Πνιγμός σε αυτοκίνητο μέσα στο νερό και μια πρόταση που μπορεί να σώσει ζωές!

Πως θα σας φαινόταν αν σας λέγαμε ότι στην Ελλάδα έχουμε περίπου δύο θανάτους το μήνα από πνιγμούς ύστερα από πτώση αυτοκινήτων μέσα σε νερό;

Το στοιχείο είναι πραγματικά εντυπωσιακό και μάλιστα έχει αυξανόμενη τάση, ενώ στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο οι θάνατοι είναι ακόμα περισσότεροι.

Μάλιστα πρόκειται για τραγικό και επώδυνο θάνατο, δεδομένου ότι σύμφωνα με στοιχεία της πυροσβεστικής και του ΕΚΑΒ οι περισσότεροι νεκροί που απεγκλωβίζονται από τα αυτοκίνητα, δεν έχουν καταλήξει από τραύματα, αλλά από πνιγμό και μάλιστα έχοντας τις αισθήσεις τους.

Τι θα λέγατε επίσης, αν σας λέγαμε ότι υπάρχει ένας απλός τρόπος όλα αυτά να αποφευχθούν και μάλιστα με ένα συνολικό κόστος που κανείς δεν μπορεί να πει όχι;

Γιατί τα λέμε όλα αυτά θα πει κανείς; Τι δουλειά έχει ένα αθλητικό site που καλύπτει τα δρώμενα στον μαζικό αθλητισμό με ένα τέτοιο θέμα;

Η απάντηση είναι απλή: Lifeguard Hellas.

Δεν υπάρχει ούτε ένας αθλούμενος σε αυτή τη χώρα που να παίρνει μέρος σε αγώνες και να μην έχει πετύχει ποτέ σε κάποιον από αυτούς τη Μανία τον Σπύρο και τα άλλα παιδιά της ομάδας ναυαγοσωστών που καλούνται από τους κατά τόπους διοργανωτές, προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε στεριά και θάλασσα.

Ένας ναυαγοσώστης εξάλλου, για όποιον δεν γνωρίζει, περνάει από εκπαίδευση και είναι σε θέση να παρέχει τις πρώτες βοήθειες είτε αφορά περίπτωση πνιγμού, είτε τραυματισμό από άλλη αιτία.

Το runnfun.gr βρέθηκε πριν από λίγες ημέρες στα γραφεία της Lifeguard Hellas (Eυαγγελιστρίας 6 ΚΑΛΛΙΘΕΑ, 176 71) προκειμένου να κάνει ένα αφιέρωμα στους ανθρώπους που φροντίζουν για την ασφάλεια όλων μας, ωστόσο, κουβέντα στην κουβέντα… έπεσε πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, το οποίο δεν ήταν δυνατόν να αγνοήσει.

Αρχικά μας έκανε μεγάλη εντύπωση ο αριθμός. Στη χώρα μας να πνίγονται 20 άνθρωποι κάθε χρόνο μέσα στο αυτοκίνητό τους, δεν είναι δα και λίγο πράγμα.

Μητριτσάκης: Μας προβληματίζει αυτό το θέμα από το 2004

Ο Σπύρος Μητριτσάκης, καθηγητής φυσικής αγωγής και εκπαιδευτής ναυαγοσωστικής Α’ βοηθειών, έκανε την αναφορά στο θέμα και μοιραία η κουβέντα πήρε άλλη κατεύθυνση.

“Ειναι τραγικό γεγονός πως όταν πέσει ένα αυτοκίνητο στο νερό, οι πόρτες δεν ανοίγουν, οι ζώνες μπλοκάρουν και ακινητοποιούν τους επιβάτες ενώ σε ελάχιστα δευτερόλεπτα απενεργοποιείται το ηλεκτρικό σύστημα και δεν ανοίγουν τα παράθυρα τα οποία είναι ως επί το πλείστον ηλεκτρικά. Οι επιβάτες δεν έχουν κανένα τρόπο να αντιδράσουν. Απελπισμένοι, φοβισμένοι και πανικόβλητοι καταφεύγουν στο έσχατο μέσο να χτυπάνε απεγνωσμένα τζάμια με γροθιές, που όμως είναι αδύνατο να σπάσουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια φρικτή παγίδευση των επιβατών και σε 1-2 λεπτά επέρχεται φριχτός θάνατος”, λέει ο Σπύρος.

Το ερώτημα επιβεβλημένο. Και πως θα γλιτώσουμε αν ποτέ συμβεί κάτι τέτοιο: “Έχουν γίνει πολλές έρευνες κλπ που ακόμα και τώρα αναζητούν λύσεις. Έχουν γίνει προτάσεις από μεγάλα πανεπιστήμια μέχρι και για ξεχωριστό ειδικό ηλεκτρικό σύστημα στα παράθυρα ώστε να μην απενεργοποιείται. Που δυστυχώς είναι ανεφάρμοστες για διάφορους λόγους. Η Lifeguard Hellas από το 2004 έχει εντοπίσει και ασχοληθεί με το πρόβλημα. Υπάρχουν διαφορά εργαλεία θραύσης κρυστάλλων στο εμπόριο. Όλες οι προτάσεις διεθνώς είναι στο να τα παρουσιάζουν και να προτείνουν απλώς την ύπαρξη τους στα αυτοκίνητο. Αποτέλεσμα να μην το διαθέτει κανείς, Επισης διεθνώς. Εμείς αρχικά προτείνουμε να νομοθετηθεί η υποχρεωτική ύπαρξη του σε κάθε αυτοκίνητο. Τότε υπάρχουν τεράστιες πιθανότητες να το χρησιμοποιήσει αυτός που βρίσκεται σε τόσο δραματική θέση και κίνδυνο. Όπως λέμε: Σκοπός ναι ειναι να σώσουμε ΜΙΑ ζωή. Στο τέλος, όμως, θα σωθούν πολλές..”

Όπως μας είπε ο Σπύρος η Lifeguard Hellas δεν θέλει απλά να δείξει στον κόσμο το σωστό εργαλείο που πρέπει να υπάρχει μέσα στο αμάξι, αλλά και να εκπαιδεύσει στους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν μια τέτοια κατάσταση, προκειμένου αν ο μη γένοιτο, βρεθεί κανείς σε τέτοια κατάσταση να μην είναι η πρώτη φορά και να ξέρει τη πρέπει να κάνει.

 

Είναι άλλωστε δύσκολο, ακόμα και αν διαθέτεις το κατάλληλο εργαλείο, να έχεις εκείνη την ώρα την ψυχραιμία να εφαρμόσεις για πρώτη φορά οδηγίες, χωρίς να έχεις δοκιμάσει έστω μία φορά.

“Έχουμε τρόπο και σχέδιο ώστε ο κάθε οδηγός να αυτοεκπαιδευτεί με πολύ απλό τρόπο και να αντιδράσει με πολλές πιθανότητες επιτυχώς. Το σχέδιο ευελπιστούμε και στοχεύουμε στη συνεργασία της πολιτείας ώστε να το προτείνουμε στο εξωτερικό που όπως σας προείπα μελετούν το πρόβλημα ψάχνοντας λύση. Η Ολλανδία έχει τριπλάσια ποσοστά τέτοιων ατυχημάτων από την Ελλάδα. Και θα είναι μια πόλη σημαντική προβολή της χώρας μας”, τονίζει ο Σπύρος Μητριτσάκης.
Είναι μια πρόταση που δίνει λύση

Αποφασίσαμε να δημοσιοποιήσουμε το συγκεκριμένο θέμα, αφού η πρόταση μας φάνηκε καλή.

Άλλωστε παγκόσμια το φαινόμενο είναι ακόμα πιο έντονο. Για παράδειγμα στη Νορβηγία έχουμε 4-5 πνιγμούς μηνιαίως, ενώ και στις ΗΠΑ σε πολιτείες με κανάλια και ποτάμια οι αριθμοί είναι μεγαλύτεροι.

με ένα πρόχειρο ψάξιμο μάλιστα στο διαδίκτυο διαπιστώσαμε ότι μεγάλες εκπομπές σε Ευρώπη και Αμερική ( π.χ. MythBusters, Top Gear κ.α.) έχουν ασχοληθεί με το συγκεκριμένο ζήτημα, τονίζοντας ότι μέσα στο αμάξι πρέπει να υπάρχει το “ειδικό εργαλείο” για θραύση τζαμιών για να καταφέρεις να γλιτώσεις.

Μόνο που κανείς δεν λέει πιο είναι αυτό το “ειδικό εργαλείο”, ενώ και στα πειράματα που έγιναν οι οδηγοί που έπεφταν στο νερό, θεωρούσαν δεδομένο ότι δεν θα κατάφερναν να βγουν ζωντανοί από αυτήν την παγίδα θανάτου, αφού είτε τα εργαλεία δεν δούλευαν, είτε δεν είχαν την ψυχραιμία να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Εκεί θέλει να εστιάσει Lifeguard Hellas, να δώσει τη λύση και να γλιτώσει έστω μία ζωή. Τι λέτε δεν αξίζει;

Δείτε τα βίντεο παρακάτω:

 

 

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Διακοπές: Γιατί είναι απαραίτητες για την υγεία

Οι διακοπές είναι απαραίτητες για τη σωματική και την ψυχική υγεία

Οι διακοπές είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια ανάπαυλα μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Yπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι οι άνδρες oι οποίοι επί πέντε χρόνια δεν είχαν κάνει καθόλου διακοπές, είχαν 20% υψηλότερο ποσοστό εμφάνισης καρδιακών παθήσεων, θνησιμότητας, και αντίστοιχα οι γυναίκες, που δεν απολάμβαναν καλοκαιρινό διάλειμμα εμφάνιζαν συχνότερα συμπτώματα κατάθλιψης, περισσότερο άγχος και δυσκολίες στον ύπνο.

Τα παραπάνω επισημαίνει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Άννα Καλυμνιού, μιλώντας για τις ευεργετικές επιδράσεις των διακοπών στη σωματική και ψυχική υγεία.

«Η επαφή με τη φύση είναι ευεργετική για όλους» τονίζει η κ. Καλυμνιού και προσθέτει: «Μελέτες και κλινική εμπειρία έχουν δείξει ότι ένα πολύ ψηλό ποσοστό (94%) ανθρώπων με ψυχική νόσο, παρουσίαζαν βελτίωση των συμπτωμάτων όταν έρχονταν σε επαφή με τα φύση. Εκτιμάται επίσης ότι η φυσική δραστηριότητα (άσκηση) σε εξωτερικούς χώρους, μαζί με την ταυτόχρονη πρόσληψη βιταμίνης D από τον ήλιο συμβάλλουν στη βελτίωση της διάθεσης και τη μείωση της κατάθλιψης. Επιπλέον τονώνονται οι νοητικές λειτουργίες της συγκέντρωσης και της προσοχής, δεδομένου ότι τα ερεθίσματα και οι πληροφορίες από το φυσικό περιβάλλον δεν είναι βομβαρδιστικές όπως είναι στα αστικά κέντρα».

Απαριθμώντας τα οφέλη των διακοπών στη ψυχική και σωματική υγεία αναφέρει ότι:

  • Μειώνουν τα επίπεδα των ορμονών του στρες (όπως η κορτιζόλη), με αποτέλεσμα να διατηρείται σε φυσιολογικά επίπεδα η πίεση και ο καρδιακός ρυθμός.
  • Έχει παρατηρηθεί ότι ο σωματικός πόνος (ημικρανίες, πονοκέφαλοι-αυχενικό σύνδρομο) που σχετίζεται με το στρες αμβλύνεται, όπως επίσης και ψυχοσωματικά συμπτώματα.
  • Τονώνονται νοητικές λειτουργίες (μνήμη, συγκέντρωση, προσοχή) μέσα από την κοινωνική συναναστροφή και καινούργια ερεθίσματα, όπως όταν πάμε σε ένα καινούριο προορισμό, ή διαβάζοντας ένα βιβλίο.
  • Παρέχονται περισσότερες ευκαιρίες για κίνηση και βελτίωση της φυσικής κατάστασης: περπάτημα στη θάλασσα, κολύμπι, χορός.
  • Βελτιώνεται η διάθεση με την απουσία των «πρέπει» της καθημερινότητας και με την επαφή με τις επιθυμίες μας (συναναστροφή μας με αγαπημένα πρόσωπα, η επαφή μας με τη φύση, η δυνατότητα να ακολουθήσουμε τους δικούς μας προσωπικούς ρυθμούς και να ασχοληθούμε κυρίως με όσα μας αρέσουν).
  • Προλαμβάνουν την επαγγελματική εξουθένωση (burn-out), ειδικά σε όσους ασχολούνται με επαγγέλματα παροχής κοινωνικών υπηρεσιών και υγείας, οι οποίοι είναι πιο επιρρεπείς.
  • Μας κάνουν πιο παραγωγικούς (περισσότερες ιδέες μας έρχονται στο νου όταν είμαστε εκτός δουλειάς)

Ωστόσο, υπάρχουν αρκετοί, οι οποίοι για διάφορους λόγους (π.χ. επαγγελματικούς, οικονομικούς κλπ) δεν έχουν τη δυνατότητα να φύγουν για διακοπές, με την έννοια που τις ορίζουν οι περισσότεροι, δηλαδή σε ένα διαφορετικό μέρος, για αρκετές μέρες κλπ. Σε όσους δεν μπορούν να πάνε κάπου για διακοπές η κ. Καλυμνιού συνιστά να εντάξουν στην καθημερινότητά τους μικρές διακοπές- «διαλείμματα» με τη μορφή δραστηριοτήτων που τους ευχαριστούν, ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις τους. Όπως για παράδειγμα μία βόλτα κοντά στη θάλασσα, ποδηλασία, καλοκαιρινά σπορ, επισκέψεις και έξοδοι με φίλους, μικρές εξορμήσεις τα Σαββατοκύριακα σε κοντινούς προορισμούς, συμμετοχή σε κοινωνικά-πολιτιστικά δρώμενα που οργανώνονται μέσα στην πόλη κλπ.

«Χρειάζεται να τονίσουμε δύο πράγματα: Πρώτον, ότι οι διακοπές χρειάζεται να είναι εξατομικευμένες και προσαρμοσμένες στις ανάγκες και στον τρόπο ζωής του καθένα και δεύτερον ότι συχνά κάτι που μας “χαλάει” τις διακοπές είναι οι υπέρμετρες προσδοκίες που έχουμε από αυτές: ότι πρέπει να πάμε στο καλύτερο μέρος, με το καλύτερο ξενοδοχείο, ότι θα ξεκουραστούμε τόσο, που μετά στη δουλειά μας δεν θα έχουμε καμιά δυσκολία, ότι θα ερωτευτούμε κεραυνοβόλα και θα αλλάξει η ζωή μας.

Οι προσδοκίες αυτές ενισχύονται απο το lifestyle που μας επιτάσσουν τα ΜΜΕ αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ας μην ξεχνάμε ότι οι διακοπές δεν είναι κάτι εξωπραγματικό, αλλά είμαστε εμείς οι ίδιοι σε πιο χαλαρή διάθεση. Τέλος, είναι σημαντικό να φροντίζουμε και κατά τη διάρκεια της χρονιάς να περνάμε όμορφα και να επιδιώκουμε μικρες διακοπές-αποδράσεις από την καθημερινότητα, ώστε να μην καταλήγουμε να υπερεπενδύουμε αποκλειστικά στις καλοκαιρινές μας διακοπές».

Διαβάστε ακόμα: Πώς θα συνδυάστε τις καλοκαιρινές διακοπές με την άσκηση

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Βελονισμός για απώλεια βάρους: Μπορεί να πετύχει;

Γράφει η Αδαμαντία Παπανιωάννου*

Η πρακτική του βελονισμού ξεκίνησε περίπου 3000 χρόνια πριν, στην αρχαία Κίνα. Παρόλο που στην ανατολή θεωρούνταν ως αποτελεσματική θεραπεία για ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων, στη Δύση χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την ανακούφιση από τον πόνο. Η μετάδοση της στον Δυτικό κόσμο αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό, καθώς η επιτυχία της θεραπείας δεν μπορούσε να διαπιστωθεί με επιστημονικό τρόπο και για πολλά χρόνια θεωρούνταν απάτη.

Ο βελονισμός συνίσταται στην ένθεση βελονών, πάχους τρίχας, σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος, γνωστά ως σημεία βελονισμού. Η θεραπεία στηρίζεται στην Κινέζικη θεωρία του Τσι (Qi), της ζωτικής ενέργειας που ρέει αρμονικά μέσα στο σώμα μας και είναι η βάση για την καλή υγεία. Η κυκλοφορία του τσι μέσα στο σώμα θεωρείται ότι γίνεται μέσω συγκεκριμένων μονοπατιών, καλούμενων «μεσημβρινών».

Οι μεσημβρινοί αλληλοσυνδέονται σε διάφορα σημεία του σώματος και στα σημεία αυτά βρίσκονται οι θέσεις στις οποίες εφαρμόζονται οι βελόνες. Η ροή του τσι μέσα στο σώμα θεωρείται ότι είναι αρμονική, όταν το yin και το yang, δηλαδή τα στοιχεία που αντιπροσωπεύουν το καλό και το κακό, βρίσκονται σε ισορροπία και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την καλή υγεία. Αντίθετα, όταν η ισορροπία των yin και yang διαταράσσεται, η ροή του τσι παρεμποδίζεται και ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση ασθενείας.

Εξηγείται ο μηχανισμός δράσης του βελονισμού από τη Δυτική Ιατρική;

Όπως είναι λογικό, οι θεωρίες των yin και yang και της ζωτικής ενέργειας που ρέει στο σώμα μας έρχονται σε σύγκρουση με όσα γνωρίζουμε στη δύση για την ανατομία και την παραδοσιακή ιατρική. Ο βελονισμός ανήκει στις τεχνικές Συμπληρωματικής και Εναλλακτικής Ιατρικής, όπου γίνεται μία προσπάθεια ενσωμάτωσης των τεχνικών του βελονισμού σε συνδυασμό πάντα με την επιστημονική προσέγγιση. Έτσι, έχουν προκύψει διάφορες τεχνικές βελονισμού πέραν του παραδοσιακού, όπως ο ιατρικός βελονισμός, ο ωτο-βελονισμός, ο ηλεκτροβελονισμός, ο βελνισμός με laser, ο κρανιοβελονισμός κ.ά.

Στη Δυτική ιατρική, πιστεύεται ότι ο βελονισμός λειτουργεί επηρεάζοντας τα επίπεδα νευροδιαβιβαστών του κεντρικού νευρικού συστήματος και διεγείροντας τα περιφερικά νεύρα στο σημεία αναφοράς. Αυτά τα διεγερμένα νεύρα μεταφέρουν στη συνέχεια τα σήματα κεντρικά, προκαλώντας την απελευθέρωση νευροχημικών ουσιών, όπως οι ενδορφίνες και η κορτιζόλη.

Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι η θετική επίδραση του βελονισμού (κυρίως σε καταστάσεις χρόνιου πόνου) είναι αποτέλεσμα του φαινόμενου placebo και της προσδοκίας που το άτομο έχει για τη θεραπεία. Γενικά, οι κλινικές δοκιμές αποτυγχάνουν να αποδώσουν στο βελονισμό ένα ξεκάθαρο και αξιόπιστο όφελος στην αντιμετώπιση χρόνιων καταστάσεων, παρόλα αυτά πολλοί ασθενείς επιλέγουν τον βελονισμό όταν η παραδοσιακή ιατρική αποτυγχάνει να δώσει λύση σε χρόνια προβλήματα.

Σε ποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται;

Ο βελονισμός έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία μίας πληθώρας παθολογικών καταστάσεων όπως ο πονοκέφαλος, ο πόνος στη μέση και τον αυχένα, η δυσεντερία, ο αγκώνας του τενίστα, o μετεγχειρητικός πόνος, η οδονταλγία, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο κολικός νεφρού, η ναυτία και ο εμετός και άλλες.

Τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι ο βελονισμός μπορεί να χρησιμοποιείται ασφαλώς σε καταστάσεις χρόνιου πόνου. Έρευνες έχουν δείξει ότι έχει θετικά αποτελέσματα κυρίως στις περιπτώσεις ημικρανίας, αρθρίτιδας και ινομυαλγίας. Θετικά αποτελέσματα, σε μικρότερη κλίμακα, φαίνεται να έχει επίσης σε πόνους στη μέση και στον αυχένα. Η έρευνα αναμένεται να συνεχιστεί καθώς οι υπάρχουσες μελέτες έχουν γίνει σε μικρό δείγμα ανθρώπων και δεν υπάρχουν πολλές τυφλές μελέτες, συνεπώς αυξάνεται η πιθανότητα μεροληψίας (bias).

Βελονισμός και απώλεια βάρους – υπάρχουν αποτελέσματα ερευνών;

Η εφαρμογή του βελονισμού με στόχο την απώλεια βάρους δεν είναι τόσο διαδεδομένη, όσο για άλλες χρόνιες καταστάσεις και αυτό πιθανόν συμβαίνει εξαιτίας της έλλειψης επαρκών επιστημονικών στοιχείων, που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της μεθόδου. Επιπλέον, ο σχεδιασμός τέτοιων μελετών είναι αρκετά πολύπλοκος και οι πρακτικές δυσκολίες έχουν να κάνουν με τον τύπο του βελονισμού που θα εφαρμοστεί κάθε φορά αλλά και με τον ίδιο τον βελονιστή (γνώσεις/ εμπειρία/ αποτελεσματικότητα).

Σε ανασκόπηση των πιο πρόσφατων κλινικών δοκιμών ο στόχος των παρεμβάσεων είναι η ενίσχυση του μεταβολικού ρυθμού, η μείωση της όρεξης (μέσω επίδρασης σε συγκεκριμένους νευροδιαβιβαστές και η αποκατάσταση της μη-ισορροπίας στον οργανισμό). Από τις έρευνες φαίνεται ότι συγκεκριμένες τεχνικές βελονισμού είναι πιθανό να παίξουν επικουρικό ρόλο σε μία συνολική προσπάθεια απώλειας βάρους. Χρειάζονται όμως περισσότερες έρευνες για να εξάγουμε ασφαλή και στέρεα συμπεράσματα.

Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη ότι μία παρέμβαση όπως ο βελονισμός, με σκοπό την απώλεια βάρους, συμπεριλαμβάνει και άλλες αλλαγές στον τρόπο ζωής όπως διατροφή και άσκηση. Συνεπώς, είναι άσκοπο να περιμένει κανείς να μειώσει το βάρος του «παθητικά» με την εφαρμογή και μόνο μιας τέτοιας μεθόδου. Τέλος, οι έρευνες που έχουν γίνει ως τώρα είναι κατά κανόνα μικρής διάρκειας συνεπώς είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί μελλοντικά. Η θεραπεία της παχυσαρκίας είναι μακροχρόνια και ανάλογα θα πρέπει να σχεδιαστούν και οι μελλοντικές μελέτες.

Μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύτηκε το 2018 στο αξιολογημένο από ομότιμους (peer-reviewed) περιοδικό Obesity Reviews συμπέρανε ότι ο συνδυασμός βελονισμού με συγκεκριμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής (διατροφή/άσκηση) ήταν περισσότερο αποτελεσματικός από ότι ο ψεύτικος βελονισμός, αλλά και από τις αλλαγές στον τρόπος ζωής χωρίς την εφαρμογή βελονισμού. Επιπλέον, ο βελονισμός (χωρίς αλλαγές στον τρόπο ζωής) δεν ήταν περισσότερο αποτελεσματικός από ότι ο ψεύτικος βελονισμός, ούτε περισσότερο αποτελεσματικός από την έλλειψη παρέμβασης.

Όπως φαίνεται ο βελονισμός από μόνος του δεν μπορεί να φέρει αποτελέσματα στην απώλεια βάρους, παρά μόνο αν συνοδεύεται από διατροφή και άσκηση. Στην ίδια μετα-ανάλυση φάνηκε ότι η εφαρμογή βελονισμού μαζί με αλλαγές στον τρόπο ζωής είχε αποτέλεσμα στην απώλεια βάρους μόνο υπέρβαρων υποκειμένων (Δείκτης μάζας σώματος >25 και <30) και όχι παχύσαρκων (Δείκτης μάζας σώματος >30).

Στον αντίποδα, έρευνες δείχνουν ότι ο βελονισμός δεν έχει καμία θετική επίδραση στην απώλεια βάρους. Αυτό έχει να κάνει πιθανόν με το σχεδιασμό της παρέμβασης, καθώς και με το ποια τεχνική βελονισμού χρησιμοποιείται κάθε φορά. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή ενός έμπειρου ιατρού με πιστοποιημένη εξειδίκευση στην εφαρμογή του βελονισμού και με σημαντική εμπειρία. Επιπλέον, δε θα πρέπει να παραλείπεται η ταυτόχρονη εφαρμογή της κατάλληλης διατροφής, καθώς είναι αυτή που θα λειτουργήσει σε συνδυασμό με το βελονισμό για το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Είναι ο Βελονισμός μια ασφαλής μέθοδος;

Σύμφωνα με τον Κώδικα Εφαρμογής Ιατρικού Βελονισμού που εξέδωσε η Ελληνική Κυβέρνηση προς αποφυγή σφαλμάτων και πλάνης: «Ο βελονισμός έχει αποδειχθεί ασφαλής όταν εφαρμόζεται από άρτια εκπαιδευμένους επαγγελματίες μετά από πλήρη εξέταση και διάγνωση καθώς και τήρηση των κανόνων ασφαλείας και δεοντολογίας».

Πιθανοί κίνδυνοι που μπορεί να προκύψουν από την εφαρμογή του βελονισμού από μη εξειδικευμένους ιατρούς είναι η εκμετάλλευση της αδυναμίας των ασθενών και τελικώς η εξαπάτηση τους, λάθος χρήση και πεποίθηση ότι ο βελονισμός αποτελεί πανάκεια, πιθανές παρενέργειες όπως αιμάτωμα και αιμορραγία, επιμόλυνση από μη αποστειρωμένες (μίας χρήσης) βελόνες, αποτροπή από την εφαρμογή ιατρικών θεραπειών που αποδεδειγμένα έχουν αποτέλεσμα, ψυχολογικό τραύμα και άλλα.

Συμπέρασμα

Ο βελονισμός είναι μία συμπληρωματική τεχνική και δεν αντικαθιστά ούτε την δίαιτα, ούτε την άσκηση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνεργιστικά σε μία συντονισμένη προσπάθεια απώλειας βάρους και θα πρέπει να γίνει από εξειδικευμένο ιατρό σε συνεργασία με τον Διαιτολόγο-Διατροφολόγο και άλλους ειδικούς εφόσον χρειάζεται (γυμναστή, ψυχολόγο κλπ.).

* Η Αδαμαντία Παπαϊωάννου είναι Διαιτολόγος -Διατροφολόγος, με μεταπτυχιακό από το τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής του Ανθρώπου, του ΓΠΑ. Έχει εργαστεί στην Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας των τροφίμων (EFSA) και μετεκπαιδεύεται διαρκώς σε νέους τομείς της Επιστήμης της Διατροφής. Το άρθρο της δημοσιεύτηκε στο www.mednutrition.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend