Χρήστος Μποφίλιος: Η σωστή προπονητική δουλειά φέρνει πάντα αποτέλεσμα

Χρήστος Μποφίλιος: Η σωστή προπονητική δουλειά φέρνει πάντα αποτέλεσμα

Μια εξαιρετική προσπάθεια γίνεται στις ακαδημίες του Νηρέα Χαλανδρίου στην κολύμβηση. Με διακρίσεις και πρωτιές, αλλά κυρίως με ένα σωστό σχέδιο και προοπτική.

Άλλωστε, δεν γίνονται θαύματα. Η σωστή νοοτροπία, το πλάνο και η υπομονή είναι το “Α” και το “Ω” στο χτίσιμο μιας ομάδας που θα πρωταγωνιστεί τα επόμενα χρόνια στους αγώνες κολύμβησης.

Συναντήσαμε τον Χρήστο Μποφίλιο στο Spetsathlon 2019. Ο ίδιος πιστός για μια ακόμα χρονιά στο ραντεβού του με τις Σπέτσες και το κορυφαίο τρίαθλο της χώρας, κατέλαβε τη 2η θέση overall στα 1000 μ. στον κολυμβητικό του Σαββάτου και τη 2η θέση του Endurance Triathlon Relay μαζί με τους Κασταμούλα στο ποδήλατο και Δημητριάδη στο τρέξιμο με την ομάδα των Holmes Place.

Μιλήσαμε για την προσπάθεια που γίνεται στον Νηρέα, για τον τρόπο που προετοιμάζονται οι αυριανοί πρωταθλητές και πρωταγωνιστές και φυσικά για τα όσα έχει στα σχέδιά του ο ιδρυτής της CB Swimming, που πρωταγωνιστεί στις πισίνες και στην ανοικτή θάλασσα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πόσο χρόνο χρειάζεται ένας προπονητής για να «φέρει» τα πρώτα αποτελέσματα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σίγουρα παίζει ρόλο σε τι κατάσταση θα παραλάβεις την ομάδα. Δεν είναι το ευκολότερο πράγμα να αλλάξεις 20 χαρακτήρες 9-12 ετών. Θεωρώ ότι μήνα με το μήνα εφαρμόζω την δικιά μου νοοτροπία και τα πρώτα αποτελέσματα φαίνονται στα μέσα της σεζόν, μερικές φορές και τέλος.

ΕΡ: Ποσα παιδιά υπάρχουν στην ακαδημία αυτή τη στιγμή και ποιος είναι ο στόχος;

ΑΠ: Στις ακαδημίες μας έχουμε κοντά στα 200 παιδιά. Στόχος μας είναι να μάθουμε σε αυτά τα παιδιά και τα τέσσερα στυλ της κολύμβησης (ελεύθερο, ύπτιο, πρόσθιο, πεταλούδα), να αποκτήσουν όσο το δυνατόν καλύτερη τεχνική, να αγαπήσουν το άθλημα της κολύμβησης και να προχωρήσουν στην προαγωνιστική ομάδα όπου με πιο εντατική προπόνηση, θα τους δοθεί η ευκαιρία να στελεχώσουν την αγωνιστική ομάδα και να διακριθούν.

ΕΡ: Διάβασα μια μελέτη πρόσφατα που λέει ότι τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό, βελτιώνονται και στα μαθήματα του σχολείου γιατί γίνονται πιο μεθοδικά. Ισχύει;

ΑΠ: Ισχύει, ναι. Τα παιδιά που ασχολούνται με κάποιο άθλημα, έχουν περιορισμένο χρόνο, οπότε αναγκαστικά πρέπει να τον διαχειρίζονται με τρόπο τέτοιο ώστε να τα προλαβαίνουν όλα. Οπότε μπαίνουν σ ένα πρόγραμμα συγκεκριμένο που με τον καιρό γίνεται συνήθεια και λειτουργούν μεθοδικά. Ένας αθλητής καλείτε να ακούει, να καταλαβαίνει και να εκτελεί οδηγίες στην προπόνηση γρήγορα και αποτελεσματικά οπότε αυτό, τον κάνει να βελτιώνει και την αντίληψη του στα μαθήματα του σχολείου.

ΕΡ: Μπορεί ο Νηρέας να γίνει το σημείο αναφοράς τα επόμενα χρόνια στην κολύμβηση; Ποια είναι α συστατικά που χρειάζονται;

ΑΠ: Ο Νηρέας θεωρώ ότι πάντα ήταν σημείο αναφοράς. Είναι ένα σωματείο που έχει αρκετές επιτυχίες. Όπως ξέρουμε όλοι μας όμως υπάρχουν οι καλές, οι μέτριες αλλά και οι κακές στιγμές. Έτσι πρέπει να ξανά ξεκινήσει από την αρχή το στήσιμο και η δημιουργία μιας ομάδας.

Το βασικότερο συστατικό είναι να υπάρχουν πολλά παιδιά στις ακαδημίες μας. Στα πλαίσια αυτά διοργανώνουμε το SUMMER CAMP με μότο Πλατσουρίζω, Παίζω, Κολυμπώ με τους φίλους που αγαπώ.

Έτσι ώστε να φέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά να γνωρίσουν το άθλημα της κολύμβησης και να τους δώσουμε την δυνατότητα να εξελιχθούν και να στελεχώσουν την προαγωνιστική ομάδα και μετέπειτα την αγωνιστική.

Άλλο ένα βασικό συστατικό είναι η εκμάθηση της σωστής τεχνικής στις μικρές ηλικίες. Τέλος η δημιουργία ενός καλού προπονητικού team, με σωστό σχεδιασμό, βασισμένο στην εξέλιξη κάθε αθλητή και της ομάδας συνολικά.

Παναγιώτης Βελέντζας: Χρειάζεται πολλές θυσίες ο πρωταθλητισμός

Ο προπονητής της αγωνιστικής ομάδας του Νηρέα και προπονητής του πρωταθλητή μας Απόστολου Χρήστου, ο Παναγιώτης Βελέντζας, μίλησε επίσης στο runnfun.gr για την προσπάθεια που γίνεται σε επίπεδο πρωταθλητισμού: “Όταν ένα παιδί ξεκινάει την ενασχόλησή του με την κολύμβηση δεν θα ε πρέπει να ξεκινάει με την προοπτική του να γίνει πρωταθλητής πρέπει πρώτα να μάθει σωστά τα μυστικά της κολύμβησης και μετά να του δοθούν οι δυνατότητες και οι προϋποθέσεις ώστε να κολυμπήσει σε αγωνιστικό αθλητισμό. Ο πρωταθλητισμός είναι κάτι διαφορετικό και πολύ δύσκολο με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα να γίνει πραγματικότητα”. Όσο για τις θυσίες που πρέπει να κάνει ένας κολυμβητής για να φτάσει σε υψηλό επίπεδο και πως διαχειρίζεται ένας προπονητής τις δύσκολες στιγμές που μπορεί να καταβάλουν έναν αθλητή, ο κ. Βελέντζας τόνισε: “Οι θυσίες που χρειάζονται είναι πάρα πολλές τόσο προσωπικές τόσο της οικογένειας αλλά και οικονομικές η διαχείριση δύσκολων καταστάσεων από τον προπονητή απαιτεί εμπειρία καθαρό μυαλό γνώσεις και πίστη στον εαυτό του και στις δυνατότητες και τις δικές του αλλά και του αθλητή του”.

Εξαιρετική παρουσία του Νηρέα στο μίτινγκ “LEFKOS PYRGOS”

Η προαγωνιστικη ομάδα του Νηρέα Χαλανδρίου πήρε μέρος στους διεθνείς αγώνες LEFKOS PYRGOS International Swim Meeting for Youth Ages το Σαββατοκύριακο που πέρασε στη Θεσσαλονίκη. Οι μικροί κολυμβητές του Χρήστου Μποφίλιου και Γιώργου Καραθάνου έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό στην απαιτητική διοργάνωση καταφέρνοντας να πλασαριστούν εντός οκτάδας καθώς και να κατακτήσουν 1 χρυσό, 1 ασημένιο και δύο χάλκινα.

Previous ArticleNext Article

O όγκος στον εγκέφαλο τον έκανε 190 κιλά, αλλά η θέλησή του Μαραθωνοδρόμο!

Η ιστορία του Carl Dudley που έχασε 45 κιλά και τερμάτισε σε Μαραθώνιο

Του Γιώργου Αράπογλου

Σε πολύ μικρή ηλικία ο Carl Dudley βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο. Παρά το γεγονός ότι ξεπέρασε τον κίνδυνο, μια σημαντική παρενέργεια που επηρέασε τον οργανισμό του, τον έφερε σε σημείο να ζυγίζει περίπου 190 κιλά.

Νέος άνθρωπος, με όρεξη για ζωή και δημιουργία, αποφάσισε πως άξιζε μια δεύτερη ευκαιρία. Είχε ένα όνειρο. Να τρέξει κάποτε σε έναν Μαραθώνιο. Παρακάτω, ο Carl εξιστορεί με αφοπλιστικό τρόπο, πώς κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Η συγκλονιστική αφήγηση του 34χρονου Βρετανού στο runnersworld.

Τότε

Σε ηλικία 9 ετών, το 1995, διαγνώστηκα με όγκο στον εγκέφαλο. Παρ’ όλο που χειρουργήθηκα με επιτυχία, το κομμάτι του εγκεφάλου μου που επηρεάζει την όρεξή μου, καταστράφηκε.

Όταν ήμουν μικρός, λάτρευα το τρέξιμο, αλλά μετά το χειρουργείο μου άρχισα σταδιακά να παίρνω βάρος. Ένα μέρος της κατάστασης αυτής οφειλόταν στην φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνα – και ακόμα παίρνω μέχρι και σήμερα – και στο γεγονός ότι δεν μπορούσα να αντιληφθώ ότι ήμουν πλήρης τροφής.

Στην εφηβεία μου και από τα είκοσι μου και μετά, έγινα αρκετά τεμπέλης. Σε αυτό συντέλεσε και η δουλειά μου στην τράπεζα, που προϋπέθετε πολλές ώρες καθιστικής ζωής πίσω από ένα γραφείο. Ήμουν τρομερά λιχούδης και είχα ιδιαίτερη αδυναμία σε σοκολάτες και πατατάκια που έπαιρνα από αυτόματους πωλητές. Το βάρος μου έφτασε ακόμα και τα 190 κιλά.Ο γιατρός μου με προειδοποίησε πως η υγεία μου κινδύνευε και κινδύνευα να αναπτύξω διαβήτη τύπου 2 ή καρδιακά προβλήματα, παρ’ όλα αυτά, εγώ συνέχιζα να τρώω υπερβολικές ποσότητες.

Για γεύμα έτρωγα πολλές φορές μια ολόκληρη πίτα και πουρέ, ενώ το δείπνο μου ήταν γενναίες ποσότητες από τα μαγειρευτά φαγητά της μαμάς μου.

Η μεταστροφή

Ένα Κυριακάτικο πρωινό τον Αύγουστο του 2014, αποφάσισα να προσπαθήσω να περπατήσω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Κατά κάποιον τρόπο, μου έδωσε κίνητρο να γίνω πιο ενεργητικός. Σύντομα, αποφάσισα να προσπαθήσω να κάνω το επόμενο βήμα και να κάνω λίγο jogging.

Τον Φεβρουάριο του 2015 γράφτηκα στην ομάδα πρωινού τρεξίματος του τοπικού καταστήματος αθλητικών ειδών. Την πρώτη φορά που πήγα, μπορούσα να τρέξω μόλις 50 μέτρα από ένα ελαφρύ τρέξιμο 5 χιλιομέτρων. Κοκκίνιζα και μου κοβόταν η αναπνοή. Αλλά επέμεινα και δεν το παράτησα και πρόσθεσα και ένα μεσοβδόμαδο τρέξιμο.

Αφού πήρα μέρος σε έναν φιλανθρωπικό αγώνα 5 χιλιομέτρων, έτρεξα στον κλασικό αγώνα 10K τον Ιούλιο 2015. Ακόμα ζύγιζα περίπου 185 κιλά κι έτσι ήμουν ευχαριστημένος που κατάφερα και τερμάτισα σε 01:45:00. Γράφτηκα στην ομάδα Wimbledon Windmilers και στους Backpackers και πλέον τρέχω τέσσερις φορές την εβδομάδα.

Ο πρώτος μου Ημιμαραθώνιος ήταν στο Royal Parks το 2016. To φθινόπωρο toy 2018 πήρα μέρος στον Μαραθώνιο του Βερολίνου και τερμάτισα σε 07:06:00 κερδίζοντας μόνο το βανάκι που μάζευε όσους εγκατέλειπαν! Από τότε που άρχισα να τρέχω συστηματικά, η μέση μου έπεσε σε νούμερο από το 58 στο 44 και το στήθος μου από το 60 στο 50 και ζυγίζω 145 κιλά.

Στόχος μου είναι να χωρέσω σε κάποια από τα μπλουζάκια όσων τερμάτισαν στους περίπου 40 αγώνες που έχω κάνει μέχρι τώρα.

Το μέλλον…

Το τρέξιμο μου άλλαξε ολοκληρωτικά την εμφάνιση και τα ενδιαφέροντα μου. Το junk food και τα ποτά με κενές θερμίδες είναι πλέον παρελθόν. Τώρα τα σνακ μου είναι φρούτα, καρύδια και μπάρες δημητριακών. Γράφτηκα επίσης και σε μαθήματα γυμναστικής. Η αυτοπεποίθησή μου έχει αυξηθεί πάρα πολύ και συνεχώς κάνω καινούριους φίλους χάρη στο τρέξιμο. Αυτό που θα ήθελα είναι να τρέχω περισσότερο και, ελπίζω, γρηγορότερα.

Θα ήθελα να καταφέρω να τρέξω στον Μαραθώνιο του Λονδίνου, όπως ο μπαμπάς μου ο Roy, που το είχε κάνει πολλές φορές. Είναι πολύ περήφανος για μένα και θα ήθελα να τρέχω μαζί του όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Απολαμβάνω να ταξιδεύω στο εξωτερικό για να τρέχω και έχω θέσει μεγάλο στόχο να τρέξω και τους έξι μεγάλους Μαραθωνίους, καθώς επίσης και τον Μαραθώνιο της Σιγκαπούρης, που είναι μια από τις αγαπημένες μου πόλεις. Πραγματικά μου αρέσει πολύ η χαλαρή και φιλική ατμόσφαιρα των trail races και γι’ αυτό θα ήθελα να κάνω όσο περισσότερους μπορώ.

Μπορεί να μην κερδίσω ποτέ σε κάποιον αγώνα, αλλά το αληθινό επίτευγμα για μένα είναι η γραμμή τερματισμού και όχι ο χρόνος τερματισμού.

Η ριζική αλλαγή

Ξεκινήστε θέτοντας ταπεινούς στόχους. Ακόμα και ένας αγώνας ενός μιλίου, είναι καλύτερος από το τίποτα. Μην αλλάξετε μονομιάς την δίαιτα σας. Εγώ άλλαξα τα ανθρακούχα αναψυκτικά με αρωματισμένο νερό πριν πιο κανονικό νερό. Όταν νιώσετε έτοιμοι, γραφτείτε σε κάποιον αγώνα και ακολουθείστε πιστά ένα πρόγραμμα προπόνησης. Αυτό θα σας δώσει κίνητρο.

Κοινωνικοποιηθείτε κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, καθώς το να συνομιλείτε με άλλους δρομείς, θα σας κάνει να βγάλετε από το μυαλό σας ότι το κάνετε μόνο για να χάσετε βάρος.

Διαβάστε ακόμα: Από υπέρβαρος ο Αυγουστίνος έγινε ρέκορντμαν αγώνων δρόμου!

Σπάει καρδιές το αγόρι με εγκεφαλική παράλυση που ολοκλήρωσε μαραθώνιο!

Του Μάνου Χατζηγιάννη-“Κουζουλοί Δρομείς-Ομάδα Αλληλεγγύης”

Ο Tobias Weller είναι ο μικρός ήρωας σε καιρούς που η ανθρωπότητα τους έχει ανάγκη όσο τίποτε άλλο! Ο εννιάχρονος, με εγκεφαλική παράλυση, συγκέντρωσε 60.000 λίρες (100.000 δολάρια) για φιλανθρωπικούς σκοπούς περπατώντας πάνω και κάτω στο δρόμο του σπιτιού του στο Σέφιλντ για 70 ημέρες

Με επευφημίες από πλήθη που παρέμεναν σε απόσταση λόγω κορονοϊού υποδέχτηκαν οι περίοικοι τον εννιάχρονο Tobias Weller, ένα αγόρι με αυτισμό και εγκεφαλική παράλυση, όταν ολοκλήρωσε την αξιοσημείωτη πρόκληση του να περπατήσει απόσταση μαραθωνίου για να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Διαβάστε αναλυτικά στο coverstories.gr

x
Send this to a friend