Πώς η χρονική στιγμή που γυμναζόμαστε επηρεάζει όλη μας τη ζωή!

Η χρονική στιγμή της ημέρας που θα επιλέξετε να ασκηθείτε μπορεί να επηρεάσει το βιολογικό σας ρολόι σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο The Journal of Physiology.

Σύμφωνα με τα ευρήματα των επιστημόνων, με τη βοήθεια της άσκησης θα μπορούσαν να μειωθούν οι επιπτώσεις  στον οργανισμό του jet lag, της δουλειάς με βάρδιες καθώς και άλλων παραγόντων που αποδιοργανώνουν  τους βιορυθμούς του οργανισμού, βοηθώντας τους ανθρώπους να προσαρμόσουν τα προγράμματά τους.

Το κιρκάδιο ρολόι του «σώματος» είναι ο 24ωρος κύκλος που ρυθμίζει πολλές φυσιολογικές λειτουργίες όπως ο ύπνος και η πείνα. Επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και έχει γίνει γνωστό ότι η άσκηση είναι ένας από αυτούς χωρίς ωστόσο να έχουν γίνει εκτενείς μελέτες για αυτή την σχέση.

Οι ώρες προπόνησης

Σύμφωνα με τους ερευνητές από τα Πανεπιστήμια της Καλιφόρνια, του Σαν Ντιέγκο και της Αριζόνα η άσκηση στις 7 π.μ. ή μεταξύ των ωρών 1-4 μ.μ. «φέρνει» το βιολογικό ρολόι προς τα μπροστά, ενώ η άσκηση μεταξύ των ωρών 7-10 μ.μ., το επιβραδύνει προκαλώντας καθυστερήσεις στις λειτουργίες του σώματος. Όσον αφορά την άσκηση μεταξύ των ωρών 1:00 και 4:00 π.μ. (τα ξημερώματα) και 10 π.μ. (το πρωί) παρατηρήθηκε ελάχιστη επίδραση στο βιολογικό ρολόι. Αξιοσημείωτο είναι επίσης πως η διαφοροποίηση των φάσεων του βιολογικού ρολογιού λόγω της άσκησης δεν επηρεάζεται από την ηλικία, ούτε από το φύλο του αθλούμενου.

Οι ερευνητές μελέτησαν τους κιρκάδιους ρυθμούς 101 συμμετεχόντων για πεντέμιση ημέρες. Τα όρια για το βιολογικό ρολόι κάθε συμμετέχοντος καθορίστηκαν από τα δείγματα ούρων που συλλέγονταν κάθε 90 λεπτά τα οποία καταδείκνυαν τον χρόνο της βραδινής αύξησης της έκκρισης μελατονίνης αλλά και την κορύφωσή της, κάποιες ώρες αργότερα. Οι συμμετέχοντες περπατούσαν ή έτρεχαν σε ένα διάδρομο γυμναστικής σε μεσαία ένταση για μία ώρα ημερησίως για τρεις συνεχόμενες μέρες. Κάθε ομάδα συμμετεχόντων γυμναζόταν κάθε μέρα ή νύχτα την ίδια ακριβώς ώρα. Μετά την τρίτη ημέρα παρατηρήθηκε συγχρονισμός του βιολογικού ρολογιού το οποίο είχε ρυθμιστεί εκ νέου ανάλογα με την ώρα άσκησης του κάθε εθελοντή.

Το συμπέρασμα

Με δεδομένο ότι οι άνθρωποι που εξετάστηκαν γυμνάζονταν περισσότερο από το μέσο άνθρωπο τα αποτελέσματα ενδέχεται να μην αντανακλούν στο μέσο άνθρωπο. Περαιτέρω έρευνες θα εξετάσουν το συνδυασμό της άσκησης με το φως της μέρας και την έκκριση μελατονίνης για να δουν ποια επίδραση ακριβώς έχει στο βιολογικό ρολόι. Επιπρόσθετα θα εξεταστούν οι αλλαγές που ενδεχομένως προκύψουν στο βιολογικό ρολόι από τη διάρκεια ή την ένταση της άσκησης.

Ο Shawn Youngstedt, κύριος συγγραφέας της μελέτης δήλωσε: «Είναι γνωστό πως η άσκηση προκαλεί αλλαγές στο βιολογικό μας ρολόι. Καταφέραμε να δείξουμε ξεκάθαρα σε αυτή τη μελέτη, πότε η άσκηση καθυστερεί το βιολογικό ρολόι και πότε το προωθεί. Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που συνδέει τις επιδράσεις της γυμναστικής με τον κιρκάδιο ρυθμό. Τα συμπεράσματα αυτά και θα μπορούσαν να δημιουργήσουν συνθήκες αξιοποίησης της άσκησης για τον έλεγχο των αρνητικών επιδράσεων στον οργανισμό από το τζετ-λαγκ και την δουλειά σε βάρδιες».

Διαβάστε επίσης: Ποια είναι η καλύτερη ώρα να ασκηθείτε;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Φαινόμενο κατοπτρισμός: Τραυμάτισες το δεξί πόδι; Γύμνασε το αριστερό για αποθεραπεία

Ένα πολύ ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο αναφορικά με το τρέξιμο είναι πως περίπου το 50% των δρομέων παγκοσμίως τραυματίζονται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο.

Κάποιοι από αυτούς τους τραυματισμούς μπορεί να εκδηλώνονται με ένα απλό τσιμπηματάκι και να ξεπερνιούνται γρήγορα μέσω της ανάπαυσης, ενώ άλλοι τραυματισμοί μπορεί να είναι πιο σοβαροί και πιο αργοί στην επούλωση.

Όσον αφορά αυτές τις περιπτώσεις, οι μύες που περιβάλλουν την πληγείσα περιοχή θα αρχίσουν τελικά να εξασθενούν και να συρρικνώνονται. Εκτός αν αρχίσετε να ασκείτε τους αντίστοιχους μύες στην άλλη πλευρά του σώματός σας.

Τραυματισμοί δρομέων: Ο ρόλος του εγκεφάλου, το τερέν και η ταχύτητα

Η μελέτη 

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μιας πρόσφατης μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε στο Journal of Applied Physiology. Οι ερευνητές μελέτησαν 16 φοιτητές και φοιτήτριες δίνοντας μεγάλη βαρύτητα στους καρπούς τους. Το μέγεθος των μυών μετρήθηκε και η δύναμη του καρπού δοκιμάστηκε χρησιμοποιώντας μια μηχανή βάρους για τα χέρια, προτού βάλουν το αριστερό χέρι κάθε ενός εξ’ αυτών σε γύψο.

Στη συνέχεια, οι 16 εθελοντές χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Η μια κλήθηκε να συνεχίσει την καθημερινότητά της χωρίς να ακολουθήσει κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα άσκησης. Η άλλη ομάδα, ωστόσο, συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα προπόνησης που στόχευε στην λειτουργία των καρπών του ελεύθερου χεριού τους.

Μετά από ένα μήνα και οι δύο ομάδες επέστρεψαν στο εργαστήριο για να αφαιρέσουν τους γύψους τους. Και πάλι, μετρήθηκαν το μέγεθος των μυών και η δύναμη του καρπού τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εθελοντές που δεν είχαν κάνει κάποια συγκεκριμένη άσκηση παρουσίασαν σημαντική απώλεια μυών. Οι καμπτήρες του αριστερού καρπού τους ήταν 20% πιο αδύναμοι από ό,τι πριν βάλουν τα χέρια τους σε γύψο, ενώ οι μύες τους ήταν κατά 3% μικρότεροι.

Πόνος και τραυματισμοί στον τένοντα: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις

Αντίθετα, η ομάδα που είχε επεξεργαστεί τους καμπτήρες του δεξιού καρπού της είχε κρατήσει σχεδόν όλους τους μύες στο αρχικό μέγεθος και είχε συντηρήσει την ίδια δύναμη και στα αριστερά! Δηλαδή στο αδρανές χέρι λόγω γύψου!

Το φαινόμενο κατοπτρισμός

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται «κατοπτρισμός» και απαιτείται περισσότερη έρευνα για να μπορέσουν οι επιστήμονες να πουν με σιγουριά πώς – και σε ποιο βαθμό – συμβαίνει.

Ωστόσο στο μεταξύ, αν αντιμετωπίζετε έναν σοβαρό τραυματισμό και δεν μπορείτε να μετακινήσετε το ένα άκρο, δοκιμάστε να γυμνάσετε το άλλο. Ίσως κάνει τη διαφορά.

Διαβάστε επίσης: Οι τραυματισμοί θέλουν υπομονή

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Οι τρεις βασικοί σωματότυποι και οι επιπτώσεις στην αθλητική μας απόδοση

Οι τρεις βασικοί τύποι ανθρώπινου σώματος είναι το ενδομορφικό, το μεσόμορφο και το εκτόμορφο. Αυτές οι κατηγορίες ή «σωματότυποι», αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του ’40 από τον ψυχολόγο Γουίλιαμ Χέρμπερτ Σέλντον.

Αν και ορισμένες πτυχές του συστήματος του Σέλντον έχουν απομυθοποιηθεί, η σύγχρονη έρευνα έχει επιβεβαιώσει ότι ο σωματότυπός μας έχει επιπτώσεις στην αθλητική απόδοσή μας.

Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2018 στο περιοδικό PLoS One διαπίστωσε ότι οι μεσόμορφοι άνδρες είχαν καλύτερες επιδόσεις από τους εκτόμορφους σε εναέριες ασκήσεις και σε ασκήσεις με βάρη. Από την πλευρά της καρδιαγγειακής λειτουργίας, μια μελέτη του 2005 που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine διαπίστωσε ότι όσοι έχουν σωματότυπο που συνδυάζει το μεσόμορφο και εκτόμορφο μοντέλο, έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να βελτιώνονται στις την αερόβιες ασκήσεις.

Παρά το πώς μπορεί να νιώθετε μερικές φορές, δεν σημαίνει πως ανήκετε σε κάποια συγκεκριμένη από αυτές τις κατηγορίες! Η έρευνα έχει δείξει ότι τόσο η διατροφή όσο και η προπόνηση μπορούν να επηρεάσουν τον σωματότυπο σας και να το αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου.

Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία του κάθε σωματότυπου:

ΕΚΤΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Είναι αδύνατος από τη φύση του.
-Δυσκολεύεται πάρει όγκο.
-Έχει στενούς ώμους και γοφούς.
-Έχει γρήγορο μεταβολισμό.

Ένας άνθρωπος με εκτόμορφο σωματότυπο τείνει να είναι λεπτός και να αγωνίζεται διαρκώς να κερδίσει βάρος είτε ως σωματικό λίπος είτε ως μυς. Μπορεί να φάει σωρούς φαγητού και να μείνει στα ίδια κιλά. Αυτό δεν σημαίνει πως κάποιος με αυτό το σωματότυπο είναι καταδικασμένος να είναι αδύνατος. Αλλά θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να φάει υπερβολικά πολύ φαγητό αν θέλει να πάρει κιλά.

ΜΕΣΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Έχει στενούς γοφούς.
-Έχει μικρές αρθρώσεις (καρπός/αστραγάλοι).
-Είναι λεπτή κατασκευή.
-Έχει μακριά άκρα.

Αν είστε μεσόμορφος, έχετε μια φυσική τάση να είστε σε φόρμα και σχετικά μυώδης. Αυτό σημαίνει πως μπορείτε να τρώτε και να προπονείστε με μικρότερη πειθαρχία σε σχέση με τους άλλους δυο σωματότυπους και πάλι η προδιάθεσή σας να είναι να είστε πιο εύκολα σε φόρμα από αυτούς, κερδίζοντας μυς και καίγοντας λίπος με συγκριτική ευκολία.

ΕΝΔΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Βαρύτερη δομή των οστών
-Τετράγωνος κορμός
-Φαρδύτερη μέση, μεγαλύτεροι γοφοί
-Πιο αργός μεταβολισμός

Ένα άνθρωπος με ενδομορφικό σώμα τείνει να παίρνει εύκολα βάρος και να παλεύει να το χάσει. Η κατασκευή του είναι λίγο πιο φαρδιά από ένα εκτόμορφο ή μεσόμορφο, με παχύ θώρακα, φαρδιούς γοφούς και πιο κοντά άκρα.

Αυτός ο σωματότυπος μπορεί να έχει περισσότερους μύες από από τους άλλους σωματότυπους, αλλά συχνά αγωνίζεται να διώξει σημαντικές ποσότητες σωματικού λίπους από πάνω του. Αν νιώθετε ότι παίρνετε 5 κιλά απλά περνώντας μπροστά από ένα μαγαζί με ντόνατ, μπορεί να είστε ενδομορφικά άτομα.

Αυτό σίγουρα δεν σημαίνει ότι ένα ενδομορφικό είναι κατά κάποιο τρόπο λιγότερο υγιές. Μπορούν πραγματικά να έχουν κάποια πλεονεκτήματα στην προπόνηση δύναμης λόγω της πρόσθετης μυϊκής τους μάζας. Αλλά αν και όταν αποφασίσουν να αποχωριστούν, θα χρειαστούν σκληρή δουλειά!

Διαβάστε επίσης: Γιατί ο σωματότυπος καθορίζει την διατροφή και την προπόνησή σας;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend