Η γυναίκα που έφτασε μια ανάσα από το θάνατο και… ξεκίνησε να τρέχει!

Η γυναίκα που έφτασε μια ανάσα από το θάνατο και... ξεκίνησε να τρέχει!

«Αυτή είναι μια κηδεία για τις δικαιολογίες σας. Αξίζετε περισσότερα από αυτές Ευχαριστώ».

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Ρομπίν Αρζόν, γυμνάστρια της Peloton και αντιπρόεδρος του προγραμματισμού γυμναστικής της εταιρείας, ξεκινάει πολλά από τα προγράμματά της. Γνωστή στα social media σαν «@robinNYC, η Αρζόν είναι ένα πρόσωπο με πολλές ιδιότητες.

Γυναίκα έμπνευση

Εκπαιδεύτρια ποδηλασίας στη Νέα Υόρκη και συγγραφέας του βιβλίου «Shut Up and Run», η Αρζόν έχει εμπνεύσει δρομείς και ποδηλάτες σε όλο τον κόσμο να βελτιώσουν τη ζωή τους κατακτώντας στόχους που δεν πίστευαν ποτέ πως θα κατακτήσουν.

Για την Αρζόν, η υπέρβαση των δυνατοτήτων είναι απλά κομμάτι της καθημερινής της ζωής, ξοδεύοντας αμέτρητες ώρες σε προετοιμασία για τον επόμενο αγώνα δρόμου που θα συμμετάσχει. Μέχρι στιγμής έχει τρέξει σε πάνω από 50, συμπεριλαμβανομένων κάποιων αγώνων μικρότερων αποστάσεων και κάποιους ημιμαραθώνιους.

Ωστόσο, αν και το τρέξιμο είναι το μεγάλο της πάθος αυτή τη στιγμή, δεν είναι κάτι που συνήθιζε σε όλη της την ζωή. Η Αρζόν ξεκίνησε να τρέχει στα 23 της, αφού έζησε μια τραυματική εμπειρία στο κολλέγιο που την ώθησε να ζει τη ζωή της στα άκρα.

Ήταν το 2002, όταν η Αρζόν βρισκόταν σε ένα μπαρ του Μανχάταν με τους φίλους της, όταν ένας ένοπλος μπήκε στο μαγαζί και κράτησε όμηρους τόσο την ίδια όσο και άλλους 40 πελάτες. Η Άρζον επιλέχθηκε από τον δράστη να είναι εκείνη που θα επικοινωνούσε με την αστυνομία. Η νεαρή τότε φοιτήτρια βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπη με το θάνατο. Η κατάσταση διήρκεσε περίπου τρεις ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων ο δράστης έλουσε τους ομήρους με κηροζίνη και απειλούσε πως θα τους βάλει φωτιά.

Ενώ η Αρζόν προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο, δύο όμηροι απέδρασαν, κάτι που έδωσε στην αστυνομία την την ευκαιρία να μπει στο μπαρ και να τον συλλάβει. Όλοι οι όμηροι έζησαν. Αυτή η ομηρία έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό αυτό που είναι σήμερα η ίδια.

Τα επόμενα χρόνια, η Αρζόν επιχείρησε να σπουδάσει νομική αλλά σταδιακά συνειδητοποίησε ότι κάτι έλειπε. Ένιωθε σαν να μην ακολουθούσε το πάθος της και σιγά σιγά άρχισε να εξερευνά τη δυνατότητα αλλαγής σταδιοδρομίας.

Ελευθερία…

Ενώ δούλευε πολλές ώρες ως δικηγόρος, η Αρζόν συνήθιζε να τρέχει απλά για να χαλαρώσει. Για να διαπιστώσει τελικά ότι η ελευθερία που βίωσε με το τρέξιμο θα μπορούσε να τροφοδοτήσει μια καριέρα στη γυμναστική στο γυμναστήριο. «Κατέληξα να ερωτεύομαι πραγματικά τον αθλητισμό και να τρέχω ακόμα πιο συστηματικά μέχρι που θέλησα να διαπιστώσω αν υπάρχει η πιθανότητα να έχεις δουλειά στον τομέα αυτό», τονίζει η ίδια.

Και κάπως έτσι συναντήθηκε με τον Τζον Φόλεϊ, Διευθύνοντα Σύμβουλο της «Peloton» και έγινε γυμνάστρια. Μέσα από όλες αυτές τις αλλαγές στη ζωή της, η Αρζόν ξεκίνησε να αντιλαμβάνεται το τρέξιμο ως έναν τρόπο να αντιμετωπίσει και να βελτιώνει όποιο τρόπο ζωής ακολουθεί. Έτρεξε τον πρώτο της μαραθώνιο το 2010 και ήταν ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης, που όπως λέει είναι μακράν η αγαπημένη της πορεία.

«Είναι μια φοβερή εμπειρία γιατί η ενέργεια στη Νέα Υόρκη είναι τόσο ισχυρή», λέει. Με δεδομένο πως διαρκώς προετοιμάζεται για έναν αγώνα, συνήθως προπονείται τέσσερις με πέντε φορές την εβδομάδα. «Κάνω προπονήσεις με χαμηλό τέμπο, με γρήγορο τέμπο, μακρινών αποστάσεων, κοντινών αποστάσεων. Συνήθως οι προπονήσεις μου κρατούν περίπου δυο με τρεις ώρες», τονίζει η ίδια.

Η Αρζόν έτρεχε σε περίπου πέντε κούρσες τον χρόνο μέχρι που το 2014 διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1. Αλλά αυτό δεν αποτέλεσε λόγο για να σταματήσει να τρέχει. «Είναι κομμάτι της ζωής μου το να τρέχω. Με την πάθηση που έχω πρέπει να κάνω πολλά πράγματα για την υγεία μου και αυτό δυσκολεύει τις προπονήσεις. Αλλά δεν τα παράτησα ποτέ. Το ακριβώς αντίθετο, είμαι πιο δυνατή και αποφασισμένη από ποτέ», λέει η ίδια.

Όπως τονίζει, οι προπονήσεις την βοηθάνε να ανταπεξέρχεται σε πολλές δυσκολίες της ζωής της και αυτός είναι και ο λόγος που προσπαθεί διαρκώς να εισάγει και άλλους ανθρώπους σε αυτόν τον κόσμο. Αυτός ήταν και ο λόγος που έγραψε το βιβλίο της. «Η έμπνευση είναι καθοριστικός παράγοντας στο τρέξιμο. Όχι μόνο για να ξεκινήσεις να τρέχεις αλλά και για όσους τρέχουν ήδη. Πάντα πρέπει να βρίσκεις λόγους για να εμπνέεσαι ώστε αν συνεχίζεις να τρέχεις», λέει η έμπειρη αθλήτρια.

Διαβάστε ακόμα: Η ιστορία του Carl Dudley που έχασε 45 κιλά και τερμάτισε σε Μαραθώνιο

Previous ArticleNext Article

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Τον περασμένο Φεβρουάριο πέρασε δύο μέρες στην Αρκτική, στο Ροβανιέμι, κουβαλώντας το έλκηθρό του για 150 χιλιόμετρα.

Λίγους μήνες μετά, από 11 έως 15 Δεκεμβρίου, ο Μάριος Γιαννάκου ολοκλήρωσε μια ακόμα σκληρή δοκιμασία πέρα από τα όρια.

Συμμετείχε και ολοκλήρωσε βαδίζοντας και τρέχοντας 270 χιλιόμετρα στον υπερμαραθώνιο στην αραβική έρημο Αλ Μαρμούμ στο Ντουμπάι!

Έγινε ένας από τους 20 που τα κατάφεραν και φυσικά ο μοναδικός Έλληνας.

Έγραψε μάλιστα στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Τερμάτισα.

270 χιλιόμετρα στην έρημο για την Ελλάδα , για την οικογένεια μου , για την κοπέλα μου και όλους εσάς που με πιστέψατε.

Δε ξέρω αν θα βρω ποτέ λόγια να σας περιγράψω τι πέρασα αλλά άφησα ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου πίσω στην έρημο.

Για την Ελλάδα.

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μάριος Αναγνώστου ανήκει στην ομάδα των νέων αθλητών και αθλητριών, που δείχνουν πως μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους, το …βάρος των αγωνισμάτων αντοχής.

Ο αθλητής του Σάββα Κουμπούρα έχει δείξει πως διαθέτει το ταλέντο και τα εφόδια να κυνηγήσει τα επόμενα χρόνια συμμετοχή και καλές παρουσίες σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις.

Τελευταίο τρανό παράδειγμα της παραπάνω διαπίστωσης, η παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου, στο Τίλμπουργκ της Ολλανδίας. Με ελάχιστη εμπειρία σε ανάλογες διοργανώσεις, αλλά με περίσσια διάθεση να κυνηγήσει το καλύτερο δυνατό, ο Αναγνώστου κατέλαβε την 17η θέση στην κατηγορία του και με τον τρόπο αυτό ολοκλήρωσε απόλυτα επιτυχημένα τον κύκλο του στην κατηγορία Κ20.

«Είναι αλήθεια πως περίμενα να πάω λίγο καλύτερα. Είχαμε πει με τον προπονητή μου, πως θα κυνηγήσω να βγω μπροστά. Από την αρχή θέλησα να κολλήσω στο προπορευόμενο γκρουπ, ωστόσο κλείστηκα και έμεινα πίσω. Κατάφερα στη συνέχεια να ανεβάσω ρυθμό και σταδιακά να κερδίζω θέσεις έναντι των αντιπάλων μου. Η πίστα έτσι κι αλλιώς ήταν δύσκολη, κι έγινε δυσκολότερη με την βροχή», είπε αρχικά ο νεαρός αθλητής, ο οποίος αναφέρθηκε και στις συνθήκες, που βρήκαν στο Τίλμπουργκ: «Όλα ήταν πολύ όμορφα. Η πίστα, το μέρος, τα σπιτάκια όπου μείναμε μέσα στο ζωολογικό κήπο. Ηταν πραγματικά μια τέλεια εμπειρία».

Ο Αναγνώστου το 2019 θα αγωνίζεται στην κατηγορία Κ23, το πρόγραμμα της οποίας περιλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. «Φετινός στόχος είναι η συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 στα 10.000 μέτρα. Τώρα το χειμώνα θα επιδιώξω καλές εμφανίσεις στον κλειστό στίβο», είπε ο νεαρός.

Τα αγωνίσματα της αντοχής παρουσιάζουν τα τελευταία δύο χρόνια φοβερά σημάδια βελτίωσης, γεγονός που δημιουργεί και στους ίδιους τους αθλητές την προσδοκία για κάτι καλύτερο.

«Οι αθλητές της αντοχής έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως μπορούν να κυνηγήσουν ακόμη καλύτερες επιδόσεις. Είμαστε αρκετά παιδιά που διαθέτουμε τα προσόντα και φαίνεται πως μπορούμε να προσπαθήσουμε να φτάσουμε τα αγωνίσματα μας λίγο πιο κοντά στα επίπεδα που ήταν στο παρελθόν. Ο συναγωνισμός που υπάρχει μας βοηθάει να γινόμαστε καλύτεροι», συμπλήρωσε.

Ο Αναγνώστου το καλοκαίρι κατέκτησε την 19η θέση στα 10.000 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, ενώ νωρίτερα στη σεζόν διένυσε τα 10.000 μ. σε 30.10.39, που είναι ατομικό του ρεκόρ και μία από τις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στη χώρα μας, στην κατηγορία των Εφήβων. Παράλληλα, ο 19χρονος στη διάρκεια της χρονιάς βελτίωσε τα ατομικά του ρεκόρ σε 1.500 μ. (3.53.08), 5.000 μ. (14.38.14) και στα 3.000 μ. (8.31.64) στον κλειστό στίβο.

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»
Πιστός στο ραντεβού του με το πιο ψηλό σκαλί του βάθρου ήταν ο Αλέξης Πανταζίδης, ο οποίος στέφθηκε για 6η διαδοχική χρονιά πρωταθλητής Ελλάδας στο Μοντέρνο Πένταθλο. Ο Ελληνας πρωταθλητής έκλεισε τον κύκλο μιας δύσκολης χρονιάς, όπου κατέλαβε την 6η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Laser Run. Ο αθλητής του Πανελληνίου δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για την κατάκτηση του Πανελληνίου πρωταθλήματος και στη συνέχεια αναφέρθηκε στους στόχους του 2019. Μια προολυμπιακή χρονιά και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που δίνει 8 προκρίσεις για το Τόκιο.
ΕΡ: Για έκτη διαδοχική χρονιά κατακτάς τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος. Αυτός ο τίτλος ήταν μέσα στους στόχους σου;
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος ! Δεν μπορώ να πω ότι δεν περίμενα αυτόν τον τίτλο αλλά σίγουρα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος από τις επιδόσεις που μου τον χάρισαν ! Η ξιφασκία μου ήταν σχεδόν τέλεια και τόσο το κολύμπι όσο και το laser run ήταν σε άκρως ικανοποιητικά επίπεδα για την εποχή».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο και ψυχοφθόρο είναι να είσαι όλα αυτά τα χρόνια στην κορυφή;
«Αν ανατρέξει κάποιος στο παρελθόν δύσκολα θα βρει κάποιον άλλον Έλληνα πενταθλητή που για πάνω από μια δεκαετία δούλευε συστηματικά με στόχο να είναι ανταγωνιστικός στο εξωτερικό.  Ψυχοφθόρο δεν θα το έλεγα αφού από τα 13 μου μέχρι και σήμερα δηλαδή το 24ο έτος της ηλικίας μου το μοντέρνο πένταθλο έχει γίνει καθημερινός τρόπος ζωής»
ΕΡ: Το 2018 κλείνει για σένα έχοντας σε ακόμη ένα πανελλήνιο τίτλο και ταυτόχρονα όμως και μία έκτη θέση σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα κάνοντας μία αναδρομή είσαι ικανοποιημένος από όλα όσα έζησες;

«Το 2018 ίσως να ήταν η πιο δύσκολη χρονιά στην καριέρα μου μέχρι τώρα, αφού λόγο των φοιτητικών υποχρεώσεων πέρναγα αρκετές ώρες στην σχολή. Ταυτόχρονα προσπαθούσα να κρατήσω τον προπονητικό όγκο σε ικανοποιητικά επίπεδα με αποτέλεσμα κατά την διάρκεια την χρονιάς να με ταλαιπωρήσουν πολλοί μικρότραυματισμοί. Η καίρια απόφαση η οποία ανέτρεψε τον αρνητικό κλίμα και κατάφερα να κλείσω την χρονιά με αυτόν τον ιδανικό τρόπο ήρθε από το Δ.Σ της ομοσπονδίας.

Γενικά είμαι ευγνώμων για την στήριξη από μέρους της ομοσπονδίας που πραγματικά χάρη σ’ αυτήν θεωρώ συνεχίζω σε υψηλό επίπεδο. Ειδικά θέλω να σταθώ στην εμπιστοσύνη που μου έδειξαν το καλοκαίρι που μας πέρασε και με παρότρυναν να συμμετάσχω στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Laser Run. Μπορεί η προετοιμασία να ήταν ιδιαίτερα επίπονη αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε τόσο την προσπάθεια μου όσο και αυτήν την απόφαση- παρότρυνση της ομοσπονδίας».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο είναι για ένα νέο αθλητή να ασχολείται ταυτόχρονα και με τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά και με την εκμάθηση και διάδοση του αθλήματος όπως κάνεις εσύ στον Πανελλήνιο;

«Το θεωρώ ευθύνη μου να κάνω την νέα γενιά να αγαπήσει αυτό το άθλημα. Όμως σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά ούτε και αποδοτικό να συνδυάζονται οι όροι του αθλητή και του προπονητή για αυτό σε συνδυασμό με την βοήθεια των τεχνικών συμβουλών της ομοσπονδίας αλλά και των διασυλλογικών προπονητών των αθλημάτων του Πανελληνίου εδώ και μερικούς μήνες έχω πάρει την απόφαση να αποστασιοποιηθω και να αφοσιωθώ στα αγωνιστικά μου καθήκοντα. 

Σίγουρα όμως είμαι χαρούμενος για το επίπεδο των νεαρών αθλητών τόσο του πανελληνίου όσο και γενικότερα που βρίσκονται στο άθλημα.  Δίνουν σημαντικές ελπίδες για το μέλλον»
ΕΡ: Ενόψει της νέας χρονιάς 2019 μία προολυμπιακή χρονιά Τι περιμένεις και ποιοι είναι οι στόχοι σου;

«Με την κεκτημένα ταχύτητα από το Δουβλίνο αλλά και με ένα μεθοδικό προπονητικό πρόγραμμα προκειμένου να ενώσω και τα υπόλοιπα κομμάτια στο παζλ του μοντέρνου πεντάθλου ήρθε αναμενόμενα και η επιτυχία του πανελληνίου πρωταθλήματος που με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο.

Ο στόχος μου δεν θα επιτρεπόταν να είναι άλλος από την 8αδα του πανευρωπαϊκού που δίνει απευθείας πρόκριση για το Τόκιο. Αλλα και να δώσω τον «πάρων» σε όλους τους τελικούς στους διεθνείς αγώνες που θα συμμετάσχω μέσα στο 2019»
ΕΡ:  Το Ολυμπιακό όνειρο είναι για κάθε αθλητή το ύψιστο πιστεύεις ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να καταφέρεις να πάρεις μία πρόκριση;
«Ξέρω ότι με την δουλειά που κάνω μπορώ να βρίσκομαι στον τελικό του πανευρωπαϊκού στο Μπαθ ! Από εκεί και πέρα είναι ένας αγωνας και στο Πενταθλο όλα μπορούν να συμβούν ! Είμαι σίγουρος ότι στην καλή μου μέρα μπορώ να γίνω ένα Κάκος μπελάς για οποιοδήποτε αντίπαλο και μην ξεχνάμε ότι οι 8 από τους 36 θα προκριθούν. Αν δεν το πίστευα δεν θα συνέχιζα να αγωνίζομαι. »
ΕΡ: Μιας και η χρονιά τελειώνει και οι γιορτές πλησιάζουν τι θα ήθελες να ευχηθείς στον κόσμο και τι θα ζητούσες από τον Άγιο Βασίλη να σου φέρει για τη νέα χρονιά;
«Εύχομαι το 2019 να φέρει πίσω τα χαμόγελα σε όσους στέρησε το 2018 και τα θλιβερά συμβάντα που έπληξαν την χώρα να μην συμβούν πουθενά στον πλανήτη. Προπαντός υγεία και δύναμη να συνεχίσω να ονειρεύομαι και ακόμη το 2019 να συνδυαστεί με την καθιέρωση του ελληνικού μοντέρνου πεντάθλου στο διεθνές στερέωμα»
Πηγή: eomop.gr

Send this to a friend