Μαζικοί αγώνες και προδιαγραφές την επόμενη μέρα του Covid-19

Μόνο όσοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν δεν κατάλαβαν τις τελευταίες ημέρες ποια είναι η στάση της πολιτείας απέναντι στον μαζικό αθλητισμό.

Τόσο μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού όσο και μετά την τοποθέτηση του αρμόδιου για τον αθλητισμό υφυπουργού, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Μαζικοί αγώνες δύσκολα θα γίνουν για το 2020. Και οπως φαίνεται μάλιστα δεν είναι και στις πρώτες προτεραιότητες, κάτι που μεταξύ μας φαντάζει λογικό.

Δεν είναι κακό, όμως, να προσπαθείς να βρεις λύσεις για να αλλάξεις τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί.

Δείχνουν την προσπάθεια για μια πρώτη αντίδραση του χώρου που θέλει να ονομαστεί «δρομικό κίνημα». Μια αντίδραση που μπορεί σε κάποιους να φαίνεται κωμική, αλλά δεν είναι.

Όχι γιατί αυτά που λέγονται η γράφονται μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά διότι είναι ένα πρώτο στάδιο διαβούλευσης για τον μαζικό αθλητισμό, μια προσπάθεια να βγει μια αντίδραση απέναντι σε μια κατάσταση που σίγουρα είναι δυσάρεστη.

Το σίγουρο είναι ότι μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία θα διαχωριστεί η ήρα από το στάρι.

Είναι μια ευκαιρία, μέσα από μια μεγάλη κρίση για τον μαζικό αθλητισμό, να αντιληφθούμε τι πραγματικά σκέφτονται όσοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ανακατεύονται με διοργανώσεις, ομάδες και event, για τον ερασιτέχνη δρομέα.

Τον ερασιτέχνη δρομέα, που τρέχει, ταξιδεύει, γουστάρει και στηρίζει τις διοργανώσεις και που είναι ο βασικός οικονομικός αιμοδότης του μαζικού αθλητισμού.

Ας πάρουμε τα πράγματα, όμως, με μια σειρά.

Δεδομένα

  • Όλοι όσοι ασχολούνται με τις διοργανώσεις, είναι μικροί ή μεγάλοι επιχειρηματίες που βγάζουν χρήματα από τις διοργανώσεις. Άλλοι περισσότερα και άλλοι λιγότερα.
  • Αρκετοί από τος διοργανωτές έχουν παράλληλα και άλλες δουλειές που επίσης στηρίζονται πάνω σε αυτό που λέμε δρομικό κίνημα, είτε μιλάμε για χρονομετρήσεις, είτε για οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία.
  • Η πλειοψηφία των αγώνων εκτός από τα χρήματα των δρομέων στηρίζεται σε χρήματα της πολιτείας, των Δήμων ή των Περιφερειών.
  • Ελάχιστοι είναι οι αγώνες που «βγαίνουν» από τους χορηγούς και συνήθως είναι και αυτοί που προσφέρουν τις καλύτερες υπηρεσίες στους δρομείς.
  • Μετρημένοι στα δάχτυλα είναι οι αγώνες υψηλών προδιαγραφών που διεξάγονται με όρους απόλυτης ασφάλειας για τους αθλούμενους.

Συνολικά τα event μαζικού αθλητισμού που γίνονται στην Ελλάδα ξεπερνούν τα 600. Από αυτά ένα μικρό ποσοστό πληροί όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας για τους αθλούμενους.

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε καμία προϋπόθεση για τη συμμετοχή σε έναν αγώνα δρόμου. Απλώς να πληρώσεις. Στη συνέχεια υπήρξε μια υπεύθυνη δήλωση ότι είσαι καλά και για πρώτη φορά, οι διοργανωτές τριάθλου (προς τιμήν τους) ζήτησαν ιατρικές βεβαιώσεις.

Για να λέμε, όμως, τα πράγματα με το όνομά τους, βρήκαν μεγάλη αντίδραση μέχρι να καταφέρουν τελικά να το επιβάλουν ως υποχρεωτική προϋπόθεση συμμετοχής, από τους ίδιους τους αθλούμενους, που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι το να πάνε σε ένα γιατρό για ένα τυπικό check up, δεν είναι μια τυπική διαδικασία, αλλά υποχρέωση προς τον ίδιο του τον εαυτό και την οικογένειά του.

Μια αποτυχία του δρομικού κύματος, που γέννησε το τριαθλητικό και κατ’ επέκταση όλα τα υπόλοιπα, είναι ότι δεν κατάφερε να βάλει κανόνες. Κανόνες που έχουν να κάνουν με την υγεία και τη ζωή των αθλητών.

Το να βγαίνουμε και να τρέχουμε στους δρόμους, τα βουνά και τα λαγκάδια είναι μια ωραία απόφαση. Από την εμπειρία μου και τον… συγχρωτισμό μου όμως με όλους όσους συμμετέχουν σε αγώνες, μόνο ένα 30% έχει εξεταστεί από κάποιον καρδιολόγο, έχει κάνει σπιρομέτρηση ή κάνει τσεκ απ κάθε χρόνο συμβουλεύομενος τον γιατρό του. Πολύ λιγότεροι δε είναι αυτοί, που έχουν περάσει έστω και μια φορά από εργομετρικό έλεγχο (σ.σ. αν το επιτρέπει η ηλικία και η υγεία τους) και δεν ξεπερνούν το 10%, ενώ κυρίως αυτοί είναι που συμβουλεύονται και κάποιον προπονητή.

Και με αυτή τη ροπή διοργανώθηκαν και οι πρώτοι αγώνες. Χωρίς κανέναν ιατρικό έλεγχο, χωρίς καμία προληπτική μέριμνα για τον αθλούμενο. Κανένας αγώνας στην αρχή δεν είχε βασική προϋπόθεση μια ιατρική εξέταση ή βεβαίωση από έναν ειδικό.

Και μετά από μια δεκαετία στους δρόμους όλης της Ελλάδας, ούτε το 30% των αγώνων δεν ζητά ιατρική βεβαίωση. Πάρα μόνο υποχρεώνει τους αθλούμενους να υπογράφουν μια υπεύθυνη δήλωση που να λέει ότι συμμετέχουν με δική τους ευθύνη, έτσι ώστε να μην έχουν κανένα νομικό μπλέξιμο σε περίπτωση που συμβεί κάτι κακό.

Κάρτα υγείας…

Στην Ιταλία, εδώ και αρκετά χρόνια, υπάρχει η κάρτα υγείας ερασιτέχνη αθλητή. Δεν κοστίζει πολλά και εκδίδεται από τον ιταλικό αντίστοιχο ΣΕΓΑΣ. Ο αθλούμενος κάνει τις εξετάσεις που προβλέπονται σε όποιον γιατρό θέλει ή στο ταμείο του και στη συνέχεια έναντι μικρού αντιτίμου (10 ευρώ) η ομοσπονδία του τυπώνει την κάρτα υγείας που το δίνει το δικαίωμα να συμμετάσχει σε όλους στους αγώνες που γίνονται στην ιταλική επικράτεια για έναν ολόκληρο χρόνο.

Οι διοργανωτές εκεί έχουν όλοι συμμορφωθεί και δεν συμμετέχει κανείς σε αγώνα αν δεν έχει κάρτα υγείας.

Και ενώ όλα αυτά που γίνονται στην… una faccia una razza Ιταλία, αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός για τη χώρα μας, έρχονται διοργανωτές που θέλουν να μας πείσουν ότι χωρίς να έχουν άδεια από οποιαδήποτε κρατική αρχή, Δήμο ή φορέα, θα διοργανώσουν ασφαλείς αγώνες εν μέσω της πανδημίας του Κορωνοϊού. Είναι δικαίωμά τους, αλλά και δικαίωμα όσων θέλουν να τους αμφισβητήσουν, ακόμα και να αμφιβάλουν για τις πραγματικές τους προθέσεις.

Τελευταία βλέπουμε σχέδια για εκκινήσεις κατά κύματα και άλλες ιδέες, που μπαίνουν σταδιακά σε διαβούλευση. Δεν είναι κακό αλλά…

Αγώνες 200-300 ατόμων…

Ένα τέτοιο σχέδιο θα έκανε την εκκίνησης ενός αγώνα 200 ατόμων να διαρκεί από 45 λεπτά μέχρι μία ώρα και φυσικά τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά:

Γενικά:

  • Ποιος φορέας θα ορίζει τις προδιαγραφές με τις οποίες θα πρέπει να γίνονται οι αγώνες;
  • Με ποιον τρόπο θα πιστοποιεί ο δρομέας ότι δεν είναι ασθενής όταν το τεστ αυτή τη στιγμή στοιχίζει το λιγότερο 120 ευρώ όταν δεν έχεις συμπτώματα;
  • Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση κρούσματος; (Δήμος, διοργανωτής, Περιφέρεια)
  • Τι θα γίνει με τους αγώνες που έχουν πολλές συμμετοχές από το εξωτερικό;

Και ειδικά:

  • Πόση ώρα και που θα κάνουν ζέσταμα οι δρομείς;
  • Που θα περιμένουν μέχρι να πάρουν τη σειρά τους για την εκκίνηση;
  • Τι θα γίνει με τους συνοδούς στους στον τερματισμό;
  • Τι θα γίνει με τους εθελοντές;
  • Τι θα γίνει με τις μετακινήσεις τους και τη διαμονή τους;

Για να αντιληφθείτε το πόσος χώρος χρειάζεται για να συγκεντρωθούν 200 άτομα τηρώντας την νόμιμη απόσταση μεταξύ τους αρκεί να ρίξετε μια ματιά στην παρακάτω φωτογραφία.

Είναι η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. ΠΡΟΣΟΧΗ για όσους… παρεξηγούνται. Δεν αναφέρομαι στο αν ήταν σωστή ή λάθος η συγκέντρωση ή αν μας θυμίζει Βόρεια Κορέα, αλλά για το ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ 200-300 ΑΤΟΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΑΧΘΟΥΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. Η μισή πλατεία Συντάγματος, όλο το προαύλιο της Βουλής και η οδός Αμαλίας μπροστά από το κοινοβούλιο χρειάστηκε για 200 άτομα. Και το ερώτημα είναι, έχουμε πολλούς τέτοιους χώρους σε εκκινήσεις αγώνων;

Νόμος και σχέδιο…

Παράλληλα θα πρέπει να έχουμε στο βάθος του μυαλού μας, ότι ο νόμος περί συναθροίσεων μέχρι 10 ατόμων, όχι μόνο δεν έχει αρθεί, αλλά υπάρχει και πρόστιμο που φτάνει τα 1000 ευρώ.

Άρα θα είναι καλό να περιμένουμε να ακούσουμε το όποιο σχέδιο μπορεί να εκπονήσει η πολιτεία και στη συνέχεια να καταθέτουμε προτάσεις, να γίνουν διαβουλεύσεις και να καταλήξουμε σε κάτι χειροπιαστό και το κυριότερο σε κάτι που θα έχει σε πρώτο πλάνο την υγεία του συμμετέχοντα.

Εν κατακλείδι, η ανθρώπινη ζωή έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από οποιονδήποτε χρόνο. Από οποιαδήποτε θέση σε έναν αγώνα και από οποιοδήποτε… γινάτι.

Προσωπικά αν και πλήττομαι βάναυσα σαν επαγγελματίας από αυτήν την κατάσταση, έχω μεγαλύτερη επιθυμία να δω τους φίλους μου και να τους αγαλλιάσω, να πιώ μια μπύρα, να πάω γήπεδο, παρά να τρέξω σε έναν αποστειρωμένο αγώνα, με αποστάσεις, μάσκες, χωρίς pasta party, χωρίς χαβαλέ και απονομές. Γιατί για μένα, οι αγώνες είναι κοινωνικοποίηση, είναι το ταξίδι με το λεωφορείο και το καράβι, είναι γλέντι, είναι οι άνθρωποι και όχι οι χρόνοι και οι διακρίσεις. Αλλά ακόμα και αν πρέπει να προσαρμοστούμε, οφείλουμε να το κάνουμε με ασφάλεια.

Προσωπικά τιμώ τους διοργανωτές εκείνους, που παίρνουν την απόφαση να αναβάλουν μεγάλα event υπό την πίεση της τραγωδίας που βιώνουμε, για να μη θέσουν σε κίνδυνο αθλητές, κατοίκους, εθελοντές και όλους όσους εμπλέκονται σε ένα event. Και δεν τους κατηγορώ για τυχοδιωκτισμό. Και σέβομαι το γεγονός ότι προσπαθούν να μην βάλουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, βάζοντας σε κίνδυνο την τσέπη τους και την επιβίωσή τους.

Ταυτόχρονα δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι διοργανωτές που κρατούν μια στάση αναμονής περιμένοντας τις εξελίξεις και τις οδηγίες. Είπαμε αυτή η κατάσταση που βιώνουμε είναι «βλέποντας και κάνοντας». Το να κερδίζει κάποιος χρόνο, δεν είναι και τόσο κακό, το θέμα είναι πώς τον κερδίζει και τι επιδιώξεις τελικά έχει. Και πιστέψτε με, όλα αρχίζουν σιγά-σιγά να γίνονται ξεκάθαρα.

ΥΓ: Σε επόμενο άρθρο, θα αναφερθώ για το θέμα των διοργανώσεων και το πόσο δύσκολο είναι να στήσεις έναν αγώνα υψηλών προδιαγραφών. Γιατί πολύς κόσμος έχει άγνοια και κάποιοι αυτό το εκμεταλλεύονται…

ΥΓ: Όσοι υποστηρίζουν ότι ο Κορωνοϊός δεν υπάρχει, ας μην διαβάσουν το άρθρο. Κυκλοφορούν «Τα νέα της Αμοιβάδας» κάθε εβδομάδα στα περίπτερα με όλα τα τελευταία νέα που αφορούν τους μονοκύτταρους οργανισμούς.

Διαβάστε επίσης: Θα γίνουν αγώνες δρόμου μέσα στο 2020; Όλα τα δεδομένα

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Η στρατηγική στον Μαραθώνιο είναι το κλειδί της επιτυχίας

Η στρατηγική στον Μαραθώνιο είναι το κλειδί της επιτυχίας

Του Στέφανου Φυγετάκη*

blog381

Μαραθώνιος είναι, όλη η προετοιμασία από την πρώτη μέρα της προετοιμασίας, μέχρι και τον τερματισμό. Ο αγώνας είναι η γιορτή, (το κερασάκι στην τούρτα) και όλοι εμείς που τρέχουμε, κομμάτι αυτής της γιορτής! Κάτι όμως υπολείπεται από όλα τα παραπάνω, το τελευταίο κομμάτι: ο ρυθμός και η τακτική που θα ακολουθήσετε.

“Αποταμιεύοντας χρόνο στην τράπεζα” είναι τελικά κακό!

Αν η πρόσφατη οικονομική κρίση μας απέδειξε κάτι, είναι ότι οι τράπεζες είναι διαβολικές. Αστειεύομαι! Ας μιλήσουμε όμως σοβαρά, η θεωρία “αποταμιεύοντας χρόνο στην τράπεζα” τα πρώτα 13 χιλιόμετρα από τον αγώνα, είναι σοβαρά εσφαλμένη. Η τράπεζα θα σου πάρει τα χρήματα και θα σε συντρίψει τα τελευταία 12 χιλιόμετρα όπως συνέβη και στο χρηματιστήριο.

Δεν είμαι σίγουρος πως προέκυψε η συγκεκριμένη θεωρία, αλλά η συγκεκριμένη τακτική οδήγησε στην ισοπέδωση πολλών μαραθωνοδρόμων. Στην πραγματικότητα, η κατάλληλη τακτική ακολουθεί την αντίθετη θεωρία. Για έναν επιτυχή αγώνα, ο ρυθμός θα πρέπει να είναι, τα 5 ή 8 πρώτα χιλιόμετρα, 6-12 δευτερόλεπτα ανά χιλιόμετρο πιο αργός από τον αρχικό ρυθμό που έχεις βάλει στόχο. Δε με πιστεύεις; Σου παραθέτω μια ενδιαφέρουσα στατιστική έρευνα:

Τα περισσότερα παγκόσμια ρεκόρ από τα 1.500μ. έως τον μαραθώνιο δρόμο, έχουν επιτευχθεί με τον εξής τρόπο: τρέχοντας το πρώτο μισό κομμάτι του αγώνα ελαφρά πιο αργά από το δεύτερο μισό. Είναι αλήθεια, ανέτρεξε να τη βρεις αν έχεις τον χρόνο. Με απλά λόγια, αν θέλεις να είσαι σίγουρος ότι θα καταφέρεις να τρέξεις γρήγορα, θα πρέπει να είσαι συντηρητικός τα πρώτα χιλιόμετρα του αγώνα. Η αδρεναλίνη και ο συναγωνισμός θα το κάνει λιγότερο εφικτό, για αυτό χρειάζεται συγκέντρωση. Θα ήταν χρήσιμο να εξασκήσεις την ικανότητα αυτή κατά την διάρκεια της προετοιμασίας σου.

Με ποιους τρόπους; Να συμμετέχεις σε αγώνες λιγότερων χιλιομέτρων ώστε να νιώσεις την αδρεναλίνη και το γρήγορο ρυθμό που σε διακατέχει κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Να διατηρείς αυστηρά το ρυθμό σου κατά τη διάρκεια της προπόνησης ώστε η αίσθηση να σου γίνει οικεία. Πώς να κινηθώ στην εκκίνηση του αγώνα; Αφού θα τρέξεις τα πρώτα χιλιόμετρα πιο αργά από τον επιθυμητό ρυθμό, είναι σημαντικό να παραμείνεις χαλαρός ανάμεσα στο πλήθος και μόνο όταν χρειάζεται να προσπερνάς δρομείς. Να μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να παρασυρθεί ή να αισθανθεί άβολα στα εμπόδια που με την έναρξη του αγώνα θα εμφανιστούν (ασφυκτικός όγκος δρομέων, αργοί δρομείς).

Η επιτάχυνση, το σταμάτημα και το ξεκίνημα καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια. Ενέργεια = Καύσιμα. Όσο περισσότερη ενέργεια καταναλώνεις τα πρώτα χιλιόμετρα, τόσο λιγότερη θα απομείνει για τα τελευταία 10-12. Επέλεξε το σωστό σημείο στο group που ανήκεις και όταν ο αγώνας ξεκινήσει, χαλάρωσε και φύγε με το ρυθμό του πλήθους μέχρι κάποιο άνοιγμα εμφανιστεί μπροστά σου. Ο ρυθμός μετά τα πρώτα 8 χιλιόμετρα Μετά τα 5 ή 8 χιλιόμετρα, αργά και σταδιακά αύξησε γλυκά το ρυθμό σου. Είναι ακόμη χρήσιμο να είσαι αργός και σε αυτά τα χιλιόμετρα αφού η αποθηκευμένη ενέργεια θα σου επιτρέψει να διατηρήσεις το ρυθμό σου τα τελευταία 10 χιλιόμετρα και να αποφύγεις την κατάρρευση. Σε αυτό το σημείο της διαδρομής όταν θεωρήσεις ότι είναι δυνατό και όσο το στομάχι σου μπορεί, θα φας ή θα πιείς. Είναι απαραίτητη «η αποταμίευση ενέργειας στην τράπεζα».

Γιατί να τρέξεις πιο αργά το πρώτο – μισό κομμάτι του αγώνα; Τρέχοντας λίγο πιο αργά τα πρώτα 5 ή 8 χιλιόμετρα, σε σχέση με τον επιθυμητό ρυθμό, λειτουργεί για δύο λόγους: 1) αποθηκεύεις σημαντική ενέργεια που θα σου είναι χρήσιμη τα τελευταία 10-12 χιλιόμετρα και 2) το σώμα απορροφά επιτυχώς ενέργεια και υγρά.

• Θυμήσου το αυτοκίνητο, όσο πιο γρήγορα τρέχει τόσο περισσότερη βενζίνη καταναλώνει. Το σώμα αντιδρά με παρόμοιο τρόπο. Όταν υπερβαίνει τον ρυθμό σου (ορίζεται επιστημονικά ως το αερόβιο κατώφλι), καις σημαντικά περισσότερους υδατάνθρακες. Παρομοίως, κάνοντας ελιγμούς ανάμεσα στους δρομείς τα πρώτα χιλιόμετρα, είναι σαν την οδήγηση μέσα στην πόλη. Είναι κοινώς γνωστό ότι η οδήγηση στην πόλη μειώνει σημαντικά τη βενζίνη στο ντεπόζιτο. Κατά τον ίδιο τρόπο, λειτουργεί και το σώμα.

• Το σώμα έχει την ικανότητα να αποθηκεύει ενέργεια ώστε να τρέχεις με ρυθμό για περίπου 2 ώρες(και ανάλογα την ταχύτητα). Όταν τρέχεις πολύ γρήγορα, χρειάζεται περισσότερους υδατάνθρακες. Το σώμα αργεί να χωνέψει τους υδατάνθρακες. Επίσης όταν το σώμα δέχεται αυξανόμενη πίεση, μειώνει μη απόλυτα απαραίτητες λειτουργίες όπως την λειτουργία της πέψης. Με άλλα λόγια, καθώς καταναλώνεις energy gels,ή άλλους υδατάνθρακες, υπάρχει πιθανότητα να μην τα απορροφάει ο οργανισμός σου – . Η καλύτερη αντιμετώπιση για να αντιμετωπίσεις αυτή την ατυχή δυσλειτουργία του σώματός σου, είναι η κατανάλωση υδατανθράκων διαλυμένους σε νερό από την αρχή του αγώνα(ισοτονικά ποτά). Όταν ακόμα το σώμα αισθάνεται καλά και δε δέχεται πίεση. Αν ξεκινήσεις τον αγώνα πιο αργά, ο οργανισμός θα καταφέρει να απορροφήσει περισσότερους υδατάνθρακες.

Τι συμβαίνει το τελευταίο – μισό του αγώνα;

Δεν ανήκω στην κατηγορία των προπονητών που θα στα πει αισιόδοξα. Το τελευταίο – μισό κομμάτι του μαραθωνίου είναι δύσκολο. Λυπάμαι, λέω την αλήθεια. Αν ανατρέξουμε στο πλάνο που σχεδιάσαμε για τον αγώνα, θα δεις ότι αν ξεκινήσεις συντηρητικά από την αρχή του αγώνα και καταναλώσεις αρκετά υγρά και υδατάνθρακες, θα τα πας μια χαρά τα τελευταία 10 χιλιόμετρα. Παρ’ όλα αυτά, για επιπλέον βοήθεια κατά τη διάρκεια της διαδρομής, προτείνω απλά και εφαρμόσιμα τρικ για να τονώσεις τη ψυχολογία σου:

• Διατήρησε το μυαλό και το σώμα σου χαλαρό. Επικεντρώσου σε σκέψεις που σου τονώνουν την αυτοπεποίθηση: “Είμαι γρήγορος, αισθάνομαι καλά” ή “Είμαι δυνατός, τα πάω μια χαρά”, ή ότι άλλο εμψυχωτικό έχεις . Κάθε φορά που θα αισθάνεσαι κουρασμένος ή που θα χάνεις το ρυθμό σου, επανέλαβε στον εαυτό σου ότι πρέπει να επανέλθει η συγκέντρωσή σου και ο ρυθμός σου.

• Όταν το σώμα υποφέρει, σκέψου, ότι τρέχεις σαν τον καλύτερο μαραθωνοδρόμο. Το κεφάλι ευθεία, χέρια μπρος και πίσω, δυναμικές δρασκελιές. Όταν οι μυς έχουν αρχίσει να εξαντλούνται, η απεικόνιση του ιδανικού τρεξίματος βοηθάει να διατηρήσεις το ρυθμό σου.

• Όταν χάσεις το ρυθμό σου, αύξησε λίγο τον ρυθμό ώστε να ξυπνήσουν τα πόδια σου. Μερικές φορές μια μικρή αύξηση ταχύτητας(αλλαγή), είναι αρκετή για να ενδυναμώσουν πάλι τα πόδια και ο ρυθμός. Αν το έχεις εξασκήσει κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας σου, δε θα σου είναι δύσκολο να το εφαρμόσεις και στον αγώνα.

• Τέλος, χώρισε την απόσταση σε μικρότερα, εφικτά κομμάτια που έχεις ήδη κάνει στην προετοιμασία σου(3X3 χλμ, 4Χ2 χλμ κλπ) στο τελευταίο πες στον εαυτό σου : πάμε!!! τελευταίο κομμάτι, όπως όταν ακριβώς είσαι κουρασμένος και το λες στην προπόνηση!

Να το χαρείς

Καταλαβαίνω ότι πρόκειται για μια κλισέ φράση, αλλά είναι αλήθεια. Να θυμηθείς όταν νιώσεις την κούραση στον αγώνα, ότι το τρέξιμο και ο αγώνας είναι διασκέδαση και απόλαυση. Εφόσον, έχεις κάνει καλή προετοιμασία και ακολουθήσεις την σωστή τακτική , θα τα πας περίφημα! Απόλαυσε την πρόκληση και την ατμόσφαιρα του αγώνα. Ο αγώνας είναι γιορτή και οι αθλητές που τρέχουμε το σημαντικότερο κομμάτι της!

Διαβάστε ακόμα: Η διατροφή πριν τον Μαραθώνιο (Μέρος 2ο)


* Ο Στέφανος Φυγετάκης είναι καθηγητής Φυσικής αγωγής, προπονητής δρόμων αποστάσεων, μέλος του αθλητικού τομέα στον Αυθεντικό μαραθώνιο για πολλά χρόνια και δρομέας μεγάλων αποστάσεων.


Πηγή: drclub.gr 

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Η αλήθεια για τις δίαιτες αποτοξίνωσης

Μύθοι και πραγματικότητα για τις δίαιτες αποτοξίνωσης

Γράφει ο Νίκος Καφετζόπουλος*

Ο όρος της αποτοξίνωσης χρησιμοποιείται συχνά τον τελευταίο καιρό στον κόσμο της ομορφιάς και της υγείας. Η ιδέα πίσω από την έννοια της αποτοξίνωσης είναι πως περιστασιακά ή κυρίως μετά από περιόδους υπερκατανάλωσης όπως συμβαίνει στις γιορτές, ο οργανισμός μας χρειάζεται να καθαρίσει από τις διάφορες τοξικές ουσίες για να παραμείνει υγιής.

Οι δίαιτες αποτοξίνωσης ισχυρίζονται μεταξύ άλλων πως μπορούν να επιτύχουν ταχύτατη απώλεια βάρους, βελτιωμένη πέψη των τροφών, απόκτηση καλύτερου επιπέδου ενέργειας , ενισχυμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού, απομάκρυνση της κυτταρίτιδας και καλύτερη όψη των μαλλιών, του δέρματος και των νυχιών.

Τέτοιες δίαιτες μπορεί  να έχουν διάρκεια μία ημέρα ή ακόμα και ένα μήνα και μπορεί να περιλαμβάνουν νηστεία για μικρή χρονική περίοδο, κατανάλωση μόνο φρούτων και λαχανικών,  αποκλεισμό γαλακτοκομικών και δημητριακών προϊόντων  από τη διατροφή, κατανάλωση περιορισμένου εύρους τροφίμων,  αποφυγή της καφεΐνης και του αλκοόλ καθώς και λήψη ροφημάτων ή σκευασμάτων αποτοξίνωσης.

Ανακαλύπτοντας τους μύθους

Ωστόσο, όλη η ιδέα της αποτοξίνωσης είναι ανούσια καθώς ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένα πολύ καλά εξελιγμένο σύστημα αποτοξίνωσης! Διαθέτει δικούς του μηχανισμούς και πλήθος οργάνων όπως οι νεφροί, το ήπαρ, το έντερο και το δέρμα για να ‘’αποτοξινώνεται’’ και να αποβάλλει συνεχώς τις άχρηστες ουσίες και τοξίνες όπως το αλκοόλ, τα προϊόντα πέψης των τροφών, τα νεκρά κύτταρα, τα βακτήρια, τα φάρμακα, τα χημικά από την ατμοσφαιρική ρύπανση κ.λπ.

Επομένως δεν υπάρχουν φάρμακα, ροφήματα ή γενικά σκευάσματα που κάνουν κάποια μαγική δουλειά καθώς τη δουλειά αυτή την αναλαμβάνει ο ίδιος μας ο οργανισμός. Όσο αναμενόμενο και αν ακούγεται οι μοναδικοί τρόποι για  παραμείνει κάποιος υγιής είναι μια φυσιολογική διατροφή και ένας συνηθισμένος τρόπος άσκησης.  Επίσης, η αποφυγή καπνίσματος,  ο περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ, ο επαρκής ύπνος και η καλή ενυδάτωση μπορεί να βοηθήσουν  να αισθανθεί κανείς πιο υγιής και με περισσότερη ενέργεια.

Τα οφέλη των φρούτων και των λαχανικών

Οι δίαιτες αποτοξίνωσης προάγουν συχνά τα οφέλη των φρούτων και των λαχανικών. Φυσικά η ένταξη τους σε μια ισορροπημένη διατροφή είναι σημαντική και προτείνεται η κατανάλωση 5 μερίδων καθημερινά καθώς είναι πλούσια σε βιταμίνες , μέταλλα, αντιοξειδωτικά και διαιτητικές ίνες.  Είναι εξίσου σημαντική όμως και η κατανάλωση ποικιλίας εφόσον δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο φρούτο ή λαχανικό  το οποίο να διαθέτει μαγικές ή θεραπευτικές ιδιότητες.

Αποκλεισμός γαλακτοκομικών και γλουτένης

Ο αποκλεισμός των γαλακτοκομικών και της γλουτένης που προτείνεται από μερικές δίαιτες αποτοξίνωσης είναι περιττός έως και επικίνδυνος για την υγεία, ειδικά αν τα θρεπτικά συστατικά που δεν λαμβάνονται από τις συγκεκριμένες τροφές δεν αναπληρώνονται από άλλα τρόφιμα. Στη περίπτωση διαγνωσμένης δυσανοχής  ή αλλεργίας βέβαια τα πράγματα αλλάζουν και η παραπομπή σε γιατρό και διαιτολόγο για παροχή κλινικά αποδεδειγμένων και ασφαλών συμβουλών είναι απαραίτητη.

Οι αλήθειες σχετικά με τη νηστεία

Η νηστεία, ή ο αυστηρός περιορισμός των όσων τρώτε περιορίζει την πρόσληψη ενέργειας (θερμίδες) και σημαντικών θρεπτικών συστατικών για την υγεία και την ευεξία. Μπορεί να εμφανιστεί γρήγορη απώλεια βάρους, αλλά αυτή η απώλεια βάρους είναι σε μεγάλο βαθμό νερό και γλυκογόνο (αποθήκη υδατανθράκων του οργανισμού) και όχι λίπος. Μπορεί να αισθάνεστε κουρασμένοι και ζαλισμένοι και είναι πιθανό να έχετε λιγότερη ενέργεια καθώς ακολουθείτε ένα ακραίο πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Επιπλέον, αν είστε σε κατάσταση νηστείας, το σώμα σας δεν θα έχει το απαραίτητο διαθέσιμο καύσιμο για τη διεξαγωγή φυσικής δραστηριότητας και άσκησης – μια σημαντική πτυχή για τη διαχείριση υγιούς σωματικού βάρους και ευεξίας . Στο τέλος του προγράμματος, αν επιστρέψετε στις παλιές διαιτητικές σας συνήθειες, είναι πιθανό να επανακτήσετε το βάρος που χάσατε.

Συμπέρασμα

Αν θέλετε να διατηρήσετε βέλτιστη υγεία τότε η καλύτερη προσέγγιση είναι μια ισορροπημένη διατροφή με τουλάχιστον 5 μερίδες λαχανικών και φρούτων ανά ημέρα, μικρές μερίδες μη επεξεργασμένων υδατανθράκων, άπαχο κρέας, ψάρι, όσπρια, φασόλια και χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπος γαλακτοκομικά προϊόντα. Επίσης προσπαθήστε να τηρείτε τις συστάσεις ως προς την κατανάλωση αλκοόλ και καφεΐνης.

Οι δίαιτες αποτοξίνωσης είναι περισσότερο μύθος του μάρκετινγκ παρά διατροφική πραγματικότητα. Ακούγονται εξαιρετικές και θα ήταν τρομερό αν μπορούσαν να υλοποιήσουν αυτό που υποσχέθηκαν. Δυστυχώς οι περισσότεροι ισχυρισμοί που κάνουν οι υποστηρικτές αυτού του τύπου διαιτών είναι πέραν της πραγματικότητας, χωρίς να βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα και τα οφέλη τους είναι βραχυπρόθεσμα.

Παρότι μπορεί να ενθαρρύνουν ορισμένες σωστές διαιτητικές συνήθειες, όπως το να τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, είναι καλύτερο να απολαμβάνετε μια διατροφή με ποικιλία και ένα δραστήριο τρόπο ζωής παρά να ακολουθήσετε μια δίαιτα αποτοξίνωσης.

Διαβάστε ακόμα: Οι δίαιτες που δεν κάνουν ό,τι υπόσχονται!


* Ο Νίκος Καφετζόπουλος είναι  Κλινικός Διαιτολόγος, Διατροφολόγος και συνεργάτης του runnfun.gr. 


Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend