Μαζικοί αγώνες και προδιαγραφές την επόμενη μέρα του Covid-19

Μόνο όσοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν δεν κατάλαβαν τις τελευταίες ημέρες ποια είναι η στάση της πολιτείας απέναντι στον μαζικό αθλητισμό.

Τόσο μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού όσο και μετά την τοποθέτηση του αρμόδιου για τον αθλητισμό υφυπουργού, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Μαζικοί αγώνες δύσκολα θα γίνουν για το 2020. Και οπως φαίνεται μάλιστα δεν είναι και στις πρώτες προτεραιότητες, κάτι που μεταξύ μας φαντάζει λογικό.

Δεν είναι κακό, όμως, να προσπαθείς να βρεις λύσεις για να αλλάξεις τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί.

Δείχνουν την προσπάθεια για μια πρώτη αντίδραση του χώρου που θέλει να ονομαστεί «δρομικό κίνημα». Μια αντίδραση που μπορεί σε κάποιους να φαίνεται κωμική, αλλά δεν είναι.

Όχι γιατί αυτά που λέγονται η γράφονται μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά διότι είναι ένα πρώτο στάδιο διαβούλευσης για τον μαζικό αθλητισμό, μια προσπάθεια να βγει μια αντίδραση απέναντι σε μια κατάσταση που σίγουρα είναι δυσάρεστη.

Το σίγουρο είναι ότι μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία θα διαχωριστεί η ήρα από το στάρι.

Είναι μια ευκαιρία, μέσα από μια μεγάλη κρίση για τον μαζικό αθλητισμό, να αντιληφθούμε τι πραγματικά σκέφτονται όσοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ανακατεύονται με διοργανώσεις, ομάδες και event, για τον ερασιτέχνη δρομέα.

Τον ερασιτέχνη δρομέα, που τρέχει, ταξιδεύει, γουστάρει και στηρίζει τις διοργανώσεις και που είναι ο βασικός οικονομικός αιμοδότης του μαζικού αθλητισμού.

Ας πάρουμε τα πράγματα, όμως, με μια σειρά.

Δεδομένα

  • Όλοι όσοι ασχολούνται με τις διοργανώσεις, είναι μικροί ή μεγάλοι επιχειρηματίες που βγάζουν χρήματα από τις διοργανώσεις. Άλλοι περισσότερα και άλλοι λιγότερα.
  • Αρκετοί από τος διοργανωτές έχουν παράλληλα και άλλες δουλειές που επίσης στηρίζονται πάνω σε αυτό που λέμε δρομικό κίνημα, είτε μιλάμε για χρονομετρήσεις, είτε για οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία.
  • Η πλειοψηφία των αγώνων εκτός από τα χρήματα των δρομέων στηρίζεται σε χρήματα της πολιτείας, των Δήμων ή των Περιφερειών.
  • Ελάχιστοι είναι οι αγώνες που «βγαίνουν» από τους χορηγούς και συνήθως είναι και αυτοί που προσφέρουν τις καλύτερες υπηρεσίες στους δρομείς.
  • Μετρημένοι στα δάχτυλα είναι οι αγώνες υψηλών προδιαγραφών που διεξάγονται με όρους απόλυτης ασφάλειας για τους αθλούμενους.

Συνολικά τα event μαζικού αθλητισμού που γίνονται στην Ελλάδα ξεπερνούν τα 600. Από αυτά ένα μικρό ποσοστό πληροί όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας για τους αθλούμενους.

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε καμία προϋπόθεση για τη συμμετοχή σε έναν αγώνα δρόμου. Απλώς να πληρώσεις. Στη συνέχεια υπήρξε μια υπεύθυνη δήλωση ότι είσαι καλά και για πρώτη φορά, οι διοργανωτές τριάθλου (προς τιμήν τους) ζήτησαν ιατρικές βεβαιώσεις.

Για να λέμε, όμως, τα πράγματα με το όνομά τους, βρήκαν μεγάλη αντίδραση μέχρι να καταφέρουν τελικά να το επιβάλουν ως υποχρεωτική προϋπόθεση συμμετοχής, από τους ίδιους τους αθλούμενους, που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι το να πάνε σε ένα γιατρό για ένα τυπικό check up, δεν είναι μια τυπική διαδικασία, αλλά υποχρέωση προς τον ίδιο του τον εαυτό και την οικογένειά του.

Μια αποτυχία του δρομικού κύματος, που γέννησε το τριαθλητικό και κατ’ επέκταση όλα τα υπόλοιπα, είναι ότι δεν κατάφερε να βάλει κανόνες. Κανόνες που έχουν να κάνουν με την υγεία και τη ζωή των αθλητών.

Το να βγαίνουμε και να τρέχουμε στους δρόμους, τα βουνά και τα λαγκάδια είναι μια ωραία απόφαση. Από την εμπειρία μου και τον… συγχρωτισμό μου όμως με όλους όσους συμμετέχουν σε αγώνες, μόνο ένα 30% έχει εξεταστεί από κάποιον καρδιολόγο, έχει κάνει σπιρομέτρηση ή κάνει τσεκ απ κάθε χρόνο συμβουλεύομενος τον γιατρό του. Πολύ λιγότεροι δε είναι αυτοί, που έχουν περάσει έστω και μια φορά από εργομετρικό έλεγχο (σ.σ. αν το επιτρέπει η ηλικία και η υγεία τους) και δεν ξεπερνούν το 10%, ενώ κυρίως αυτοί είναι που συμβουλεύονται και κάποιον προπονητή.

Και με αυτή τη ροπή διοργανώθηκαν και οι πρώτοι αγώνες. Χωρίς κανέναν ιατρικό έλεγχο, χωρίς καμία προληπτική μέριμνα για τον αθλούμενο. Κανένας αγώνας στην αρχή δεν είχε βασική προϋπόθεση μια ιατρική εξέταση ή βεβαίωση από έναν ειδικό.

Και μετά από μια δεκαετία στους δρόμους όλης της Ελλάδας, ούτε το 30% των αγώνων δεν ζητά ιατρική βεβαίωση. Πάρα μόνο υποχρεώνει τους αθλούμενους να υπογράφουν μια υπεύθυνη δήλωση που να λέει ότι συμμετέχουν με δική τους ευθύνη, έτσι ώστε να μην έχουν κανένα νομικό μπλέξιμο σε περίπτωση που συμβεί κάτι κακό.

Κάρτα υγείας…

Στην Ιταλία, εδώ και αρκετά χρόνια, υπάρχει η κάρτα υγείας ερασιτέχνη αθλητή. Δεν κοστίζει πολλά και εκδίδεται από τον ιταλικό αντίστοιχο ΣΕΓΑΣ. Ο αθλούμενος κάνει τις εξετάσεις που προβλέπονται σε όποιον γιατρό θέλει ή στο ταμείο του και στη συνέχεια έναντι μικρού αντιτίμου (10 ευρώ) η ομοσπονδία του τυπώνει την κάρτα υγείας που το δίνει το δικαίωμα να συμμετάσχει σε όλους στους αγώνες που γίνονται στην ιταλική επικράτεια για έναν ολόκληρο χρόνο.

Οι διοργανωτές εκεί έχουν όλοι συμμορφωθεί και δεν συμμετέχει κανείς σε αγώνα αν δεν έχει κάρτα υγείας.

Και ενώ όλα αυτά που γίνονται στην… una faccia una razza Ιταλία, αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός για τη χώρα μας, έρχονται διοργανωτές που θέλουν να μας πείσουν ότι χωρίς να έχουν άδεια από οποιαδήποτε κρατική αρχή, Δήμο ή φορέα, θα διοργανώσουν ασφαλείς αγώνες εν μέσω της πανδημίας του Κορωνοϊού. Είναι δικαίωμά τους, αλλά και δικαίωμα όσων θέλουν να τους αμφισβητήσουν, ακόμα και να αμφιβάλουν για τις πραγματικές τους προθέσεις.

Τελευταία βλέπουμε σχέδια για εκκινήσεις κατά κύματα και άλλες ιδέες, που μπαίνουν σταδιακά σε διαβούλευση. Δεν είναι κακό αλλά…

Αγώνες 200-300 ατόμων…

Ένα τέτοιο σχέδιο θα έκανε την εκκίνησης ενός αγώνα 200 ατόμων να διαρκεί από 45 λεπτά μέχρι μία ώρα και φυσικά τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά:

Γενικά:

  • Ποιος φορέας θα ορίζει τις προδιαγραφές με τις οποίες θα πρέπει να γίνονται οι αγώνες;
  • Με ποιον τρόπο θα πιστοποιεί ο δρομέας ότι δεν είναι ασθενής όταν το τεστ αυτή τη στιγμή στοιχίζει το λιγότερο 120 ευρώ όταν δεν έχεις συμπτώματα;
  • Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση κρούσματος; (Δήμος, διοργανωτής, Περιφέρεια)
  • Τι θα γίνει με τους αγώνες που έχουν πολλές συμμετοχές από το εξωτερικό;

Και ειδικά:

  • Πόση ώρα και που θα κάνουν ζέσταμα οι δρομείς;
  • Που θα περιμένουν μέχρι να πάρουν τη σειρά τους για την εκκίνηση;
  • Τι θα γίνει με τους συνοδούς στους στον τερματισμό;
  • Τι θα γίνει με τους εθελοντές;
  • Τι θα γίνει με τις μετακινήσεις τους και τη διαμονή τους;

Για να αντιληφθείτε το πόσος χώρος χρειάζεται για να συγκεντρωθούν 200 άτομα τηρώντας την νόμιμη απόσταση μεταξύ τους αρκεί να ρίξετε μια ματιά στην παρακάτω φωτογραφία.

Είναι η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. ΠΡΟΣΟΧΗ για όσους… παρεξηγούνται. Δεν αναφέρομαι στο αν ήταν σωστή ή λάθος η συγκέντρωση ή αν μας θυμίζει Βόρεια Κορέα, αλλά για το ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ 200-300 ΑΤΟΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΑΧΘΟΥΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. Η μισή πλατεία Συντάγματος, όλο το προαύλιο της Βουλής και η οδός Αμαλίας μπροστά από το κοινοβούλιο χρειάστηκε για 200 άτομα. Και το ερώτημα είναι, έχουμε πολλούς τέτοιους χώρους σε εκκινήσεις αγώνων;

Νόμος και σχέδιο…

Παράλληλα θα πρέπει να έχουμε στο βάθος του μυαλού μας, ότι ο νόμος περί συναθροίσεων μέχρι 10 ατόμων, όχι μόνο δεν έχει αρθεί, αλλά υπάρχει και πρόστιμο που φτάνει τα 1000 ευρώ.

Άρα θα είναι καλό να περιμένουμε να ακούσουμε το όποιο σχέδιο μπορεί να εκπονήσει η πολιτεία και στη συνέχεια να καταθέτουμε προτάσεις, να γίνουν διαβουλεύσεις και να καταλήξουμε σε κάτι χειροπιαστό και το κυριότερο σε κάτι που θα έχει σε πρώτο πλάνο την υγεία του συμμετέχοντα.

Εν κατακλείδι, η ανθρώπινη ζωή έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από οποιονδήποτε χρόνο. Από οποιαδήποτε θέση σε έναν αγώνα και από οποιοδήποτε… γινάτι.

Προσωπικά αν και πλήττομαι βάναυσα σαν επαγγελματίας από αυτήν την κατάσταση, έχω μεγαλύτερη επιθυμία να δω τους φίλους μου και να τους αγαλλιάσω, να πιώ μια μπύρα, να πάω γήπεδο, παρά να τρέξω σε έναν αποστειρωμένο αγώνα, με αποστάσεις, μάσκες, χωρίς pasta party, χωρίς χαβαλέ και απονομές. Γιατί για μένα, οι αγώνες είναι κοινωνικοποίηση, είναι το ταξίδι με το λεωφορείο και το καράβι, είναι γλέντι, είναι οι άνθρωποι και όχι οι χρόνοι και οι διακρίσεις. Αλλά ακόμα και αν πρέπει να προσαρμοστούμε, οφείλουμε να το κάνουμε με ασφάλεια.

Προσωπικά τιμώ τους διοργανωτές εκείνους, που παίρνουν την απόφαση να αναβάλουν μεγάλα event υπό την πίεση της τραγωδίας που βιώνουμε, για να μη θέσουν σε κίνδυνο αθλητές, κατοίκους, εθελοντές και όλους όσους εμπλέκονται σε ένα event. Και δεν τους κατηγορώ για τυχοδιωκτισμό. Και σέβομαι το γεγονός ότι προσπαθούν να μην βάλουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, βάζοντας σε κίνδυνο την τσέπη τους και την επιβίωσή τους.

Ταυτόχρονα δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι διοργανωτές που κρατούν μια στάση αναμονής περιμένοντας τις εξελίξεις και τις οδηγίες. Είπαμε αυτή η κατάσταση που βιώνουμε είναι «βλέποντας και κάνοντας». Το να κερδίζει κάποιος χρόνο, δεν είναι και τόσο κακό, το θέμα είναι πώς τον κερδίζει και τι επιδιώξεις τελικά έχει. Και πιστέψτε με, όλα αρχίζουν σιγά-σιγά να γίνονται ξεκάθαρα.

ΥΓ: Σε επόμενο άρθρο, θα αναφερθώ για το θέμα των διοργανώσεων και το πόσο δύσκολο είναι να στήσεις έναν αγώνα υψηλών προδιαγραφών. Γιατί πολύς κόσμος έχει άγνοια και κάποιοι αυτό το εκμεταλλεύονται…

ΥΓ: Όσοι υποστηρίζουν ότι ο Κορωνοϊός δεν υπάρχει, ας μην διαβάσουν το άρθρο. Κυκλοφορούν «Τα νέα της Αμοιβάδας» κάθε εβδομάδα στα περίπτερα με όλα τα τελευταία νέα που αφορούν τους μονοκύτταρους οργανισμούς.

Διαβάστε επίσης: Θα γίνουν αγώνες δρόμου μέσα στο 2020; Όλα τα δεδομένα

Previous ArticleNext Article

Αθλητικές διοργανώσεις και τουριστικοί προορισμοί στην εποχή του Covid-19

Της Ίριδας Κουβέλη *

Ο νέος κορονοϊός άλλαξε όλη την καθημερινότητά μας, τις συνήθειες μας, τον τρόπο που καλούμαστε να συμπεριφερθούμε στην κοινωνική μας ζωή και εντέλει όλη την κοινωνία που ζούμε.

Ο αθλητισμός, ο οποίος αποτελεί ένα πολύ ζωντανό κομμάτι αυτής της κοινωνίας, δεν μπορούσε να μην επηρεαστεί. Αθλητικές διοργανώσεις που ακυρώνονται και άλλες χωρίς θεατές, μείωση του αριθμού αθλητών σε Πρωταθλήματα, αλλαγές στους κανονισμούς αθλημάτων, αποστάσεις ανάμεσα σε παίκτες την στιγμή του πανηγυρισμού ενός γκολ, συχνά τεστ σε ομάδες, κατακόρυφη αύξηση των e-sports, είναι κάποιες από τις πολλές αλλαγές που η νέα εποχή του κορονοϊού έχει ήδη επιφέρει στον τομέα του αθλητισμού σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τα αθλητικά γεγονότα και οι τόποι διεξαγωγής τους

Είναι ευρέως αποδεκτό τα τελευταία χρόνια ότι οι αθλητικές διοργανώσεις αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του αθλητικού τουρισμού που μπορεί μια χώρα να αναπτύξει.

Είναι επίσης προφανής η συνεισφορά των αθλητικών αυτών διοργανώσεων στην τόνωση των τοπικών οικονομιών, στην δυνατότητα που προσφέρουν για επίσκεψη σε νέους τόπους, στην γνωριμία με νέα έθιμα, με την τοπική ιστορία και τις παραδόσεις, την γαστρονομία και γενικά τον πολιτισμό που εκφράζουν οι εκάστοτε προορισμοί στους οποίους πραγματοποιούνται οι αθλητικές διοργανώσεις.

Κάτω από αυτό το πρίσμα και με δεδομένο ότι οι αθλητικές διοργανώσεις στην Ελλάδα γίνονται κατά πλειοψηφία σε μικρές/μεσαίες πόλεις και προορισμούς, δηλαδή μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα, και συνήθως σε «χαμηλές» τουριστικές περιόδους, το πλήγμα από την ακύρωση τέτοιων γεγονότων μπορεί να είναι πολύ σημαντικό γι’ αυτούς τους προορισμούς.

Ο Προορισμός – κρίσιμη παράμετρος της αθλητικής διοργάνωσης

Οι προορισμοί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας αθλητικής διοργάνωσης, από τους ντόπιους κατοίκους και εθελοντές , έως τα ξενοδοχεία της περιοχής, εστιατόρια, μαγαζιά, δραστηριότητες, αξιοθέατα, τοπικούς προμηθευτές, μέσα μετακινήσεων, υποδομές υγείας κ.λ.π.

Αυτή η αλληλεξάρτηση μεταξύ διοργάνωσης και προορισμού έχει αποκτήσει άλλη δυναμική στην εποχή των επιδημιών. Οφείλουν λοιπόν οι διοργανωτές αθλητικών events στο νέο σχεδιασμό τους να λάβουν υπ’ όψη τον τόπο (προορισμό) με πιο ολιστικό τρόπο. Έτσι, κάτω από τις νέες συνθήκες, τίθενται συγκεκριμένα ερωτήματα:

  1. Είναι ο προορισμός «έτοιμος» από πλευράς υγειονομικών υποδομών και διαδικασιών απόκρισης να δεχθεί κόσμο που ενδεχομένως ανάμεσά του υπάρχουν φορείς του ιού; Και τι σημαίνει «έτοιμος» προορισμός;
  2. Πόσο κόσμο μπορεί να υποδεχτεί ο προορισμός με τα νέα δεδομένα κοινωνικής απόστασης αλλά και αντιμετώπισης ύποπτων περιστατικών (carrying capacity); Ποια είναι η «χωρητικότητα» των εξωτερικών/εσωτερικών χώρων, των τουριστικών αλλά και υποστηρικτικών υποδομών (οδικό δίκτυο, χώροι συγκέντρωσης, ξενοδοχεία, υποδομές απομόνωσης ύποπτων κρουσμάτων, κέντρα υγείας, κ.α.);
  3. Πώς μειώνει ο διοργανωτής τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού στην τοπική κοινωνία από επισκέπτες, συμμετέχοντες ή θεατές, και ποιες διαδικασίες μπαίνουν σε εφαρμογή για γρήγορη ιχνηλάτηση τυχόν κρουσμάτων;
  4. Πόσο διατεθειμένη είναι η τοπική κοινότητα να υποδεχτεί «εισαγόμενο» πληθυσμό και να υποστηρίξει την διοργάνωση; (π.χ. εθελοντές). Ας σκεφτούμε εδώ, ότι ένας προορισμός μπορεί να είναι τελείως «καθαρός» από κρούσματα και αναλαμβάνει τον κίνδυνο εισαγωγής κρουσμάτων στην κοινότητά του με ενδεχόμενη περαιτέρω διασπορά.
  5. Πώς επικοινωνεί ο διοργανωτής στην τοπική κοινωνία τα μέτρα ασφαλείας που έχει λάβει και πώς την προετοιμάζει σε περίπτωση κρουσμάτων στα πλαίσια της διοργάνωσης;

Στα παραπάνω ερωτήματα θα πρέπει να προστεθεί ένας μεγάλος προβληματισμός για τον αντίκτυπο προς την διοργάνωση συνολικά, αν μέσω ή στα πλαίσια αυτής υπάρξει διασπορά του ιού στην κοινότητα με πιθανό αποτέλεσμα την ανάγκη λήψης περιοριστικών μέτρων για τον πληθυσμό ή και ακόμα δυσμενέστερων επιπτώσεων.

Όλες αυτές οι προκλήσεις θα πρέπει να απασχολήσουν διοργανωτές αθλητικών events και να αναπτύξουν σχέδια δράσης με την υποστήριξη όλων των εμπλεκομένων της τοπικής κοινωνίας: Δήμο, Περιφέρεια, Φορείς, Υγειονομικό προσωπικό/δομές, Τοπικούς Συλλόγους, Ενώσεις Ξενοδόχων, Προμηθευτές, Εθελοντικές οργανώσεις, κ.λ.π. Τα σχέδια αυτά πρέπει να βασίζονται σε μεθοδολογία η οποία θα εξασφαλίζει:

Α. Μείωση του ρίσκου μετάδοσης του ιού στον προορισμό συνολικά

Β. Δυνατότητα γρήγορης ιχνηλάτησης κρουσμάτων.

Γ. Άμεση αντίδραση σε περίπτωση πιθανών κρουσμάτων πριν, κατά την διάρκεια και μετά το πέρας της διοργάνωσης

Δεν είναι λοιπόν χρέος μόνο του κράτους να «καλύψει» μία διοργάνωση σε περίπτωση κρουσμάτων. Είναι ευθύνη και των διοργανωτών να σχεδιάζουν εκδηλώσεις με τρόπο που να μειώνεται ο κίνδυνος για τον προορισμό ο οποίος θα φιλοξενήσει την κάθε διοργάνωση.

Αν θέλουμε να μιλάμε για βιώσιμα αθλητικά-τουριστικά γεγονότα, δεν μπορούμε να ξεχνάμε την σύνδεση των αθλητικών events (ως τουριστική δραστηριότητα) με τις τοπικές κοινωνίες των προορισμών.

Εκείνες είναι άλλωστε που ωφελούνται από την διεξαγωγή μιας αθλητικής διοργάνωσης στον τόπο τους, αλλά οφείλουμε και να τις προστατεύσουμε από τυχόν ανεξέλεγκτες επιπτώσεις.

* Ίρις Κουβέλη

 MSc. Sports Management

Sport Events and Destinations integrator

Μέλος της Ομάδας FLATOD-19 – Ευέλικτοι Τουριστικοί Προορισμοί

Απώλεια λίπους και γράμμωση σε 10 βήματα

Του Νίκου Καφετζόπουλου*

Η απώλεια λίπους και η γράμμωση δεν είναι κάτι εύκολο, αλλά θέλει συστηματική προσπάθεια. Ας δούμε ποια είναι τα συστατικά εκείνα της διατροφής που μπορούν να σας βοηθήσουν να πετύχετε το στόχο της απώλειας λίπους και της γράμμωσης του σώματος σας.

Μια αυστηρή δίαιτα από μόνη της δεν είναι σίγουρα η λύση, γιατί θα έχει ως επακόλουθο την αναπόφευκτη απώλεια μυικής μάζας και σίγουρα δεν θα έχετε το αποτέλεσμα που περιμένετε. Τι πρέπει να κάνετε:

1: Κάντε παράλληλα άσκηση

Το τρέξιμο είναι ένας από τους απλούστερους τρόπους για να κάψετε λίπος εύκολα, αφού όχι μόνο βοηθά στην καύση του, αλλά επιπλέον ενισχύει τον μεταβολισμό και αυξάνει την προσκόλληση σας στο πρόγραμμα διατροφής. Τα βάρη έχουν εξίσου καλά αποτελέσματα γιατί εκτός από την ανάπτυξη της μυικής μάζας έχουν και την ικανότητα να αυξάνουν τον μεταβολισμό για ώρες μετά.

Υποκατάστατα ζάχαρης: Είναι ασφαλή τελικά;

2: Κοιμηθείτε καλά

Η έλλειψη ύπνου είναι ικανή να γκρεμίσει τις προσπάθειές σας να χάσετε λίπος, δεδομένου ότι η έκκριση γκρελίνης προκαλεί έντονη επιθυμία για ζάχαρη και άλλα λιπαρά τρόφιμα. Επίσης η κόπωση την επόμενη μέρα θα σας κάνει πιο υποτονικούς και λιγότερο δραστήριους με αποτέλεσμα την επιβράδυνση του μεταβολισμού σας. Μη ξεχνάτε τέλος, ότι όσο πιο αργά κοιμηθείτε, τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες για μια βραδινή επιδρομή στο ψυγείο.

3: Ενυδάτωση

Το νερό είναι φυσικός καταστολέας της όρεξης. Ο εγκέφαλος πολύ συχνά δεν μπορεί να κάνει διάκριση μεταξύ των αισθημάτων της πείνας και της δίψας ή η διάκριση αυτή είναι θολή και συγκεχυμένη. Έτσι έλλειψη νερού μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη πρόσληψη τροφής. Επιπλέον δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η σωστή ενυδάτωση βελτιώνει την σωματική, την πνευματική απόδοση, ακόμα και την ευεξία μας.

4: Αυξήστε τις πρωτεΐνες

Για να προστατέψετε τον μυϊκό σας ιστό, συμπληρώστε τη διατροφή σας με άπαχο κρέας, ξηρούς καρπούς, γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά. Θα σας βοηθήσει να μείνετε χορτάτοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να περιορίσετε τις “junk” επιλογές σας.

5: Αποφύγετε το αλκοόλ

Μείνετε μακριά από το αλκοόλ, γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι να προσθέσετε 100-150 θερμίδες ανά ποτό (300-400 θερμίδες τα κοκτέιλ), οι οποίες και μετατρέπονται απ’ ευθείας σε σπλαχνικό λίπος.

6: Αποφύγετε το φαγητό εκτός σπιτιού

Όσο πιο πολύ προτιμάτε το σπιτικό φαγητό, τόσο καλύτερα θα πάτε. Οι μερίδες στα εστιατόρια μπορεί να είναι διπλάσιες και τριπλάσιες από αυτές που χρειάζετε το δικό σας σώμα. Αρκεί να σκεφτείτε ότι μια μακαρονάδα σε εστιατόριο μπορεί να ξεπερνά τις 1.200 θερμίδες, χωρίς τα παρελκόμενα.

7: Να τρώτε λιγότερο, αλλά όχι υπερβολές

Καταναλώνοντας λιγότερες από 1000 θερμίδες την ημέρα προκαλείτε το σώμα σας να ξεκινήσει την αποθήκευση λίπους και την επιβράδυνση του μεταβολισμού με σκοπό την επιβίωση. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να χάσετε κάποιο αρχικό βάρος, αλλά μόλις αρχίσετε να τρέφεστε κανονικά, θα το κερδίσει όλο πίσω και με το παραπάνω. Σίγουρα το έχετε ξανακούσει.

Έτσι θα κάνετε υγιεινή διατροφή με μικρό κόστος

8: Δείπνο, το μικρότερο γεύμα της ημέρας

Βασική και εύκολη συμβουλή. Αν το καταφέρνετε, δύσκολα θα ξεπερνάτε τα ενεργειακά όρια σας και το πιο πιθανό είναι τελικά να αποφεύγετε την καθημερινή μικρή εναπόθεση λίπους, η οποία όσο περνάει ο καιρός γίνεται κάτι περισσότερο από εμφανής. Βραδινό κανονικό με ασφάλεια μπορούν να καταναλώνουν μόνο αθλητές.

9: Επιλέξτε φρούτα

Τα φρούτα αποτελούν ιδανικά σνακ, καθώς θα σας γεμίσουν με βιταμίνες και ενέργεια. Αν θέλετε να κάψετε λίπος, επιλέξτε τα έναντι των χυμών, οι οποίοι προσδίδουν περισσότερες θερμίδες, λιγότερες φυτικές ίνες και μικρότερο κορεσμό. Εννοείται ότι αποφεύγετε και άλλα συνηθισμένα σνακ, όπως κριτσίνια, κρακεράκια, μπισκοτάκια, αναψυκτικά με ζάχαρη, τυποποιημένους χυμούς, ζαχαρούχα ice tea κλπ. Ειδικά για άτομα με χαμηλή φυσική δραστηριότητα, το σνακ δεν μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από 1-2 μικρά φρούτα.

10: Γευματίστε πριν πεινάσετε και σταματήστε πριν χορτάσετε

Καταναλώστε 3 κυρίως γεύματα και 1-2 σνακ την ημέρα μόνο αν πεινάτε. Τα σνακ δεν είναι υποχρεωτικό να γίνονται, βοηθούν όμως κάποια άτομα να φτάνουν στο τραπέζι με ελεγχόμενη όρεξη. Ξεκινήστε πάντα με την σαλάτα, τρώτε με αργό ρυθμό για να αντιληφτείτε εγκαίρως το κορεσμό και σηκωθείτε αμέσως από το τραπέζι.

Το λίπος δεν φεύγει τοπικά, αλλά συνολικά. Συνδυάστε τα παραπάνω με ένα σωστό πρόγραμμα γυμναστικής αλλά να θυμάστε το εξής: Οι κοιλιακοί φτιάχνονται στη κουζίνα σας, όχι στο γυμναστήριο!

Διαβάστε επίσης: Η κατάλληλη διατροφή για ενίσχυση του ανοσοποιητικού

* Ο Νίκος Καφετζόπουλος είναι Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος. Έχει γράψει το βιβλίο “Πρακτικός οδηγός Αθλητικής Διατροφής”. Στο www.nutribase.gr μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τη δουλειά του.

x
Send this to a friend