες ή έντονο πόνο, καλύπτουν μεγάλη επιφάνεια του δέρματος, προκαλούν πυρετό ή ρίγη, πονοκέφαλο, σύγχυση ή αίσθημα λιποθυμίας, συνοδεύονται από ενδείξεις αφυδάτωσης (έντονη δίψα ή ξερά μάτια και χείλη) ή/και προκαλούν οιδήματα (πρηξίματα). Αν παρουσιάσετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω, πρέπει να σας δει οπωσδήποτε γιατρός.

Διαβάστε ακόμα: 12 συμβουλές στους δρομείς για ένα υγιές δέρμα το καλοκαίρι

x
Send this to a friend