Όταν βλέπεις μπάλα στην τηλεόραση η καρδιά σου χτυπάει σαν να τρέχεις!

Όταν βλέπεις μπάλα στην τηλεόραση η καρδιά σου χτυπάει σαν να τρέχεις!

Η παρακολούθηση του αγώνα κάποιου σπορ στο γήπεδο ή στην τηλεόραση μπορεί να «ζορίσει» την καρδιά ενός ανθρώπου σε δυνητικά επικίνδυνο βαθμό, όσο αν κανείς έπρεπε να τρέξει γρήγορα, σύμφωνα με μια νέα μικρή καναδική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Paul Khairy του Ινστιτούτου Καρδιολογικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο καναδικό περιοδικό καρδιολογίας “Canadian Journal of Cardiology”, μελέτησαν 20 υγιείς άνδρες και γυναίκες ηλικίας 36 έως 56 ετών. Οι μισοί από αυτούς -φορώντας συσκευές παρακολούθησης της καρδιάς- παρακολούθησαν ζωντανό έναν αγώνα χόκεϊ επί πάγου και οι άλλοι μισοί από την τηλεόραση.

Υπερδιπλασιασμός παλμών

Τις κρίσιμες στιγμές του ματς ή προς το τέλος του, όταν η αγωνία κορυφώνεται, οι παλμοί της καρδιάς ενός θεατή μπορούν να υπερδιπλασιασθούν μέσα στο γήπεδο (αύξηση 110%), ενώ στην τηλεόραση να αυξηθούν κάπως λιγότερο (αύξηση 75%). Η μέση αύξηση των παλμών ήταν της τάξης του 90%, από 60 σε 114.

Σύμφωνα με τους ερευνητές οι αυξήσεις αυτές αντιστοιχούν στο «ζόρισμα» που τραβάει η καρδιά ενός ανθρώπου στη διάρκεια ενός έντονου φυσικού στρες (θεατές στο γήπεδο) ή ενός μέτριας έντασης φυσικού στρες (θεατές τηλεόρασης), όπως το τρέξιμο.

Δεν χρειάζεται να είσαι φανατικός

Μάλιστα, διαπιστώθηκε ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς φανατικός οπαδός μιας ομάδας, για να αρχίσει να χτυπάει σαν τρελή η καρδιά του κάποιες στιγμές στη διάρκεια του αγώνα (το χόκεϊ στον Καναδά εξάπτει τα πάθη, όπως στην Ελλάδα το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ!). Ακόμα και ο θυμός όταν συνδιαστεί με έντονες αντιδράσεις είναι επικίνδυνος!

Οι Καναδοί ερευνητές επεσήμαναν ότι οι γιατροί θα πρέπει να προειδοποιούν τους ασθενείς με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο να αποφεύγουν τις συγκινήσεις των σπορ ή να έχουν το νου τους για τυχόν προειδοποιητικά συμπτώματα την ώρα του αγώνα.

Μια προηγούμενη ολλανδική επιστημονική έρευνα είχε βρει ότι είχαν αυξηθεί τα θανατηφόρα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά τη μέρα που η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ολλανδίας είχε αποκλεισθεί από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1996.

Διαβάστε ακόμα: Καρδιακή λειτουργία και τρέξιμο: Ένα λεπτό ζήτημα για κάθε δρομέα

Previous ArticleNext Article

Απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις για τη γυμναστική

Όταν πρόκειται για γυμναστική συχνά ακούτε διάφορες συμβουλές χωρίς να ξέρετε τελικά τί είναι αλήθεια και τί όχι. Για να ξεχωρίσετε το μύθο από την πραγματικότητα και για να σταματήσετε να βασίζεστε στις αβέβαιες γνώσεις των άλλων διαβάστε στη συνέχεια όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη γυμναστική. Συγκεντρώσαμε για εσάς τα πιο συνηθισμένα ερωτήματα και τις απαντήσεις που δίνουν οι ειδικοί σε αυτά.

Ερώτηση 1
Πρέπει να τρώω πριν ή μετά τη γυμναστική;

Πρέπει να τρώτε μετά. Μετά τη γυμναστική είναι σημαντικό να αποκαταστήσετε τους υδατάνθρακες και το γλυκογόνο, δηλαδή τη γλυκόζη που αποθηκεύεται για να χρησιμοποιηθεί σαν ενέργεια, τα οποία έχουν καταναλωθεί από τον οργανισμό σας κατά τη διάρκεια της γυμναστικής. Αν δεν το κάνετε αυτό έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες να τραυματιστείτε και να νιώσετε έντονη κόπωση. Όσο πιο γρήγορα φάτε τόσο πιο πιθανό είναι αυτά τα θρεπτικά συστατικά να επιστρέψουν στα μέρη του οργανισμού από όπου καταναλώθηκαν και χρειάζονται περισσότερο. Οι έρευνες αναφέρουν ότι ένα σνακ με αναλογία υδατανθράκων – πρωτεΐνης 4 προς 1 είναι η καλύτερη επιλογή.

Ερώτηση 2
Γιατί πονάει το σώμα 2 μέρες μετά την επίσκεψη στο γυμναστήριο;

Αυτό είναι το φαινόμενο του καθυστερημένου μυϊκού πόνου. Κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης οι ασκήσεις ενδυνάμωσης αλλοιώνουν ελαφρώς τη δομή των μυών. Αυτός ο πόνος είναι ένα σημάδι ότι το σώμα σας ξαναχτίζει αυτή τη μυϊκή μάζα. Παρόλο που μπορεί να θέλετε να παραμείνετε ξαπλωμένος και να ξεκουραστείτε, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να κινηθείτε. Η σωματική δραστηριότητα αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή των μυών, μεταφέροντας έτσι τα θρεπτικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για την αποκατάσταση των μυών.

Ερώτηση 3
Μπορώ να σφίξω τους μύες μου χωρίς να σηκώνω βάρη;

Η ενδυνάμωση των μυών δεν επιτυγχάνεται μόνο με τα βάρη. Οποιαδήποτε άσκηση περιλαμβάνει αντίσταση, όπως γιόγκα, pilates, push-ups, ασκήσεις σε στάση σανίδας, λάστιχα γυμναστικής, είναι καλή για την τόνωση των μυών.

Ερώτηση 4
Πρέπει να χάσω κιλά για να αρχίσω ασκήσεις ενδυνάμωσης;

Δεν υπάρχει λόγος να το κάνετε αυτό. Κάποιοι άνθρωποι θέλουν να βλέπουν τα αποτελέσματα πρώτα στη ζυγαριά και μετά στη σωματική γράμμωση γιατί αυτό τους δίνει κίνητρο να συνεχίσουν να γυμνάζονται. Αν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία ξεκινήστε με αεροβικές ασκήσεις, οι οποίες θα σας επιτρέψουν να χάσετε βάρος γρηγορότερα, και όταν φτάσετε το επιθυμητό σωματικό βάρος επικεντρωθείτε κυρίως σε μυϊκή ενδυνάμωση. Σε αυτό το σημείο δεν θα δείτε τόσο μεγάλη διαφορά στη ζυγαριά, αλλά θα δείτε μεγάλη διαφορά στο σώμα σας και στο μυϊκό σας σύστημα.

Ερώτηση 5
Γιατί οι άνδρες χάνουν βάρος γρηγορότερα από τις γυναίκες;

Οι άνδρες είναι φτιαγμένοι έτσι ώστε να χάνουν περισσότερες θερμίδες από τις γυναίκες. Αυτό συμβαίνει γιατί καταναλώνουν περισσότερο οξυγόνο όταν γυμνάζονται. Όσο περισσότερο οξυγόνο χρησιμοποιεί κανείς όταν γυμνάζεται τότες περισσότερες θερμίδες καίει. Επίσης, οι άνδρες έχουν περισσότεροι καθαρή μυϊκή μάζα από τις γυναίκες, η οποία τους βοηθάει να καίνε θερμίδες ακόμη και όταν δεν βρίσκονται σε κίνηση.

Ερώτηση 6
Πρέπει να γυμνάζομαι κάθε μέρα;

Είναι καλό να κάνετε καρδιαγγειακές ασκήσεις καθημερινά αλλά όχι απαραίτητα ασκήσεις ενδυνάμωσης. Οι μύες χρειάζονται χρόνο για να ανακάμψουν. Η γενική οδηγία είναι ότι είναι καλό μια μέρα της εβδομάδας να μην κάνετε καμία σωματική άσκηση για να ξεκουράζεται το σώμα σας.

Ερώτηση 7
Αν έχω μόνο 30 λεπτά πώς μπορώ να αξιοποιήσω καλύτερα το χρόνο μου για να κάψω τις περισσότερες θερμίδες και λίπος;

Αυτό που μπορεί να κάνει κανείς είναι να κάνει ασκήσεις μεγάλης έντασης, δηλαδή να ανεβάσει πολλούς καρδιακούς παλμούς. Οποιαδήποτε άσκηση μπορεί να το επιτύχει αυτό θα οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Διαβάστε ακόμα: Είναι δυνατόν να σφίξει το λίπος με τη γυμναστική;

Πόσο καλό μας κάνει να περπατάμε ξυπόλυτοι;

Πόσο καλό μας κάνει να περπατάμε ξυπόλυτοι;

Πιθανότατα η ιδέα να αφήνετε τις πατούσες σας εκτεθειμένες στα κάθε είδους μικρόβια που βρίσκονται εντός και εκτός σπιτιού δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική, ωστόσο οι ειδικοί συνιστούν λιγότερη «εξάρτηση» από τα παπούτσια για καλύτερη υγεία!

Ερευνητές από το Κολλέγιο Ίθακα των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι ο ρόλος των μυών του πέλματος είναι αρκετά υποτιμημένος αλλά καθοριστικός όσον αφορά την ισορροπία, τη σωστή στάση σώματος και την πρόληψη τραυματισμών και πτώσεων.

Τα μηνύματα στον εγκέφαλο

Τα πέλματά μας, εξηγούν, λειτουργούν βάσει ενός κύκλου αλληλεπίδρασης. Από τους πιο μικρούς έως τους πιο μεγάλους μύες κατά μήκος ολόκληρου του ποδιού, καθένας αποστέλλει μηνύματα στον εγκέφαλο σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον. Όταν η αποστολή αυτών των μηνυμάτων δεν ολοκληρώνεται επιτυχώς, προκύπτουν τραυματισμοί, επειδή κάποια άλλη μυϊκή ομάδα προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη επικοινωνίας.

Τα παπούτσια συχνά ευθύνονται για τέτοιου είδους εκβάσεις, καθώς, όταν περπατάμε, τρέχουμε, χορεύουμε, κάνουμε άλματα κ.λπ., οι μύες των κάτω άκρων απορροφούν την ισχύ πρόσκρουσης ολόκληρου του σώματος. Εάν οι ελάσσονες μύες των κάτω άκρων δεν αποστείλουν τις αναγκαίες πληροφορίες στον εγκέφαλο, οι μείζονες μύες θα πρέπει να αντισταθμίσουν την έλλειψη αυτή. Έτσι, καταπονούνται υπερβολικά και είναι πιθανό να προκύψει τραυματισμός.

“Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος”

«Όταν βάζουμε μια σόλα κάτω από το πέλμα, εξασθενεί η διαδικασία μεταφοράς της πληροφορίας», δηλώνει ο Πάτρικ ΜακΚίον, καθηγητής στο Τμήμα Σωματικής Άσκησης και Επιστημών του Αθλητισμού του Κολλεγίου Ίθακα. «Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος ανάμεσα στο περιβάλλον και το σώμα», συμπληρώνει ο καθηγητής, επισημαίνοντας ωστόσο πως «ορισμένα παπούτσια είναι πολύ καλά, από την άποψη ότι παρέχουν υποστήριξη». Συνέπεια βέβαια αυτής της υποστήριξης μπορεί να είναι η απώλεια πληροφοριών και ένας επακόλουθος τραυματισμός από υπερβολική καταπόνηση.

Έτσι, ο ΜακΚίον και οι συνεργάτες του συνιστούν να περπατάμε συχνότερα ξυπόλυτοι, ώστε να «εξασκήσουμε» περισσότερο την αλληλεπίδραση του σώματός μας με το περιβάλλον. «Όσο περισσότερο περπατάμε ξυπόλυτοι, για παράδειγμα στο σπίτι ή στο γραφείο, τόσο το καλύτερο», τονίζει ο καθηγητής.

Διαβάστε ακόμα: Τραυματιζόμαστε γιατί δεν περπατάμε και δεν τρέχουμε ξυπόλυτοι!

Πηγή: Onmed

x
Send this to a friend